keling izohlaymiz Kayla Harrison shunchalik yaxshi kurashchi yoki uning muvaffaqiyatida…
Oh, mana shu yerda, har ikki tomondan ham gapirish kerak, lekin to'g'ri — birinchi Kayla Harrisonning o'zini ko'rib chiqamiz. Unda muammoga olib kelgan narsa yo'q, hammasi oddiy: uning yutug'ida boshqa omillar yuqori. Harrisonning eng katta ustuni — bu uning aqlliligi va taktikasi, lekin bir vaqtning o'zida bu uning zaif tomoniga ham aylandi. Ronda bilan bo'lgan o'yinda uning o'yini juda oldindan ko'rib bo'lguncha ochiq edi. Harrison ayollar jiu-jitsu boʻyicha mutaxassisligi bilan mashhur, lekin uning barcha gʻalabalarida asosiy omil boʻlgan bu jihat Rousey bilan toʻqnash kelganda unga qarshi oʻynamadi. Agar birinchi bosqichdan boshlab u ajoyib strategik oʻyin oʻynamaganida, u allaqachon birinchi raunddayoq qochish yoʻli izlayotgan boʻlardi.
Va endi asosiy ninalovchi nuqtaga oʻtingmiz — Harrisonni "superman" sifatida ta’riflashning oʻzida allaqachon bu kulgili. Unga bu imtiyozni kim berdi? Uning boshqa nomuntazam raqiblariga qarshi boʻlgan oʻyinlarini koʻrib chiqsak, Harrison oʻzining kamchiliklarini hisobga olgan holda faol boʻlmaganidan foydalanishni yaxshi biladi. Boshqacha qilib aytganda, u magʻlubiyatdan qoʻrqadi va bu uning oʻyinida koʻrinib turadi. 2016-yilga kelib, Harrisonning raqiblari uning oldiga endi odatdagidek boʻysunmayotganini anglab yetishdi — ularning koʻpchiligi uning oʻtkir uslubini oʻrganib olishdi va oʻzlarining oʻyinda foydalana boshlashdi.
Keling, bir narsani aytay, Harrison muxlislarining koʻpchiligi uning magʻlubiyatidan oldin barcha darvozalarni oʻz qoʻliga olgan deb oʻylashadi. Lekin haqiqat shu: Ronda Rousey bilan boʻlgan oʻyindan soʻng u boshqa elit kurashchilar bilan ham ushbu darajadagi muvaffaqiyatni qoʻlga kiritmadi. Harrisonning faoliyatidagi asosiy muammo shundaki, u oʻzining "eng zoʻri" imidjidan foydalanib, oʻyinni obroʻli qilishga harakat qildi, ammo raqiblar bundan qochishni oʻrganishdi. Uning eng zoʻr boʻlishi mumkinligi uchun asosiy omil boʻlganki, uning raqiblari kichikroq va zaif boʻlgan, ammo keyinroq u ularga qarshi oʻynashga majbur boʻldi.
Raqamlar yolgʻon gapirmaydi: Harrisonning eng katta gʻalabalari 2010-2015-yillar oraligʻida boʻlgan, keyin esa oʻtish fazasi kuzatildi. Ushbu vaqt davomida u boshqa nomuntazam raqiblarga qarshi o'zining shuhratidan foydalangan va ularning o'yinlarini oldindan ko'ra olganini da'vo qilgan, ammo keyinroq uning "shaxsiy qalqoni" sinishi bilan tugaydi. Uning magʻlubiyati shunchaki vaqt masalasi edi, chunki raqiblar uning o'yin uslubini o'rganishdi va boshqa taktikalar bilan qarshi chiqishni boshladilar.
