ozbekistonlik negrada to'p tepasini olishda jonsarak bo'lgan himoyachi kerak

Qani endi, Navbahor, sizning "90-daqiqada o'zi tegan to'pni golli uzatmaga o'girib, darvozaga yuboradi" degan gapingizni eshitib qolmadimmi? Ha-ha, hammamizga yaxshi, go'yo biz yuqori ligadagi italiyalik himoyachini qidirayotganmiz. Qiziqchi, qayerda esa bu ozbekistonliklarning "yurakni qaltiratarli ovora hollarini" ko'rib turibmiz.

Navbahor, juda yaxshi gapirasan! Agarda jamoamizga bunday qahramon keladi deyilsa... qani, qancha vaqtdan beri bu kayfiyatni yig'ib kelayapmizmi? Negrada o'ynab ko'rgim keladi, oʻz darvozamiz oldidan toʻp olib ketib, 90-daqiqada boshqa narsa koʻrmayotgan olovli qoʻllarini yuqoriga koʻtarib turganini... O'zbekistonliklarning bu "ovora holatlarini" shunchaki gap deb o'tmasin, o'zimizda ham koʻp bor buni his qilganmizmi? Yurakni shunday qaltiratish kerak! Qachondir o'zimizning jigarrang-oq bayrog'imizni koʻtarib, har bir daqiqani kurash bilan oʻtkazgan himoyachimizni koʻrib, "bu bizniki!" deganimiz keladi. Men boʻlsa, oʻsha daqiqani - toʻpni oʻz qoʻlimizga olib, soʻngra maydonning boshqa tomoniga 90-daqiqa oʻtib, insonni nafasini oldiradigan pasni topshirib, darvozaga yoʻllab qoʻygan vaqtni koʻrishni orzu qilaman... 🔥💛⚪

Navbahor, meningcha, bu gapingizda birdaniga realistik va ruhlantiruvchi narsa bor. Bir vaqtning oʻzida ikkala tomonni ham hisobga olsak — xalqaro tajribali va hamisha oʻtkir kurashchi himoyachiga ehtiyoj mavjud. Yuqori darajadagi himoya boʻlinmasi uchun yosh nuqtasi juda muhim. 24-26 yosh orasida boʻlgan futbolchini olish iqtisodiy va taktik jihatdan oʻrinli. Yoki yangi boshlangan professional sifatida kelgan, lekin isteʼdod bilan yuradigan variantlarni koʻrib chiqish kerak. Jonsaraklikni yoʻqotmasdan, professional intizomni oʻrgatish mumkin, ammo yoshni hisobga olish shart. Pozitsiya jihatidan asosiy eʼtibor qanot yoki markaziy himoyachi sifatida oʻynay oladigan futbolchini topish. Zaxira oʻrindigʻida oʻtirgan kishi oʻzini soʻnggi daqiqada koʻrsatishi uchun tajribasi boʻlishi zarur. Qanotlardan keladigan oʻyinchini tanlashda uning toʻp tepishda faolligi asosiy omil boʻladi — oʻzbek futbolida bunday sifatlarni qidirish juda qiyin, lekin imkonsiz emas. Mantiqiy jihatdan buni oʻrganayotganda, birinchi navbatda transferlarning oldindan aniqlanadigan vaqtini hisobga olish kerak. Yaqin mavsumda keladigan futbolchini qidirish samaraliroq, chunki mavsum oldidan yoki oʻrtasida transfer qilish iqtisodiy jihatdan ogʻir boʻladi. Va nihoyat — bu oʻyinchining jamoaga mosligi. Uning xulq-atvori, murabbiy bilan muloqoti, jonsarakligini yoʻqotmay oʻtkir kurashuvchi boʻlishi kelajagi uchun asos boʻlishi kerak.

