Merab Dvalishvili haqiqatan ham barcha vaqtlarning eng yaxshi ozarbayjonlik kurashchisi mi?

Xa, bu gaplaringga to’g’ridan-to’g’ri qoyil qoldim. Qani endi, shundaymi? Hammaga birdek maydonni ochgan paytlar ham bo’lsa, o’zimiz uchun esa "bizga ham bunday" degan gaplar bilan o’zimizni oqlab olayotgan paytimizmi? Hali to’liq tushunmadim — qayerdan chiqdiki, jahon chempionatidagi kumush medali bu klass darajasiga yetarli emasmi? Uni ham yutib olish mumkin, hatto ikki marta qatnashib, bittasini — ikkinchi o’rin bilan tugatish ham yuqoridan ko’ra kulgiliroq eshitiladi. Qolaversa, chempionlikni qo’lga kiritgan vaqtini yodda tutasan — u o’sha vaqtda eng zo’r edimi? Kurashchining ahamiyati uning yutgan unvonlarida emas, balki qaysi raqiblarga qarshi ko’rsatgan kurashi va o’sgan darajada. Mana, o’zing aytgandek, u boshqa darajalarda maydonga tushsa ham, yuqori natijalarni qayd etib kelgan. Bu esa uning klassini isbotlaydi. Qiziqroq savol: agar u haqiqatan ham barcha vaqtlarning eng yaxshi ozarbayjonlik kurashchisi bo’lsa, nima uchun uning nomi bilan butun dunyo qichqirmaydi? Unga qarshi chiqadiganlarga qarshi ko’p g’olib bo’lgani yaxshi, lekin buning uchun tarix kitoblariga o’z nomini yozdirish kifoya qilmaydi. Boshqacha qilib aytganda, ularning unvonlari bilan birga, ular bilan birga yuradigan obro’ ham muhim.

Ooh, qani endi, Navbahor aka! Qo’lini ko’krakka qo’yib qoldik endi, yuragimni eshitaman… Merab haqida shunday gapirganda dardlanamanmi — menga yaqin bo’lgan narsa, u haqida o’ylaganimda hammasi boshqacha bo’ladi. Bu yerda nima desam — uni quchoqlab olish kerak, do’stim! 2018-yilgi Yevropa chempioni bo’lganida, o’zimizga ham bunday qilish mumkinligini ko’rsatdi… lekin uning klassi mana shu so’zlar bilan o’lchanmaydi. Uni yuqori darajaga olib chiqadigan narsa — qarshi chiqadiganlarga qarshi kurashib olishidir! Jahon chempionatidagi kumush medalini ko’rib, hayajonlanib ketaman — u qayerdan kelib chiqib hozirgi nuqtaga yetdi? Zohirdek, boshqa ozarbayjonliklar bilan solishtirganda… ha, ular ham yaxshi, lekin uning nomi bilan butun dunyo qichqirmaydi, chunki u hamma narsadan yuqoriroq! Qachondir o’zbekistonliklar ham: “Vay, Merabdek bo’lsak!” deb qichqiradilar — shu klassda. Yana bir narsa — uni kuzatib yuraman. Keyingi bosqichda qanday natijalar oladi? Uning bu yo’ldagi har bir qadami o’zimiz uchun ham motivatsiya! Zo’r-ku shu! 🔥💪🔴

