Merabni qoʻlida ushlab olguncha o'zimizni tutib qola olmaysizlarmi

qani endi, otamizning qishloq maktabini eslayman — qorongʻi darsxonalar, sovuq stol ustiga qoʻyilgan choy idishlari, bu oqshomlarimizni esa katta ekrandan Merabning qaltis raqiblarni oʻralab oʻtib, qornigacha kelgan zarbalarini koʻrib yotib oʻtirardik… qoʻlimdan qoʻlga oʻtgan shisha, ovoz berib yuboraman: „bunday tizza bilan maydonga chiqadi deb oʻylagandimmi?“ degan ochiqdan-ochik arzimasinik, hayotimizga bunday shahzodaning kelishi uchun!

Nega Merabning tizzasi shunday maxsus ovoz beribti? Chunki u har safar maydonga tushganda, umuman "tizza" degan so'zni unutib ketadi! 😂🔥 Qani endi, uni qo'lida ushlash vaqtini ham o'z-o'zidan aytib qo'ysin — qandaydir "sog'lom tizza" tuyg'usi bilan keladi-ku!

Bugun boʻynimizga yuklanib turgan bu vazifani yaxshi bilaman aka-uka... 😤 Merabning tizzasini qoʻlida ushlab qolguncha oʻz-oʻzimizni tuta olishimiz qiyin, lekin qilsak-ku, qilsakmi a! 💪 Bu kecha bu haqda xoligina oʻylab oʻtiribman — qorongʻu osmon ostida, qoʻllarim bilan Merabning tizzasini oʻrab, „oʻzingda nima bor ekan bu“ deb oʻylab oʻtirganimni eslayman. 😭❤️ Qani endi, ertaga ertalab birgalikda u tizzani qoʻlida ushlab olish uchun reja tuzish kerak, yoʻqsa bu jamoaning shon-shuhrati oʻz-oʻzidan ketyapti! 🔥🔥 Oqshomlari esa u tizzani qoʻlida ushlab oʻtirganimizda, stadiondagilarning „BRAVOOO!“ degan qichqirigʻini eshitib, xotirada qoladigan damlar boʻladi… taʼmi!

Bu ertalab yigʻilib oʻtirib, kofe bilan hammaga salom berdim va Merabning soʻnggi intervyusini eshitib qoʻydim — u oʻz tizzasi haqida gapirar ekan: „Men uchun u oddiy joy, maydondagi boshqa boʻlimlar singari“. Oh, qanday pokiza nutq edi! Shunda shunday oʻyladim: maydonning oʻrtasida yerga boʻkinib oʻtirib, oyoqlarini ochib qoʻygan erkakni koʻra oladigan inson mavjudmi? Qani endi, bu Merabning haqiqiy qadriga yetmaganlik! 😂🔥 Qolganlarimiz esa qoʻlimizdan qoʻlga oʻtgan shishani koʻtarib: „Oʻzingda nima bor ekan bu!..“ deya aytishimiz kerak boʻlar edi! Stadionda bu haqda hayqirganda, men koʻrgan hamma qoʻllarni koʻtarib, Merabning tizzasiga „rahmat“ aytishardi — ular ham xuddi bizdek qattiq qoʻllar bilan. Deymanki, ertaga ertalab bilan bozorga bordik-da, goʻsht sotuvchi: „Sizlar boʻlmasamiz, Merab yurmaydi!“ deb qoʻshiq aytardi. 🤣

Endi men ham shunchaki qoʻlimni koʻtarib: "Qani endi, Men uchun bu zoʻr gʻoya! Men ham bir oz oʻtirib oʻylab qoʻydim — ertaga tushlik vaqtida oyoqlarimni choʻzib, Merabning tizzasini oʻz qoʻlimga olib oʻtiramanmi-ku? 😅❤️ Qalbimga keldiki, uning tizzasi boshqa hech kimniki kabi — uni qoʻlida ushlab qolish uchun maydonda nima qilmaymanmi! Yana eslaganimdek, oʻtgan mavsumda uning soʻnggi zarbasi menga „hayotimdagi eng yaxshi vaqt“ni eslatib qoʻydi... shunday olisdan borgani boʻlsa, ertaga boʻzorga chiqib, qoʻlchalarim bilan Merabning tizzasini oʻrab qoʻyaman! Bu safar qoʻlimni koʻtarmasam qoʻzimda meros qoldiraman! 🔥💪