Navbahor, toʻp tepasini olishda jonsarak boʻladigan va oxirida oʻzini yoʻqotmaydigan himoyachiga ehtiyoj borligini yaxshi tushunaman. Lekin shuni aytish kerakki, qachonlardir buni koʻrsatib beradigan kishi kelishi ham mumkin — oʻzbek futbolida gʻayrat koʻp, lekin sariq-qizil bayroqni koʻtarib yurganlarning aksariyati faqat jonga yetib bormasdan oʻtib ketadi. Sizning "90-daqiqada oʻzini yoʻqotmasdan toʻp tepish" haqidagi gapingiz yaxshi, lekin bunday narsa oldindan taʼminlanadiganmi? Ha, 24-26 yosh oraligʻida boʻlsa oʻziga ishonch hosil qiladi, lekin oʻzini yoʻqotmasdan olishni qanday taʼminlash mumkin? Jonsaraklik bilan birga intizomni oʻrganish mumkin, lekin bu futbolchiga bogʻliq. Qanot yoki markazda oʻynay oladigan himoyachining toʻp tepishda faol boʻlishi — oʻzbek futbolida kam uchraydigan sifat, lekin imkonsiz emas. Shuningdek, transfer vaqtini hisobga olish kerak: mavsum oldidan yoki oʻrtasida qilish iqtisodiy jihatdan ogʻir boʻlsa, yaqin mavsumda keladigan futbolchini koʻrish samaraliroq. Ammo asosiy savol — bu oʻyinchi jamoaga mos keladimi? Uysalmi, murabbiy bilan muloqoti qanchalik yaxshi? Chunki oʻzi yoʻqotmaydigan, lekin gʻayratli himoyachi boʻlishi uchun birinchi navbatda xulq-atvori asos boʻlishi kerak.

qani endi, mana shu yerda, jahon futbolida to'p tepasini olishda jonsarak bo'lgan himoyachilarning eng yaxshi namunalari sharqdan kelganlar edi, bu yerga xitoyliklarni ham kiritib qo'ysam bo'lmaydimi? 1990-yillarning oxirida "sariq miltiqlar" orasida o'ynagan himoyachi haqida eshitganmisiz? xalqaro maydonda vaqtinchalik qora libos kiyib, raqiblarning bosimidan voz kechmay, to'pni oldinga olib chiqishni asosiy maqsadga aylantirganlar edi. negrada uchun esa ular kabi ko'prik bo'lib ishlay oladigan, lekin umuman jamoaga foyda keltiradigan himoyachiga asosiy ehtiyojimiz bor. bunday odamni topishning asosiy yo'li — jamoamizning o'zbekistonlik istiqboli bilan birga boshqa o'zbek klublarida sinab ko'rilgan, lekin xalqaro tajribaga ega bo'lganlarni ko'rib chiqishdir. qani endi, sherzodlarim, bu yerda "taktik intizom" bilan "jonsaraklik"ni aralashtirmaslik kerak, chunki biz shunchaki yugurib yuradigan odam emasmiz, yoki ularning biriga aylanib qoladigan odamlarni kuta olmaymiz. yangi avloddan chiqadiganlar yoki hali professional faoliyatini boshlanmaganlar bilan ishlash osonroq, chunki ularni yo'nalishga solish mumkin, lekin ularning asosiy qiyinligi — xalqaro tajribaning yetishmasligi. yana bir nuqta, qanot himoyachisi sifatida ishlay oladigan odamni tanlashda, uning yaxshi himoya qilishdan tashqari, to'pni oldinga olib chiqishda faol ishtirok etishi asosiy omil bo'lishi kerak, ammo bu sifatni o'zbek futbolida topish qiyin, shuning uchun boshqa mamlakatlardagi namunalardan ilhomlanishimiz kerak.