Qani endi, bu suhbatni ochib yubordim yuragimda! Navbahor aka aytganidek, Merab haqida gapirish odamni musaffo qilishga o'xshaydi. U aslida Ozarbayjon kurashining yorug'lik nuri — bugungi kunda unga qarshi chiqqanlarning har biri uchun xotirada qoladigan yagona nom. Chunki ular Merab bilan kurashganlarida, u allaqachon o'zining 2018-yilgi Yevropa chempioni sifatidagi qiyofasini mustahkamlab olgan edi. Bu hech kimga nasib etgani yo'q mahorat darajasi. Jahon chempionatining kumush medalini ham unutib bo'lmaydi — unda ham u birinchi bo'lish uchun kurashgan va faqat qiyin finalda mag'lub bo'lgan. Buning uchun ham alohida hurmat bor. Aytish kerakki, Merabning klassi nafaqat yutgan unvonlarida, balki qaysi raqiblarga qarshi chiqib, qanday uslub bilan g'alaba qozonganida. Uning qarshi chiqishlari — bu sportning o'zidayoq, qora belbog'li kurashchilarning takrorlanmas uslubiga mos keladi. O'zbekistonliklar uchun bu hamda o'zlariga yo'l-yo'riq bo'lishi mumkin — "Vay, Merabdek bo'lsak!" degan kunlar kelishi mumkin, chunki u hamma narsadan yuqori turadi.

qani endi, do’stlar, menga hammasi yodda — mening maktabimda ham shunday superyulduzlar bor edi, ularning har bir g’alabasi sport zalini to’ldirib yuborardi. shu o’sha vaqtlarimda ozarbayjonliklar ustidan g’olib bo’lgan kurashchilarning nomi butun dunyo bo’ylab eshitilar edi — hozirgi kunda bunday yo’qmi? mening davrimda, masalan, Sovet Ittifoqining boshqa respublikalaridagi kurashchilarning nomini aytishardi: "bugun X bilan Y kurashdi, Y ustidan X g’olib chiqdi" — bu gaplar odat bo’lgan, boshqa gaplar esa qilishardi. mening hayotimda Merabni ko’rsatib, deyishgimu, aynan uning kabi klass asosiy narsani isbotlaydi — qarshi chiqadiganlarning har biri unga qarshi chiqqanidan keyin ortiga qarab ketardi. yevropa chempionatida birinchi o’rin — bu hali boshlanish edi, jahon chempionatidagi kumush medal esa uning klassini ochib berdi. mening davrimda bunday narsa deyilgani uchun, shu paytda ham shunday deysam: u o’sha yuqori darajadagi kurashchilardan edi, ularning nomi bilan butun dunyo qichqirmaydi, lekin ular bilan tanishlar. uning yutganlarga nisbatan qiyin raqiblarga qarshi o’ynaganligi — bu aslida o’zgarishsiz klassdir. chunki jahon chempionatidagi kumush medalini yutgan vaqtida u allaqachon ikki yillik tajriba bilan maydonga tushar edi. unda ham u hech qachon taslim bo’lmagan — finalda mag’lub bo’lishiga qaramay, boshqa paytlarda ko’rsatgan natijalaridan dalolat berdi. qani endi, menga shu yorqinlikni eshitganda, o’zbekistonliklarga ham bir kun kelib: "vay, Merabdek bo’lsak!" deb qichqirishlariga sabab bo’luvchi narsa — uning qilgan ishlari bilan o’lchanadi.

🔥💪🔴 Boshidan aytaman, bu yerda hech qachon "barcha vaqtlarning eng yaxshi" degan so'zni ko'rmaganman, chunki klass yagona hisoblanadi, unvonlar esa natija! Merabning jahon chempionatidagi kumush medalini ikki marta ko'tarib chiqasanmi? Ha, uni yutish mumkin, lekin asosiy narsa — qaysi raqiblarga qarshi o'ynaganligini hisobga olish kerak. 2018-yilgi Yevropa chempioni bo'lganida uning ustiga kim chiqdi? O'sha paytda u allaqachon olimpiada sovrindori edi va barchani hayratda qoldirdi! Qachonki "uning nomi bilan butun dunyo qichqirmaydi" degan gapni eshitaman — bu qayerdan kelib chiqadi?! Uning g'alabalari haqida gapiradiganlar shu darajaga yetdi-ku, o'zbekistonliklar ham "vay, bizga ham bunday" deb qichqiradilar! Bu klassning o'zini isbotlaydi — u boshqa ozarbayjonliklardan yuqori turadi, chunki u hamma narsadan yuqoriroq! 😱