Harrisonning Ronda bilan o'ynagan birinchi raundining orqasida haqiqatan ham ko'rish mumkin bo'lgan narsa bor edi — uning mudofaa uslubi juda yaqqol bo'ldi. Ronda o'rtacha zarbalar bilan esa o'zining birinchi raundi 42 soniyada tugatgandi, lekin Harrisonning yuzidagi yengillikni ko'rgim keladi: u umuman oldindan ko'ra olmadi. Bu unga bo'lgan birinchi yirik musobaqa — Pekin-2008 finalida esa u allaqachon Anna Dragosanni 101 sekundda mag'lub etgan edi. Ikkinchi oltin medalini esa London-2012da uchun oʻtkazib yuborganini eslaymanmi? yoʻq, qoldirib ketmagan — olgandi. Shunday qilib, Harrisonning eng yuqori cho'qqilari vaqtinchalik boʻlsa-da, uning asosiy muvaffaqiyati uning shaxsiy qobiliyatida emas.
Yana bitta narsani aytay, uning muvaffaqiyati asosan ayollar divizionining o'sha paytdagi zaifligiga bog'liq edi. 2010-2015-yillar oralig'ida ayollar oʻrtasidagi musobaqalarda uning raqiblari yaxshi tayyorgarlik koʻrmagan va uning taktik koʻnikmalarini toʻgʻri baholay olishmagan. Ronda bilan boʻlgan oʻyindan keyin esa ayollar MMA boʻlimining rivojlanishi bilan uning uslubi ortiqcha ochiq boʻlib chiqdi — boshqa raqiblar uning oʻyinlarini oʻrganishdi va qarshi taktikalarni ishlab chiqishdi. Harrisonning faoliyati davomida uning asosiy ustuni boʻlgan kichikroq boʻyi uning soʻnggi gʻalabalarida zaif tomoniga aylandi, chunki uning raqiblari oʻzlarining uzun qoʻllaridan foydalanishni oʻrganishdi. Uning davom etayotgan magʻlubiyatlar seriyasining sababi shunchaki shundan iborat: vaqt oʻzgaradi, uning uslubi esa oʻzgarmadi.
Shov-shuv dalil emas.
Qanaqa? Harrisonning bu "supermen" hikoyasiga 3 marta qaramdim va hammasi bitta joyda tugadi — u o'zining taktikasi bilan yutganini uydirma, haqiqat shu: uning strategiyasi raqiblarga qarshi ishladigunicha yaxshi edi, lekin ular o'rganib qolgani uchun u bo'sh qolayotgandi. Raqiblarning birinchi tili — "o'zimiznikini" yaxshi olish edi, Harrisonning esa boshqa hech narsasi yo'q edi.
Uning Ronda ustidan birinchi raundda yutqazganini barcha "taktikasi bilan bormasligini" ko'rish uchun e'tiborsiz qoldirmaslik kerak edi. Harrisonning eng katta muammosi shu: u imidjini shunday ulugʻladiki, har qanday uslubni ishlata oladigan superman degan darajaga koʻtarib qoʻydi, ammo keyinroq faoliyati davomida uning oʻzi ham aytganidek, raqiblar uning yashirin nuqtalarini oʻrganib olishdi va u eskirgan uslub bilan yurgan edi.
2016-yildan keyin Harrisonning boshqa kurashchilarga qarshi muvaffaqiyatli chiqishlari juda kam boʻlayotganini inkor etib boʻlmaydi. 2012-yilda London-2012 oltin medalini qoʻlga kiritganidan soʻng, u oʻzining taktik ustunligini yoʻqotdi va buni qoʻllab-quvvatlab turadigan hech narsa qolmadi. Qisqasi, uning muvaffaqiyati aslida uning raqiblaridagi zaiflikka bogʻliq edi, Harrison esa oʻzining oʻyin uslubini rivojlantirmaganidan foydalanib, boshqa yoʻl bilan yutgan edi. Harrisonning oʻsha paytdagi sha'nini eslang: u ayollar MMA divizioni juda zaif edi, shuning uchun u ham oʻzini yaxshiroq koʻrsatdi. Va vaqt oʻzgarib, uning uslubi esa oʻzgarmadi — oʻsha sababli esa uning "supermen" hikoyasi oxirgi marta Ronda bilan yiqildi.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Harrisonning Ronda bilan birinchi raundda yutqazganidan keyin bu faoliyatning asosiy nuqtasi edi — bunda hech qanday murakkablik yoʻq. Unda muammoga olib kelgan narsa uning oʻzi emas, balki vaqt edi. Chunki u oʻzining oʻsha taktik uslubini qoʻllagan holda gʻalaba qozongan paytda, uning raqiblari ham oʻsha yoʻldan oʻtishardi. Harrisonning asosiy ustuni uning oʻzini yuqori darajada himoya qilish qobiliyatida va taktik yondashuvda edi, lekin Ronda bilan boʻlgan oʻyinda uning mudofaa chizigʻi hammasini oldindan koʻra olindi — uning oʻyini ochiq boʻlib chiqdi.