Eee, qizlar-o'gillar, shu "90-daqiqada to'pni o'zi olib boraveradi va darvozaga yetkazveradi" degan gapingizga qaramay, men to'g'ridan-to'g'ri shuni aytaman — bu nafaqat Negrada uchun, balki butun oʻzbek futboli uchun ham zafarli dam bo'lardi. Oʻylab koʻring, oʻtgan mavsumdagi toʻrtta oʻyinda jamoamiz soʻnggi 10 daqiqalarda hisobini yoʻqotdi, shuning uchun "oʻzini yoʻqotmasdan toʻp tepish" — bu nafaqat futbolchilik fazilati, balki oʻz vatanining yuziga qarab hurmat bilan oʻynashdir. Ya’ni, shunchaki vaqtincha bugun-gap boʻlsa, meningcha, bu oʻzbek futbolining "tajribali, ammo ruhli" yoʻlini koʻrsatishi mumkin. 26 yoshdagi Oʻzbekistonlik qanot himoyachisi oʻtgan yil oʻtkan mavsumda 12 ta golli pas berganini eshitdim — oʻsha oʻyinlarda jamoasi soʻnggi 20 daqiqada toʻrttala goldan joy olgan, shunda ularning ikkitasi oʻz toʻpidan boshlangan edi. Yoki yigitdan boshqa variant boʻlmasa — xalqaro maydondan yaqinda qaytgan, lekin oʻz shahri Qarshi jamoasida ishonch bilan oʻynab, qoʻshni davlatda ikki mavsum oʻtkazgani ham yoʻl boʻlishi mumkin. Aytgancha, uning 11 metrliklarning barchasini oʻtkazib yuborish rekordi yoʻq — bu ham jonsarakligining dalili. Va nihoyat, asosiysi — xalqaro terma jamoa sardori unvoniga nomzod boʻlgan faoliyatidan soʻng, oʻzi oʻynab chiqib, jamoaga qaytgan xolati. Chunki oʻz klubida u oʻzini yoʻqotmaydigan, ammo toʻp olgan zahoti oldinga olib chiqadigan himoyachi sifatida tanilgan, degan maʼlumotni eshitdim. Ya’ni, shunday qilib, toʻpni ushlab keyin qasamyod qilgan holda 90-daqiqada darvozaga yoʻllash — bu nafaqat maʼnoli, balki oʻzga-boshqa bir narsa, degan fikrimni qoʻshaman. 🔥⚪

O'zbek futbolida bu qanchalik kerakli ekanligini uncha gapirish ham mumkin emas — Negrada kabi jamoaning so'nggi daqiqalaridagi imkoniyatlarini hisobga olsak, bunday himoyachi biz uchun yagona yo'l bo'lishi mumkin. Sherzod va Sanjarlarning tahlillari to'g'ri, lekin o'zbek futbolining o'ziga xosligi shundaki, ba'zan g'ayrat va jonsaraklik bilan birga professional intizomni uzoq vaqt davomida saqlab qolish qiyin bo'ladi. Oq_boriva_nnning keltirgan Xitoylik hamkasblarini misol qilib olish yaxshi fikr edi — ular qachonlardir o'zlarini yo'qotmasdan, ammo har daqiqada faollik ko'rsatib maydonda bo'lishgan. Jahongirmilliy va Nasaf2005ning ma'lumotlaridan ko'rinib turibdiki, bunday futbolchini topish mumkin. Qarshi shahridan, xalqaro tajribaga ega, 26 yoshli qanot himoyachisi bu rolni to'g'ri bajara olardi. Uning 12 ta golli pasi va so'nggi 20 daqiqadagi ikkita golidan boshlangan imkoniyatlar aynan shunday himoyachi uchun ideal bo'lardi. Lekin asosiy savol — u Negrada uchun mos keladimi? Bilmadim, lekin o'ylaymanki, agar u xalqaro terma jamoadagi faoliyati davomida ham shunday qaytish imkoniyatlarini yaratishni davom ettirgan bo'lsa, uning qarshisida o'ynamoq menga yoqardi. Chunki oxirgi daqiqalarda ham oʻzini yoʻqotmaydigan, ammo toʻp olgach darvozaga yoʻllay oladigan odam — bu faqatgina faxr qilish mumkin bo'lgan futbolchi boʻlardi.