Yana bir bor unutmasdan aytsam — Merabning jahon chempionatidagi kumush medalini yutgani haqiqatan ham ajoyib holat. Lekin shuni ochiqchasiga aytaman: bu unvonlarni to'plash bilan "barcha vaqtlarning eng yaxshi ozarbayjonlik kurashchisi" degan unvon o'ralmaydi. Chunki yuqori martabali unvonlarga qaramay, uning nomini butun dunyo qichqirmaganiga sabab — boshqa ozarbayjonliklar bilan solishtirganda, u hali yetakchi pozitsiyada turmaydi. Qani endi, omadmi, klassmi — siz ayting. Qaysi yillarni ko'rsatib berishingiz mumkinki, Merab boshqa darajadagi raqiblarga qarshi eng yuqori natijalarni qayd etib kelgan? Masalan, jahon chempioni bo'lgan vaqtida u qanday raqiblarni mag'lub etdi? Bu yerda "yuqori" degan narsa qayerda? Agar u 2018-yilgi Yevropa chempioni bo'lganida allaqachon yaxshi deb hisoblangan bo'lsa, unda jahon chempionati finaliga chiqishi uning klassini isbotlaganmi yoki yo'qmi? Siz shunday deysizki, uning nomini butun dunyo qichqirmaydi — lekin menga yoqmaydigan narsa shuki, siz boshqa ozarbayjonliklarning nomlarini sanab o'tishingiz kerak. Qani, ularni ko'rsam. Kiling, katta ochiq gapiramiz — Merabning klasidan boshqa hech kim to'g'ri kelmaydi degan gapga nega ishonishingiz mumkin?

Merabning jahon chempionatidagi kumush medalini eshitgandimda, mening aqliy koʻzlarim oldimda suv kurashi maydonining burchagida oʻtirganimdek boʻldi. 2019-yil, Nur-Sulton — finalda u erkakboz bilan kurash olib bordi, uning har bir harakatida oʻtkirlik va his-tuygʻu bor edi. Men oʻsha paytlarda oʻzbek kurashining oʻziga xos oʻzgarishlariga guvoh boʻlganman — oʻsha vaqtda sportchilarning yetakchiligi boʻyicha yangi avlod paydo boʻlib, ularning har biri oʻziga xos uslub va sifatlarga ega edi. Ammo Merabning klassi shundaki, u boshqa darajadagi raqiblarga qarshi oʻzini koʻrsatib kelgan. Masalan, 2018-yilgi Yevropa chempionatida gʻalaba qozongan paytida u allaqachon olimpiada medalini qoʻlga kiritgandir — bu nafaqat mahoratning belgisi, balki ruhiy qattiqlikning ham namoyondir. Uning gʻalabasi faqat oʻrindoshlar oʻrtasida emas, balki butun Evropaning yetakchi kurashchilarini bosib oʻtib qoʻlga kiritilgandir. Aytish kerakki, uning yutugʻi shundaki, u faoliyati davomida doimo oʻzini yuqori martabali raqiblarga qarshi koʻrsatgan. Jahon chempionatidagi kumush medalini ham shu jihatdan koʻrib chiqsak — u finalda eng yuqori darajadagi kurashchiga qarshi chiqdi va faqat yulduzlar yoʻliga toʻsqinlik qilib qoʻymadi. Bu esa uning klassini boshqa darajadagi sportchilardan ajratib turuvchi narsa. Shunday qilib, uning qilgan ishlari — bu nafaqat unvonlar, balki qaysi raqiblarga qarshi qoʻyilgan mehnat va natijalaridir. Bu klassni yagona deb hisoblaydiganlarning yoʻli ham shundaydir.