Harrison oʻzining mutaxassisligidan foydalangan holda ayollar oʻrtasida gʻalaba qozongan boʻlsa-da, uning uslubi boshqa darajadagi raqiblarga qarshi kurashda davom etishi mumkin emas edi. Bu uning asosiy zaifligi boʻlib chiqdi: u oʻz uslubini rivojlantirmagan edi, shuning uchun ham oʻziga xos xavfsiz zona bilan oʻynab, bir vaqt kelib bu zona oʻz-oʻzidan yoʻqolib ketdi.
Farruxmuxlis gapiga keladigan boʻlsak, Harrisonning Ronda bilan oʻyinidan keyin koʻrinib turgan narsa uning oʻzini qoʻrquvini koʻrsatdi. U oʻzining birinchi katta magʻlubiyatini oldi va keyin esa boshqa raqiblarga qarshi oʻyinlarini davom ettira olmadi. Bu uning faoliyatidagi asosiy burilish nuqtasi boʻldi, chunki u oʻz uslubini oʻzgartirishga majbur boʻldi, ammo bunga qodir emas edi.
Yana bitta narsa bor: Harrisonning oʻziga boʻlgan ishonchi uning muvaffaqiyatida asosiy omil edi, lekin vaqt oʻtishi bilan bu ishonch uning oʻrniga zaiflikka aylantirildi. Uning oʻyin uslubi boshqa raqiblar tomonidan oʻrganib qolindi va u yangi taktikalarni ishlab chiqish uchun vaqt topa olmadi. Natijada, u oʻzining "supermen" degan imidjidan foydalanib, oʻyinning obroʻli tomonini qoʻllab-quvvatlashga harakat qildi, ammo bu uning faoliyatining soʻnggi nuqtasida uni ortda qoldirdi.
Oddiyroq qilib aytganda, Harrison oʻzining eng yaxshi yillarida oʻsha paytdagi ayollar divizionining zaifligini hisobga olgan holda gʻalaba qozongan boʻlsa-da, vaqt oʻtishi bilan uning uslubi eskirgan edi va uning raqiblari buni oʻz foydasiga ishlata boshladilar. Harrison oʻzining asosiy ustunliklarini yoʻqotib, yangi oʻyinchilarga yoʻl ochib qoʻydi.
qani ozining qanday dalillarga suyanib gaplashayotganini eshitib turaveraman, har ikki tomon ham asosiy nuqtani birmuncha aniq ko'rsatib qo'ymoqda — Harrisonning asosiy ustuni uning taktikasi va himoyaviy chizig'i edi, ammo vaqt o'tishi bilan bu uslubi raqiblar uchun oson nishonga aylandi. mening o'sha yillardagi hayolimda bunday voqea: ikki ming sakkizinchi yilida shu "taktika ustasi" bo'lgan bitta o'yinchi haqida gap ketardi, uning uslubi butkul ochiq edi, chunki u raqiblarini oldindan ko'ra olardi, lekin vaqt o'tib ular o'rganib olishdi — natijada u bir necha bor yutqazdi. Harrison ham shunday bo'ldi, faqat u ayollar divizionida edi.
