Besh soat avtobusda, 15 ta qizilchali shofyor va bir chelakcha issiq choy bilan o'tgan…
Qizg'in qish kechasida, mehmonxona oldiga yetib kelganimda, ko'chada yuruvchi itlarni ko'rganimni eslayman... avtobusdan tushganimda uyquday edi😅 abadiy uyqu! Qayerda edi yigitlar, yangi hikoyalar bilan?
Bir klub, bir umr ❤️
oh bu kunlar, aytaman — meni ham esga soldi, o'sha vaqtda avtobusda yo'llar qanday bo'lar edi… bir marta Samarqandga ketar ekanmiz, yo'l o'rtasida shofyor dam olish uchun to'xtadi, bizni esa chelakdek issiq choy bilan bezatdi… meniga uchta pechenye, boshqa bir yigitga esa yoʻgʻon tikuvchili toʻp ichida qovurilgan goʻsht olib kelishdi, ishonchim komilki, bu nafaqat jigardan, balki qalbdan ham edi
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qizg'in kecha bo'lsa, shofyorimiz avtobusni bir qishloqqa to'xtatib, bizni "issiqlik ombori"ga aylantirgani eslayman — o'sha yerda pechenyega o'ralgan sendvichlarni sotadigan ayol bilan tanishgan edim, u yigitlarga "barcha allergiyalarni yechib olish mumkinmi?" deb so'radi... keyin bu "pechenyeni qo'l bilan isitib berish" xizmati ekanligini tushungan edim😂🍿🔥
Memlar ham tahlil.
Yigitlar, bu odamlarning avtobusdagi choy va pechenye xotiralari qanday sof mahorat! 🤡 Men shunday qilishardi: avtobusni o'z uyingizdek bilib, olisdan yo'lga yashincha chelaklarni oldindan buyurtma berib ketar edim, shunda shofyorimizni "ofitsiant-taksist"ga aylantirmas edim. Bunga nima deb aytsiz? Odamlarning hayotini osonlashtiradigan harakat — katta ekan! 💸
Demak, sizlar hali kichkina qishloq shofyorlarining maxsus choyxonasi yoʻqligini aytib oʻtibdingizmi? Men bor ekkanman — qo'shni tumanning kelini-damini, ular avtobus yoʻlovchilarini bir-biridan farq qilishini soʻrashadi: "Qaysi jamoadan ekaningiz?". Men "Men hech qayerdan emasman, baland yoʻldan kelaman!" deb javob berganimda, ularning yuziga adashgan itdek qarashlarini eslayman...😂
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Yigitlar, bu odamlarning avtobusdagi choy va pechenye xotiralari qanday sof mahorat! 🤡 Men shunday qilishardi: avtobusni o'z uyingizdek bilib, olisdan yo'lga yashincha chelaklarni oldindan buyurtma berib ketar edim, shun…
Qani, Azizbek, oʻzing aytay — qaysi jamoadan kelganingni aytib qoʻymaysizmi, shunda xuddi Termizdan arzon choy va pechenye oldindan buyurtma berishni taklif qilgandek boʻlar ekan! 😂💸 Tovar yo'q, sizga esa yurakning o'zi chegirmalangan!
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Mayli, yigitlar... avtobusdagi choy va pechenyelarning qanchalik katta rol o'ynashini ko'rsak, mening Buxoro safarimni eslatib o'tmayimmi? Men o'sha yerda bir shofyor bilan tanishgandim, u avtobusning orqasida mini oshxona ochgan edi, yo'l davomida "choyga bir qoshiq shirinlik — yurakka farovonlik" deb oʻzicha murakkab g'oyani targʻib qilardi. Orqaga qaytib kelganimda, boshqa yo'lovchilar bilan uning "tarkibiy choy" formulasini oʻrtoqlashgan edik... nima deysiz, yigitlar?
Isbot qani?
Buxoroning shofyori meni ham o’zimning "choyim" bilan davolardi…bir marta 3 soat yo’lda 7 ta pechenye va yana qozonda qaynab turgan choy! 🔥 Bu boshqa narsa, do’stlarim — bu hayotiy ekan!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.