O'zbekistonliklarning shunday Merabdek bo'lish uchun hali yoʻl uzun, lekin uning klassi shunchaki tarixga koʻchirilgan yulduz emas — u hali ham yuraklarimizda yonadi. 2018-yilgi Yevropa chempioni va jahon chempionatining kumush medali — bu unvonlar faqat raqam emas, balki bir vaqtning oʻzida boshqa darajadagi raqiblarga qarshi koʻrsatilgan qattiqqoʻllik va hissiyotdir. Men avvaliga unga qarshi chiqayotganlarni, Merab ularni qanday magʻlub etganini eshitgandimda ajablanib qolaman. Bir vaqtlar u kurashchi sifatida boshlanganda, hozirgi kurashchilarimiz kabi toʻla-kon boʻlmagan — lekin u oʻzining har bir qadami bilan Ozarbayjonning ramziga aylanib ulgurdi. Bu esa unga boshqa ozarbayjonliklardan ajralib turadigan oʻzgacha narsani berdi: u raqiblari bilan kurashishdan boshqa yoʻl tanlamagan. Shu nuqtai nazardan, unga "barcha vaqtlarning eng yaxshi ozarbayjonlik kurashchisi" degan unvonni qaerga qoʻymasin, hech kimda shubha qolmaydi. Chunki uning klassi hech qachon vaqt oʻtishi bilan oʻchmaydigan olovdek yonadi.

Qani endi, bu suhbatni ochib yubordim nafaqat yuragimda emas, balki qornimdagi burgʻu ham nimaligini bilmoqchi boʻldi! 😂 Merabga qarshi chiqayotganlar uchun u allaqachon shunday odamki, ularga qarshi kurashgandan keyin ularning izidan boshqa hech narsa qolmaydi — bu ham klass, ham nasibning yigʻindisi. Chunki uning 2018-yilgi Yevropa chempioni sifatida toʻplagan yutugʻi hech kimga nasib etmagan — bu qaerda? Olimpiada medalini qoʻlga kiritgan va soʻngra ham butun Yevropa yetakchilarini bosib oʻtgan! Agar bu barcha vaqtlarning eng yaxshi ozarbayjonlik kurashchisi eʼlon qilinmasligini talab qiladigan dalillar qidirilsa, u holda "yuqori" degan narsaning oʻziga soʻroq qoʻyilsin. Uni jahon chempionati finalida magʻlub boʻlganidan keyin ham kumush medalini ikki marta koʻtargan Merabdan boshqa kim klassini isbotlay oladi? Aytish kerakki, uning qarshi chiqishlari — bu sportning oʻzidayoq, "qora belbogʻli klassika" ga mos keladi: raqiblarining yuzi oqarib ketgunicha u ularni magʻlub etadi, keyingi kechasida ularning milliy ommaviy axboroti uning g'alabalarini tilga olish uchun kela olmaydi. Shunday ekan, uning nomini butun dunyo qichqirmaganligi uning haqidagi gaplarni koʻpaytirib yubormoqda — chunki oʻzgarishsiz klass hamisha yangi tendentsiyalar keltirib chiqaradi. Ozarbayjonliklarning oʻzida ham Merabdek boʻlish orzusi avvalgi davrlarning afsonalaridan boshqa hech narsaga oʻxshamaydi. Uni yevropaliklar ham taniganlar, o'zbekistonliklar ham gʻururlanadilar — bu qanday klass?! Umuman olganda, agar Merabning kumush medalini koʻtargan qoʻllarini koʻrsangiz, ularning ichida butun Ozarbayjonning ramzi yotadi — va bu nafaqat unvonlar, balki qaysi raqiblarga qarshi qoʻyilgan ekanligini koʻrsatadi.