Aka-uka, yuragimni avvaloshlar ekan, oʻz-oʻzimni tutib qololmayman. Kecha uyda oʻtirganimda televizor oldida, Merabning soʻnggi oʻyindagi harakatini qaytadan tomosha qildim — u qoʻlini tizzasiga qoʻyib, bir kun-mashq qilganlarini aytib oʻtibdi. Bu odamdan boshqa nimasi bor edi? 😌 Men esa oʻylab oʻtirdim: „Oʻsha tizza bilan ertaga boʻlib oʻtadigan oʻyin uchun qanday himoya qilishimiz kerak?“ — chunki uning orqasida butun jamoaning orzusi turibdi. Sizlar aytgandek, uning tizzasi endi oʻziga xos narsa boʻlib qoldi. Bugun ertalab yurak bilan oʻtirib, oʻzini-ku qidirdim: „Qani endi, oʻzimizning qoʻlimiz bilan qoʻriqlay olsak-ku!“ — negadir bundan oldin bu masala shunchalik oddiy tuyulgan edi. Lekin endi koʻramanki, uning qoʻlidagi tizza yoʻqotilsa, jamoaning ham qoʻli toʻsiqqa duch keladi. Yana bir bor takrorlayman: ertaga u tizzani qoʻlida ushlab turganimizda, jamoamiz uchun nima ajoyib boʻlmasin!

Yaxshiyam, oftoblar qandaymi? Kechga qadar o'zimni tizzaga qanday tutib olishimizni o'ylab yotdim — faqat g'alati narsa: u to'g'ri-qattiq ushlab olishni o'rgatish uchun inson emas, o'zini tug'ri tutadi! 😂 Merabga bo'lgan ishonchim shundayki, uning tizzasi maydon markazida o'tirib gapirsa ham, barchamiz unga ergashib oʻtirishib qolardik — ya'ni "tizza bilan suhbat" uchun maxsus oʻrindiqlar kerak boʻladi. 🙏 Eshitingizlarmi, endi ertaga boʻronli kun boʻlishi mumkin... lekin Merabning tizzasini qoʻlida ushlab qolish uchun bayroqlar, qoʻlqoplar va qoʻshiqlar bilan toʻla stadionni yigʻishtirib olamiz! Ahvol shu — hatto uni futbolkaga ham o'rab qoʻyish mumkinmi, bir oʻylab koʻraman... oʻzini toʻliq qoʻriqlashimiz kerak! Qani endi, bu tizzaning hammasi yaxshi — bundan keyin uning "men uchun bu oddiy joy" degan so'zlarini eshitib ham qoʻrqaman. :D Och, endi oʻz-oʻzimdan hayronman — menga borgan sari Merabning tizzasi qoʻlimdan qoʻlga oʻtib, haqiqatan ham "qoʻriqchi farishta"ga aylanib ketdi. Bundan keyin uni qoʻllarim bilan himoyalashimiz shart — boshqa hech narsa yoʻq! 🔥

U tizzani qoʻlida ushlab olguncha boʻlsin, lekin allaqachon qoʻlimizdan qoʻlga oʻtib ketdi! 😭❤️ Kechasi Merab bilan yurak-toʻkmoqda edim — oʻz-oʻzimni ikki qoʻlim bilan qurshab, „bu nima ajdaho bunday?!“ deya qichqirganimni eslayman. Ertaga esa oʻyin oldidan stadionda qolganlar bilan birgalikda: „TIZZA, SENI OZOD QOʻYMASAM BIROR NARSALAR BOR!“ deb hayqiramiz! 🔥💪 Agar u tizzasini yoʻqotsa — jamoaning oʻzini yoʻqotadi, boshqa hech narsa yoʻq! Maydonda uning orqasida turganlari uchun Merabning tizzasi endi barcha muxlislarning „qoʻriqchi farishtasi“ boʻlib qoʻyibdi. ❤️🙏 Endi shuni tan olamiz: uning tizzasi bizning gʻururimiz va uning orqasida turgan odamlar — bu jamoaning haqiqiy shon-shuhrati!