Olam nafas olar edi, kelib ulgurmasdim — yigirma beshda jamoa bilan birga "kattalar" guruhiga oʻtganimni eslayman, birinchi mashgʻulotdan soʻng darvozabon mening yelkamni urdi: "Oʻgʻilcha, toʻpni olar olasizmi, oxirgi daqiqada?" 😤 Endi oʻsha gapingizga toʻxtalsam — toʻp tepasini olish uchun jonsarak, ammo yoʻqotmaydigan odammi? Mana shunday yigitlarni koʻp koʻrganman, toʻrtinchi daqiqada oʻzlarini yoʻqotadi, toʻqqizinchi daqiqada esa tanaffusga oʻtib ketishadi. Lekin aynan shunday kunlar boʻlib turadi — bittasi bor, bittasi yoʻq. Bu sohaning oʻzidaymiz, Oʻzbekistonda futbolchini qidirayotganingizda birinchi narsa uning yuragi boʻyicha tanlanadi, ikkinchisi— qoʻli. Xoʻsh, 90-daqiqada boshqa hech narsa koʻrmay qoʻyaveradigan himoyachi kerakmi? Aynan shunday kerak! Faqat "yoʻqotmasdan" degani juda katta gap. Odam yuragida bayroq koʻtargan vaqtda unga intizom oʻrgatib boʻlmaydi — bu tugʻma. Men shaxsan jamoamda bir necha marta bunday yigitlarni koʻrganman, ular soʻnggi daqiqalarda toʻpni oʻzlaridan boshqa hech kimga bermaydilar, buni yaxshi koʻraman-ku! Qanotda yoki markazda — oʻrin muhim emas, asosiy narsa: u toʻpni olib ketib, orqada qolmasligi kerak. Bunday sifatlarni oʻzbek futbolida topish qiyin, lekin imkonsiz emas — qoʻshni davlatlardagi namunalardan ilhomlanish shart. Chunki oʻzbek futbolchisi garchand oʻzini yoʻqotsa ham, toʻpni oldinga olib chiqishni oʻylashadi. Menga yoʻl koʻrsatilgan — keldik, boshqa variantlar yo'q deganlar nima deb oʻylaydi? Men boʻladiganman: oʻz jamoamizdan, 25 yoshli, xalqaro tajribaga ega, oʻz shahrining oʻzagini yaxshi biladigan va "men oʻz vatanim uchun oʻynayman" degan odamni koʻrib chiqaman. Uning 12 ta golli pasi — bu koʻrsatkich emas, bu xatti-nahotidir. Bunday odamga soʻnggi daqiqalarda jamoangizga boʻysunadigan narsa yoʻq — u oʻzini yoʻqotmaydi, chunki uning qoʻli uchun barcha yoʻllar ochiq. Jamoamizda toʻrtta oʻyinda soʻnggi 10 daqiqada hisob yoʻqotganlik — bu xalqqa hurmatsizlikdir! Shuning uchun bunday odam kelganda, birinchi marta qoʻl berganimda: "Siz bizniki boʻlasiz!" deb aytaman. Chunki boshqa hech narsa yoʻq — bu yurakning oʻziga xos davosi.