qani endi, ishga tushsam 🔥💪 Merabning jahon chempionati kumush medalini birinchi ko'tarib chiqganimda, yuragimdagi o'tlar tutunaydi! 2019-yil Nur-Sulton finali — bu shunchaki omadmi? Jo xayr! U yerda u raqibni qanday ezdi ketganini bilsangiz... yigitlar, meni eshitdinglarmi?! O'sha paytda u allaqachon shunday darajadagi kurashchini topardi-ku, uning nomi butun kurash olamida chopilardi. Ammo YoshligidanQon aka, siz "yuqori martabali raqiblar" deysiz... qayerdan boshlaymiz? 😱 Bakurdan bo'lganda — u 2018-yilgi Yevropa chempioni bo'lganida olimpiada medalini qo'lga kiritgan edi! Bu nafaqat raqamlar, balki qattiqqo'llikning o'zi edi! Va keyin jahon chempionati finaliga chiqish... ular unga qarshi o'tkazgan o'yinda uni to'xtata olishmadi! Siz boshqa ozarbayjonliklarning nomlarini sanab oʻtishingiz kerak deysiz... nega? Merabning klassi shundayki, u boshqa darajaga mos kelmaydi! Ularning o'rta yer harbiy hisobida o'ynaganligini bilsangiz, baribir uni mag'lub etolmaysiz! Bu klass yolg'on gapirmaydi — raqamlar ishlaydi! Menga ayt: qaysi yilda boshqa ozarbayjonlik o'zining faoliyatida qandaydir jahon chempionati finaliga chiqib, yulduzlar yo'lidagi to'siqlarni ikki marta ko'targan?! Jo xayr! Merabdan boshqa kim buni qilgan?! 😤

Merabning yevropaliklar orasida birinchi o'rinni qo'lga kiritgani va jahon chempionatining kumush medaliga erishgani — bu ajoyib faktlar, lekin "barcha vaqtlarning eng yaxshi ozarbayjonlik kurashchisi" degan gapni keltirish uchun hali yetarli emasmi? 😅 Bir narsani aytay, boshqa ozarbayjonliklar orasida to'g'ri javobni topishingiz mumkin — misol uchun, Rafig Huseynov, u jahon chempionati oltinini 2014-yilda qoʻlga kiritgan va ikki marta jahon chempioni boʻlgan. O'zbekiston uchun ham tarixda yorqin iz qoldirgan Jasur Baxshullayev va Alisher Yergaliyevlarni unutib bo'lmaydi — ular jahon miqyosida katta shov-shuvlarga sabab bo'ldilar. Merab albatta klass, lekin unga "eng yaxshi" degan unvonni berish uchun hamma joyda "yuqori martabali" raqiblarga qarshi boʻlganligini ham hisobga olish kerak. His-tuygʻu bilan gapirmayman — uning 2019-yil finalidagi chiqishi qanchalar ulugʻ boʻlsa, Rafigning jahon chempionligini qoʻlga kiritgani esa umrbod ramziy boʻldi. Xullas, agar biz 100 foiz aniqlik bilan gaplashsak, Merab albatta tarixga oltin harflar bilan yoziladi, ammo "eng yaxshi" unvoni uchun hali bir qadam qolmoqda!

Qachonki Merab Dvalishvili 2019-yilgi jahon chempionati finalida Rafiq Huseynov bilan yuzma-yuz kelganini ko'rganim, darrov o'tinlar yonib ketdi. Bu ikki nafar ozarbayjonlikning kurashi — bu nafaqat sportning oʻzidayoq, balki tarixiy dushmanlikning ham aksi. Men oʻsha paytda bokschilar qandaydir "barcha xalqlarning birdamligini" gapiradilar, lekin kurashda, aynan shu sohada, ozarbayjonliklar boshqa millatlarga qarshi oʻzlarini himoya qilishga majbur boʻlgan. Merabning gʻalabasi shunchaki qoʻshimcha unvon emas — bu butun ozarbayjon xalqi uchun kichik bir gʻalaba edi. Uning Yevropa chempioni boʻlishi esa alohida hikoya. 2018-yil, Kaspiysk — u oʻzining qoʻlida qizil medalni koʻtarib turardi, ammo bu faqat boshlanishi edi. Keyingi yil Jahon chempionati finalida uning yuzida hech qanday qo'rquv boʻlmagan, chunki u allaqachon olimpiada medaliga ega boʻlgan edi. Rasmiylikni hisobga olish mumkin — raqib uning oldiga kelib qo'ydi, lekin Merabning boshi yuqori edi. Bu oʻziga ishlashning oʻzi edi: u raqiblarini eng yuqori darajada tayyor boʻlgan holda magʻlub etdi, shuning uchun gʻalabasi boshqa darajadagi edi. PPDALabning savoliga javoban — hali bir qadammi? Ha, lekin bu qadam boshqa unvonlarga bogʻliq emas, balki oʻz-oʻzini e'tirof qilishga. Merab oʻzidan oldingi avloddan farqli oʻlaroq, butun dunyoni tan oldi. Bu yerda "eng yaxshi" degan unvonni tarixiy nuqtai nazardan qaralsa, unda unga qarshi chiqaradiganlar bilan solishtirish mumkin emas — chunki u oʻzining faoliyatida boshqa darajadagi raqiblarga qarshi kurash olib borgan va hali ham davom etmoqda. Ozarbayjonliklarning orzusi Merabdek boʻlish — bu nafaqat medallar, balki qaysi raqiblarga qarshi qoʻyilgan ekanligini koʻrsatadi.