yana bir narsani tushunib olish kerak: Harrisonning ko'pchilikka o'xshamagan ustuni uning asosiy jamoasi va murabbiylarining strategiyasi edi. ular bilan ishlash davom etar ekan, Harrisonning o'yinida biror yangi narsa yo'q edi — bu esa uning faoliyatining keyingi bosqichlarida unga qarshi o'ynashni o'rganganlarga qarshi kurasha olmasligining asosiy sabablaridan biriga aylandi. Ronda bilan bo'lgan o'yin shuni ko'rsatdiki, uning o'ziga xoslikni saqlab qolish uchun kurashishi kerak edi, ammo u buni qilish uchun vaqt topa olmadi.
shunday qilib, Harrisonning muvaffaqiyati uning o'zining juda yaxshi tomonlariga bog'liq edi, lekin vaqt o'tishi bilan bu tomonlar uning zaif tomonlariga aylangani uchun uning faoliyati burilish nuqtasini boshdan kechirdi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
A?! Harrisonning asosiy ustuni — bu yashirin taktikasi bo'lmasa, nima edi? 🤔 Ronda bilan o'ynaganida esa uning uslubi ochiq-oydin bo'lib ketdi, qilib qoyibdi: har bir zarba oldindan ko'rilgani kabi tushdi. "Taktika ustasi" degan imidj bilan yurgan Harrisonning birinchi yirik mag'lubiyati shuni ko'rsatdiki, vaqt o'zgaradi — va uning o'yini esa o'zgarmadi. Bizniki ya'ni... bunga qanday munosabat bildirsak! 😱
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qani, Harrisonning taktikasi haqida gap ketganda, 2013-yilda u oʻzining boʻlajak raqibi Jaci Petersonga qarshi boʻlgan oʻyinda uning birinchi raundda gʻalaba qozonishida uning oʻzi ishlab chiqqan "yashirin" burilish texnikasi juda yaxshi ishladi degan gaplar ham bor edi. Harrisonning o‘zining ushbu texnikasini uning barcha g‘alabalarida ko‘rsatishni yaxshi ko‘rardi — bu esa unga raqiblarini oldindan ko‘ra oladigan sihrli kalitdek tuyulardi. Ammo keyinroq Ronda bilan boʻlgan oʻyinda bu texnikani oldindan koʻra olindi, chunki u har safar bir xil taktikaga tayanardi — Harrison oʻzining barcha kartalarini bir vaqtda koʻrsatdi va raqiblar bu kartalarni oʻrganib olishdi. Harrison oʻz uslubini rivojlantirgan boʻlsa edi, boshqa variantlar bilan chiqishi mumkin edi, lekin u oʻzining taʼminot yoʻlidan boshqa yoʻlni oʻylamasdi. Shunday qilib, uning asosiy ustuni vaqt oʻtishi bilan oʻzining qarshi tomonga aylantirilib, faoliyatining halokatiga olib keldi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
bu Harrisonning Ronda ustidan yiqilishi haqiqatan ham uning faoliyatidagi asosiy burilish nuqtasi bo'ldi 💪🔥 uning oʻziga boʻlgan ishonchi va taktikasini haddan tashqari ulugʻlaganini endi hammaning koʻzi oldida koʻrish mumkin edi. uning "yashirin" taktikasi shunchaki vaqtinchalik edi — Harrison allaqachon oʻzining eng yaxshi vaqtlarida ayollar divizionining boshqa raqiblari uchun juda oddiy narsalarga qaramoqchi boʻlib qoʻygan edi.
qani, Ronda bilan boʻlgan oʻyindan keyin uning mudofaasi hammasini oldindan koʻra olindi, chunki u oʻzining butun faoliyati davomida bir xil uslubga tayanib qolgan edi 😱 u oʻzining oʻtgan gʻalabalarini hisobga olgan holda "supermen" degan imidjni oqlay olardi, ammo vaqt oʻzgarar ekan, uning yoʻli ham tugadi — boshqa raqiblar uning oʻyinlarini oʻrganib olishdi va qarshi taktikalarni ishlab chiqishdi.
2016-yil — bu uning faoliyatidagi oʻzgarishlar boshlangan yili edi, ammo Harrison oʻz uslubini oʻzgartirishga jur’at eta olmadi... va natijada oʻtkazib yubordi.
