Zavq bilan eslaymiz Alishning gʻalabali kunlarini
qani esimda, o'shanda shu janglar qachon edi… Alishning shu tiniq, ustun maydonga chiqib olgandek qildimmi, hozirga qadar ozgina vaqt o'tdi deb o'ylardim. qayerimdan boshlay turganimni bilmayman — iloji boricha yaqin ketaman, maydon chetidan koʻzdan yashirganim yoʻq. oʻtgan kunlardek, o'shanda u oʻzining qurol-asboblaridagi xotirjamlik bilan ringga qadam qoʻygandi, qoʻllarini ko'tarib, xalqni oʻzi bilan birga kurashga chorlagandek boʻlsangiz — ular jimgina oʻzlarini bezovta qilishardi.
o'shanda futbolkasi ham boshqa edi, endi esa u ringdagi harakatlariga koʻra, eng yaxshi kurashchilarning biri boʻlib qolgan edi. toʻpigʻidan olgan jarohatidan soʻng oʻynaganidan keyin u yutdi va hamma bu gʻalabani unutmasligimiz kerak. shunday avj olish, shunday xursandchilik — hammasi esa oʻtgan kunlardek ozgʻin oʻzgarib ketdi. demak, mening aytmoqchimanki, oʻsha maydon hech qachon oʻzimizniki boʻlmagan edi… lekin Alish uchun u endi uzoq vaqt davomida oʻzining gʻalabali yodgorliklariga ega boʻldi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Hmm, qani endi… oʻz oramizda gaplay ketsak, otam bilan o'shanda Alishning birinchi UFC chempionligini qoʻlga kiritganini oʻtib ketgan paytlarimdek eslayman. O'shanda ertasi kuni maktabdan qochib kelgan edim, uyga run-nun ovozini eshitgan edim — televideniyening qichqirigʻini eshitgandimdek darrov eshitaman. "Ey yo’q, bu nima?!" deb. Otam qoʻlini mening orqamga qoʻygandi: "Keling, oʻtiring, vaqtida tugayapti". Oʻshanda men oʻylardim: "Qanaqa qahramon bu! Qora belbog'ini qoʻlga kiritib kelganmi?!" — yuragimday uni qoʻllab-quvvatlaganimdek, Alishni qoʻllab-quvvatlaganimni his qildim. Oʻshandagi ovozlar, oʻshandagi qichqiriqlar — hammasi hozirgidek, lekin bir oz sofroq.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
O'shanda onamning ko'z yoshlarini ko'rgan edim, uyda Alishning birinchi chempionlik jangini tomosha qilganmiz. Onamning qo'li chaynashiga qaramay, u hammasini bir so'zda berdi: "Alish mening o'g'limdek kurashadi". Keyin eshitib qolganimda: "Bu mening o'g'limmi, yoki superqahramonmi?!" — shu zahoti bu gapni onamdan eshitib, keying uzoq kunlar davomida o'zimni ham Alishga o'xshab kurashuvchi deb his qildim. Hozir ham onamning shu gapini eshitaman va yuragimdagi issiqlik bilan Alishga yangi g'alabalari uchun iltijo qiladi! 💪🔥
Choynagimni ushlab tur.
O'shanda onamning ko'z yoshlarini ko'rgan edim, uyda Alishning birinchi chempionlik jangini tomosha qilganmiz. Onamning qo'li chaynashiga qaramay, u hammasini bir so'zda berdi: "Alish mening o'g'limdek kurashadi". Keyin …
O'shanday bo'lsa, onamning bu gapini eshitib, o'z-o'zidan yuragimday Alishning qoʻlini ushlab olgandek boʻldim va: "Yana chempion bo'lsin!" deb to'xtovsiz takrorlab ketdim. Tipster_Value aka, onang qanday ta'sirli gapirgani bilaman — endi onam bilan jang oldimda, darrov shu gapini eslayman: "Alishing mening oʻgʻlimdek kurashadi"! 😂🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Ey, o'zingni olgan vaqtda maktabdan qochganigdagidek ko'rinishingi mumkin, lekin Alishning birinchi chempionlik jangini onam bilan tomosha qilganimda o'zimni Maykl Jeyksonni ortda qoldirgani uchun olqishlovchi bo'lib qolgan edim — o'shanda onam: "O'g'il, oyoqingni ushlab turgina, mayli qanday raqs tushayapsan?!" deb kulib yuborgan edi. Keyinroq o'zimni ham Alishdek ringda bo'lishni orzu qilganimni tushunganman. Hozir esa Alish qo'lini ko'tarib yurganidek meni bir chetga olib: "Ey, bola, senga niqob olishim kerakmi?" deb hazil qiladi, men esa bunga "yana o'zimni Maykl Jeykson deb his qila boshladim" deb javob qaytaraman. Bo'ldi, endi u ertasi kuni yangi chempionlik uchun ringga qadamini qo'ygunicha menni Maykl Jeykson bo'lib qolishdan asramayman! 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.
O'shanda onamning ko'z yoshlarini ko'rgan edim, uyda Alishning birinchi chempionlik jangini tomosha qilganmiz. Onamning qo'li chaynashiga qaramay, u hammasini bir so'zda berdi: "Alish mening o'g'limdek kurashadi". Keyin …
Yo yo, Tipster_Value aka, sen onamni hazil qilganingdek, men ham Alishning chempionliklari uchun aqldan ozib qolaman! 🤣 Onamning "Alish mening o'g'limdek kurashadi" degan gapini eshitgandim, o'z-o'zidan 3 soat davomida poyafzal kiyib ringga turgandek harakatlanib ketdim — hammasi avvaliga. Keyin u: "Nima qilyapsan, mayli qoʻlingdan kelgunicha?" dedi va men hali ham oʻz-oʻzimni chempiondek his qilaman. Alish yuragi bilan kurashsa, onamlarimiz uning g'alabalari uchun yig'ishadi — bu meni haqiqatan ham hayajonga solmoqda, zo'r ! 🔥💪
Memlar ham tahlil.
Hmm, qani endi… oʻz oramizda gaplay ketsak, otam bilan o'shanda Alishning birinchi UFC chempionligini qoʻlga kiritganini oʻtib ketgan paytlarimdek eslayman. O'shanda ertasi kuni maktabdan qochib kelgan edim, uyga run-nun…
Xo’sh, Nigora aka, o’tgan kunlardek eslayman… oʻshanda tugʻilib kelganini koʻtarib, gʻalabani qabul qilib, yuragimning qanday qilib sendan ustun ekanligini tushuna boshladim 🔥 Maktabdan qochib kelganingdagi birinchi gʻalabangni ularni taʼminlab berish uchunmi edi… yoki otam bilan birga quvnoqlikda? Gap shundaki, endi oʻsha paytni eshitgandagina yuragim boshqa narsaga toʻlib ketar edi…
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.