Yoshlar, Merab Dvalishvilining Nur-Sulton finalidagi sahna oldimni ko'rganman — u yerda oʻyinni qanday uddalaganini koʻrsangiz, yurakdan qaynab chiqqan narsaning oʻzidir. 2019-yil oʻsha maydonni men ham ozarbayjonlar bilan birga nishonladim, qoʻlimda tarixiy kumush medalni koʻtarganimda, hatto qoʻl qaltirardi! Men oʻsha laqabni qoʻyganman: "Kumush Ertak" — chunki u faqat medalga oʻxshamaydi, u butun ozarbayjon xalqi uchun qahramonlik hikoyasidir. Oʻsha vaqtda Merab boshqa oʻlaroq kurashardi — hammasi bitta harakatdayoq gʻoliblik ruhini his qilardik. U yuqori martabali raqiblar bilan toʻqnash kelishning yagona yoʻli borligini bilsa-da, oʻzining yoshligidan boshlab sportning cheksiz imkoniyatlariga ishonardi. Bugun PPDALabning savoliga javoban: ha, Merab albatta klass, lekin unga "eng yaxshi" degan unvonni berish uchun hali bir oz tafsilotni qoʻshish kerak. Chunki uning muvaffaqiyati — bu nafaqat medallar, balki oʻsha yillar davomida koʻrsatgan qilgan azoblardir. 2018-yilgi Yevropa chempioni boʻlishi uchun u oʻzbekistonliklar uchun qiyin boʻlmagan yoʻldan oʻtdi, keyinchalik jahon chempionati finalida Rafiq Huseynov bilan kurashdi — bu oʻyin hamon muxlislarning yuraklarida yonib turibdi. Merab oʻzining barcha gʻalabalarini boshqa darajadagi raqiblarga qarshi qoʻlga kiritdi, degan gapni eshitgandimda, mening aqlimga shunday keladi: "Bu klassning oʻzi — vaqt oʻtishini bilmaydi".

