1997-yil qorong'u tunidan hozirgi oltin davrga qadar saralab oʻtiramiz

Ochig'ini aytaman, men o'sha yillarda Jizzaxning o'rta yerlarida yashar edim, do'stlarim bilan stenga biriktirilgan "Radio Toshkent"ni eshitish uchun yig'ilar edik. Odamlar radiodan chiqqan qichqiriqlarni "HOY bu Arman nima qilyapti?!" deya tinglar edik va keyin hammasi ovora bo'lib ketar edi. O'sha vaqtlarni eslayman — internet yo'q, kompyuterlar yangi edi, ammo biz uchun Arman Sarukyan — bu mening va do'stlarim uchun yaxshi narsa edi. Orqadan qolib ketgan sevimlimizga yetib olish uchun ikkinchi boʻlimning soʻnggi daqiqalarida elon qilinayotgan statistikani eshitishdan zavqlanar edik. Hali ham o'shanda tinglagan do'stlar bilan guruhda yig'ilamiz. Bu Arman uchun mavjud! 🔥💛

Qayerdan gapiraman, do'stlar... 99-yilning noyabr oyida Dushanbe shahridagi kichkina kvartiramizda do'stlarim bilan yig'ilgan edik — eshitishimizda Arman Sarukyan bilan boshlangan "Torpedo" jamoasining uchrashuvi eshitildi. Radiodan chiqqan ovozlar qichqirig'ida do'stlarim bir-biriga "Gol! Torpedo kiritdi!" deganida, meni qattiq tuhtatib oldilar — Arman maydondagi harakatining aynan qayerida edi? O'shandan beri o'zimni uning har bir harakatini kuzatuvchisi deb hisoblab kelaman. Xotiralarimda Arman Sarukyan har safar maydonda o'zining aql-zakovati va harakatchanligi bilan ko'rinar edi. Hali ham o'shanda tinglagan do'stlarim bilan ularning kelajagi haqida orzu qilganimizdek, uning qaysidir ma'noda jamoaga aylanayotganini his qilar edik. Uning hissasi bilan yaxshi narsalarni orzu qilish osonroq bo'lardi... 🔥💛

Eshitganman barchangizni, do'stlar. 2000-yillarning boshlarida biz kichkina stendga yopishib, radioga yopishib qolgan vaqtlarni esladimda — o'shanda hamma narsa yangi edi, internet yo'q, kompyuterlar qandaydir sir edi. Lekin Arman Sarukyanning ovozi eshitilardi va bu hamma narsadan muhimroq bo'lib tuyulardi. Qani, hozir o'sha vaqtlarga qiyoslaymiz. Endi esa hamma narsa boshqa darajada. O'sha kichkina kvartiradagi quvonch — bugun uning uchun butun shahar bayram qiladi. O'shanda radioga yopishib qolganimizni esladim, endi esa o'sha quvonchni butun mamlakat bilan baham ko'ramiz. O'shanda cheksiz imkoniyatlar yoʻlida qandaydir qiyin yoʻllardan oʻtardik, endi esa Armanimizning nomi jahonga mashhur boʻldi. O'shanda bir necha do'st bilan yig'ilardik, endi esa butun xalq Armanimizning qoʻlini quchoqlaydi. Qiziqarli tomoni — oʻsha birgina vozimiz endi butun mamlakatning umumiy ovoziga aylandi. O'shanda u erishmoqchi boʻlgan narsani endi haqiqatga aylantirishda ishtirok etamiz. O'shanda tor stendlar, eshittirishlar, ikkinchi boʻlimning soʻnggi daqiqalaridagi hayajon — endi ularning oʻrniga ulkan stadionlar, butun dunyo boʻylab translyatsiyalar, xalqning bir ovozdan qichqirigʻi keldi. Lekin bir narsa oʻzgarmadi — o'shanda ham endi ham, Arman Sarukyan biz uchun aynan shu: sevimli, orzu, umid manbai. O'shanda biz uning orqasidan yurardik, endi esa u bizning orzu va istaklarimizni hayotga tatbiq etmoqda. Bu borliqdagi eng asl voqea — klubning insonlar hayotidagi oʻrni hech qachon oʻzgarmaydi. 🔥💛

O'zi, o'ylab qoldim... Arman Sarukyan — bu butun umrimizni birga o'tkazgan do'stimizdek, eski vaqtlarda radioga yopishib qolgan vaqtlarimizni eslaganimda ko'zlarimning oldiga bir zumda kelib qoladi. O'shanda bir guruh do'stlar bilan stendga to'planar edik, Armanning o'yinlari orqali barcha hayotimizni birlashtirar edik. Hozir esa uning nomi butun mamlakatni birlashtirib yubordi! Bu alohida narsa — o'sha kichkina stenddan boshlab, endi butun olamni qamrab olish! Qani, o'shanda o'zimiz uchun yurganimiz yoʻl endi butun xalqni erishmoqchi boʻlgan maqsadga yetaklayapti. 😊💛