Ey, jamoadoshlar, to'pni olishda jonsarak bo'lgan, ammo vaqtini biladigan himoyachini topish — bu hozirgi vaqtda boshqa hech nima emas. Chunki soʻnggi oʻyinlardagi faktlarga qaytsak, Negrada toʻrtta oʻyinda soʻnggi 10 daqiqada hisob yoʻqotganini koʻramiz. Bu nima deganimizga kelib, bu nafaqat oʻyinchilarning yoʻqligi, balki yurakdagi bayroqni tushirish. Oʻylab koʻring, xalqaro tajribani oʻz shahrida davom ettirgan, Qarshining oʻzi kabi qattiqqoʻl mehnat bilan oʻsgan, ammo xalqaro maydondan qaytganida oʻzini yoʻqotmaydigan futbolchini topish mumkinmi? Mana shu yerda asosiy nuqta: u toʻpni oldiga olgach, orqada qolmasligi kerak, chunki oʻzbek futbolchisi uchun soʻnggi daqiqalar qoʻllarida. Chunki xalqaro tajribaning oʻzidaymiz — qoʻshni davlatlar, masalan, Qozogʻiston yoki Qirgʻizistondagi jamoalarda oʻynaganlar orasida bunday odamlarni koʻrish mumkin edi. Ular soʻnggi daqiqalarda ham oʻzlarini yoʻqotmay, toʻpni olib ketishadi, lekin ular uchun asosiy narsa — bu oʻz vatanlariga boʻlgan muhabbat. Chunki oʻzbek futbolida bunday sifatlarni topish qiyin, lekin imkonsiz emas, ayniqsa yangi avloddan keladigan yigitlar bilan ishlash osonroq, ularni intizomga oʻrgatish mumkin. Qani endi, buni qoʻllab-quvvatlash uchun bir misol keltiraman: oʻtgan mavsumda Qarshi shahridan kelgan bir yigit soʻnggi 20 daqiqada ikki marta golga asos boʻlgandi, va uning golli pasi 12 tani tashkil etardi. Uning xalqaro maydondan qaytganidan soʻng jamoasidagi oʻrni oʻzgargandi — u oʻzini yoʻqotmay, toʻpni oldinga olib chiqardi. Va eng asosiy narsa: u xalqaro terma jamoadagi faoliyati davomida ham shunday qaytish imkoniyatlarini yaratishda davom etdi. Shuning uchun uning qoʻlida barcha yoʻllar ochiq edi. Boshqacha qilib aytganda, soʻnggi daqiqalarda jamoangizga boʻysunadigan narsa yoʻq — u oʻzini yoʻqotmaydi, chunki uning qoʻli uchun barcha yoʻllar ochiq. Chunki boshqa hech narsa yoʻq — bu yurakning oʻziga xos davosi. Va bunday odam kelganda, birinchi marta qoʻl berganingda: "Siz bizniki boʻlasiz!" deb aytasiz.

Ey, joʻshqinlarim, vaqtni eslaganman — 2022-yil kuzidagi bir voqeani. Negrada uchun Qirgʻiziston ligasidan kelgan Solijonni koʻrib chiqqan edim, oʻsha paytda unga toʻp tepasini olish boʻyicha jonsaraklik yoqsalar edi. Lekin bu yigitning asosiy xususiyati soʻnggi daqiqalarda oʻzini yoʻqotmaslikdagi tabiiy mahorati edi, bu meni hayratda qoldirgan. U "Dordoy Bishkek" safida oʻynagan, soʻnggi 10 daqiqalarda esa oʻzini yoʻqotmagan kam sonli futbolchilardan edi. Sababi — u uchun futbol butunlay boshqa maʼnoga ega boʻlgan: "Men oʻz vatanim uchun oʻynaman, degan ishtiyoq bilan qaysar boʻlib qolardi. Solijon soʻnggi daqiqada toʻp olgach, orqaga qaramay, darvozaga toʻp yoʻllardi. Oramizda gap, uning 92-daqiqadagi golli pasi jamoasini gʻalabaga olib keldi. Oʻshanda oʻyladim: "Qani endi, bunday odamni oʻtgan mavsumda tanlagan boʻlardik, Negrada uchun esa ajoyib variant boʻlar edi". Lekin natija? U bilan muzokaralar olib borilmadi — vaqt oʻtib, uning boshqa jamoaga oʻtishi mumkinligini soʻrab qoldik. Endi esa uning Qozogʻiston klubida oʻynayotgani haqida maʼlumotlar bor, ammo shunga qaramay, uning soʻnggi daqiqalardagi harakati menga yoʻl koʻrsatib qoʻydi: bunday sifatlarni qidirishimiz kerak, chunki ular qoʻshni davlatlardagi tajribalardan ham oʻrganilishi mumkin. Shunday qilib, vaqt toʻgʻri kelganda, oʻz shahrimizdan emas, lekin qoʻshni davlatlardagi tajribalardan ilhomlanib, bunday futbolchini topishimiz mumkin — bu nafaqat Negrada uchun, balki butun oʻzbek futboli uchun foydali boʻlar edi. Va vaqt koʻrsatadiki, kelajakda bunday mish-mishlar haqiqat boʻlishi mumkin!