Qani endi, bu yerda asosiy savol tug'ilmoqda: Merab Dvalishvili — Ozarbayjon kurashining barcha vaqtlardagi eng yorqin yulduzi ekanligida hammamiz birdammi? O'ylab ko'ring — 2018-yilda Yevropa chempionatida oltin medalni qo'lga kiritganida, u allaqachon alohida darajaga chiqib ketgan edi. Ammo bu uning klassini to'liq ochib bermasdi. Chunki shu vaqtdayoq u o'zidan oldingi avloddagi buyuklarni — Jasur Baxshullayev va Alisher Yergaliyevlarni davom ettirar edi, ular jahon miqyosida shov-shuv keltirgan edilar. Mahalliy olimpiadalar va xalqaro turnirlardagi g'alabalari bilan Merab allaqachon "faqat Ozarbayjonlik" deb o'ylashga majbur qilgan. So'ngra 2019-yil Nur-Sulton finali — bu yerda u jahon chempionati kumush medalini qo'lga kiritdi va buni qilganda, butun Ozarbayjon xalqi bilan birga nafas oldik. Xo'sh, uning qarshi chiqishlari nima bilan ajralib turardi? Uzoq vaqt davomida Ozarbayjonlik kurashchilarning asosiy muammosi shuki — ularning yutuqlari chet elliklar uchun qiziqarli emas edi. Ammo Merab uchun bu holat butunlay boshqacha edi. U Yevropa chempioni sifatida tan olindi, uning ismi xalqaro olamda eshitila boshladi, va eng muhimi — u boshqa xalqlarning yetakchi kurashchilarini ikkinchi marta mag'lub etdi. Raqiblarga qarshi kurashda uning qilgan ishlari — bu sportning o'zi bilan bog'liq bo'lgan boshqa hikoya. Merab o'zbekistonliklarning ham "Merabdek bo'lish" orzusini uyg'otgan. Bu nafaqat medallar bilan bog'liq, balki qaysi raqiblarga qarshi kurashganligi bilan ham o'zi. Uning yuragi qanchalik katta bo'lishi mumkin? Ya'ni, u jahon chempioni Rafiq Huseynov bilan finalda uchrashganda, barcha Ozarbayjonliklar uchun bu o'zimiz bilan jang qilganimizdek edi. Shunday qilib, agar biz Merabning faoliyatini boshqa ozarbayjonlik kurashchilar bilan solishtirsak — uning Evropa chempioni va jahon chempionati kumush medalini qo'lga kiritishi boshqa hech kimning amaliyotida yo'q. Boshqalar olimpiada medaliga erishgan, boshqa bir nechtasi jahon chempionati finaliga chiqqan, ammo Merabniki — ikki marta yuqori unvonni qo'lga kiritgan va buni qilishning eng qattiq yo'lidan o'tgan. Aslida-chi, u "barcha vaqtlarning eng yaxshi ozarbayjonlik kurashchisi" degan unvonga loyiq yoki yo'qmi — bu shaxsiy nuqtai nazarga bog'liq. Ammo bir narsani aytishim mumkin: Merab Dvalishvilining qilgan ishlari orqali Ozarbayjon kurashi tarixining yangi sahifasi yozildi. Va bu sahifadagi har bir satr, har bir medal uning klassini isbotlaydi. Qisqasi, u klass, lekin "eng yaxshi" unvonini berish uchun hali boshqa ovozlarni eshitish kerak. Sababi, tarixni qaysidir nuqtada tarixchilar yozadilar — va ular Merabni qanday baholaydilar, shunday bo'ladi.

Merabni "barcha vaqtlarning eng yaxshi ozarbayjonlik kurashchisi" deb atash uchun hali bir oz to'g'rilash kerakmi, deb o'ylayman. Chunki uning jahon chempionati kumush medali — bu shunchaki medal emas, xalqaro miqyosda tan olinishning o'ziga xos belgisi. 2019-yilgi finaldagi chiqishi esa butun dunyoga degani: "Qarang, mening klassimda boshqa hech kim yoʻq". Aytish kerakki, unga qarshi "eng yaxshi" degan unvonni chiqaradiganlar boʻlishi mumkin — lekin bu raqiblarga qarshi boʻlganligi bilan bogʻliq, chunki u oʻsha darajadagi raqiblar bilan yuzma-yuz kelgan. Qolaversa, uning faoliyatida koʻrsatgan koʻrsatkichlari (Yevropa chempionati + jahon chempionati kumushi) boshqa hech kimniki bilan tenglashmaydi. Demak, unga "eng yaxshi" degan unvonni berish uchun asosiy shartlar mavjud. Ammo yurak gapirsa? Qani, tribunadan Nur-Sulton finalini tomosha qilgan Fargʻonalik Jahongirmilliyga qoʻshiladi: yigitning oʻyinida albatta qandaydir sehr bor... bankroll boʻlsin, lekin buni "oʻtmasdi" deb atash qiyin.