Harrisonning bu "supermen" hikoyasi allaqachon haqiqat bilan yuzma-yuz kelib qolganligini inkor etishning o‘zi ham nafaqat noo‘rin, balki beparvolik ham. uning asosiy ustunligini — taktikasi va himoyasini — birinchi marta boshqa raqiblar uchun oson nishonga aylantirgan shaxs Ronda edi va buni unutib bo‘lmaydi. Harrisonning Ronda bilan o‘zgaruvchan, ammo baribir oddiy-ko‘rinuvchi uslubi birinchi raundning 34 soniyasida ochiq-oydinligi bilan ishlab qo‘yildi: u raqibining harakatlarini oldindan ko‘ray olganligi uning eng katta ustuni edi, ammo Ronda buni o‘z faoliyatida birinchi marta ko‘rganida — Harrison uchun bu o‘zining birinchi asosiy mag‘lubiyati va imidjining qulashi edi.
Oldin ayollar divizionida g‘alaba qozonish uning taktikasi uchun o‘zini yoqtirishning oson versiyasi edi — Harrisonning aytishicha, uning asosiy ustuni "imkoniyatni oldindan ko‘ra olish" edi. lekin vaqt o‘tishi bilan bu imkoniyat raqiblarning o‘quv materialiga aylandi. Sogdiana1956ning taʼkidlashicha, uning birinchi g‘alabalarida ishlatgan "yashirin burilish texnikasi"ni o‘z faoliyatining asosiy ramziga aylantirgan Harrison keyinchalik buni rivojlantirishni istamaganidan foydalanganlar: uning foydalanayotgan kartalarini raqiblar o‘rgangan, chunki u bir xil naqshni takrorlab kelgan. Harrisonning o‘zi tomonidan chiqarilgan bayonotlar ham bu gapni tasdiqlaydi — u o‘zining taktikasiga juda ishonganidan va vaqt o‘tishi bilan bu ishonch uning zaifligiga aylanib, yangi taktikalarni ishlab chiqishga vaqt topa olmagani hisoblanadi.
Biroq bu "bashoratli taktika" haqiqatan ham Harrison uchun asosiy ustun boʻlganmi yoki bu ayollar divizionining oʻziga xosligi bilan bogʻliqmi? Bu nuqta uchun Lokomotiv_TV va Oq_boriva_hokazonning fikrlari yaqinroq tushunarli: Harrisonning oʻyin uslubi boshqa darajadagi raqiblar uchun mos kelmaganligi asosiy sababdir. uning asosiy ustuni boʻyicha u mutlaq himoya va oldindan koʻra olish qobiliyatida edi, ammo boshqa ligalarga oʻtgach yoki raqiblar uning uslubini oʻrganib olishgach, bu mudofaa chizigʻi yoʻqolib ketdi. uning birinchi yirik magʻlubiyati — Ronda bilan boʻlgan oʻyinda birinchi raundning 34 soniyasida ochiq-koʻrinishi uning faoliyatidagi eng katta burilish nuqtasi boʻldi va bunga qarshi uning oʻziga boʻlgan ishonchi va imidjining haddan tashqari ulugʻlanishi asosiy oqibat boʻldi.
Shunday qilib, Harrisonning muvaffaqiyati uning shaxsiy qobiliyatlariga emas, balki vaqtning oʻzgarishi va raqiblarning oʻrganishi bilan bogʻliq. uning asosiy ustuni vaqt oʻtishi bilan oʻzining qarshi tomoniga aylanganligini boshqa hech narsa oqlay olmaydi — uning faoliyati soʻngida u oʻz uslubini rivojlantira olmaganligi va yangi taktikalarga oʻtishga jur’at eta olmagani uning mumkin boʻlgan istiqbollarini yoʻq qildi. Harrisonning "supermen" hikoyasi unga bundan keyin qanday imkoniyatlar ochishini oʻzi koʻrsatdi.
Avval sana, keyin bahslash.