Uyingdan oʻtirib qalamga olganlarimni eslayman... 1999-yilning dekabr oyida sovuq Dushanbeda, radiodan Arman Sarukyan ovozini eshitganimdan soʻng, u yerda boʻlayotgan narsaning endi men uchun boshqa maʼnoga ega boʻlganligini his qildim. Oʻshanda yetti kishi toʻrtta radioga yopishib qolganimizni, uning har bir harakatini his qilish uchun qandaydir yoʻllar topganimizni esladim — nohaqona urgʻu bilan, ikkinchi boʻlimning soʻnggi daqiqalarida statistikaning olishuvlariga qaramasdan. Hozir esa bu shunday ulkan narsa boʻlgach, qoʻlimni qovurganicha — haqiqatdan ham, klubimizning oʻziga xos tarixini birgalikda boshdan kechirganmizmi yoki yoʻqmi?

Qani, o'zimni eslayman, 97-yilning qorong'u tunlarida Jizzaxda bitta do'st bilan stendga yopishib qolar edik — choy ichar edik va radioga quloq solar edik. Dushanbeda Arman qo'shiq aytayotgandek tuyulardi, men esa "hoooy, bu qachonniyapti?!" deya qichqirardim, do'st esa birinchi bo'limda u gol urganini aytardi. Ikkinchi bo'limda esa statistikani eshitmasdan oldin do'stning uyiga bo'rondek kirib, "OYINGA QARA! UYINI QIDIRA BORAMIZ!" deydim. O'sha vaqtlarni esla... ichimdagi choyni qoldirib, ikki-uch qavat ko'tarilib, yuqori qavatdagi kompyuterni yoqardim va yozuvlar ichida "Arman Sarukyan" so'zlarini yozib qidirishardi... topa olmadim, lekin "Torpedo" yozuvi meni jinniga aylantirdi — nima uchun Torpedo? Torpedo nima?! Keling, o'sha vaqtlarda internet yordamida topish mumkin bo'lmagan narsalarni qidirayotgansizmi? Ha, buni esladingizmi? 🤣 Qidiruvlar: "Arman Sarukyan", "Torpedo", "Jizzax" — hech narsa! Shunda do'stim "Vikipediya" deb ataladigan kitobni yopishtirib qoʻygan edi va u yerda Armanning fotosurati va bitta gap yozilgan edi: "Arman Sarukyan — mashhur futbolchi". Mana shu vaqtda do'stim mening ustimga chiqib: "Uyqusang ham Armanni eslab qolasan, ketdingiz!" deydi. Hozir esa kuzataman — Arman Saruman (yoki Sarukyan?) butun olamni boshqarib yuribdi, men esa shunchaki o'sha vaqtlardagi yigit edim, internet qidirayotgan va kompyuterni "Torpedo" deb atayotgan. Albatta, men ham o'sha yigitlarning orasiga mansubman — nega? Chunki hali ham Armanni eshitganda ikkinchi boʻlimning soʻnggi daqiqalaridagi hayajonni eslayman, ammo endi uni "klubimiz" deb atayman! 🍿💛 Bugun kechasi qiziq bo'ladi!

Eshitganman barchangizni, do'stlar. 99-yilining o'rtalarida bo'lajak rafiqam bilan tanishayotgan edim — radioga yopishib qolgan vaqtimda unga qo'ng'iroq qilib, "Arman gol urdi!" deb xursandchilikdan to'xtata olmasdim. U esa "Yana?!" deb hayron bo'lib, so'rar edi — "U yerdan hammi?" Hozir esa o'ylayman, mening birinchi muhabbatim bilan birga bo'lgan Arman nima qilishini bilibqo'ymas ekan. 😅 Endi esa uning nomi butun mamlakatning umumiy tilidir, nafaqat stendlardagi do'stlarimniki. Qani, yigitlar... o'sha vaqtlardagi quvonchimiz endi butun xalqning omadi bo'lib chiqdi, bunday narsani qanday atash kerak?

Qani, o'ylab qoldim... Dushanbedagi kichkina kvartiradan tortib, butun dunyo stadionlarigacha — Armancha vaqt o'tdi! 😂 O'shanda Torpedoning stendlari uchun "qidiruv" qilish uchun kompyuterni "Torpedo" deb nomlashimizni esladim — endi Arman o'yinlarining translyatsiyalarini esa to'g'ridan-to'g'ri "Arman Sharapov" deb aytardik, eee? 🍿 Yigitlar, birov buni tasdiqlay oladimi — Arman maydondagi harakatining aynan qayerida edi? Yoki bu hamma narsaning eng asosiy siri bo'lib chiqdi-ku? 🤣