yuzlab zarbalar qabul qilgan o'g'ilning shon-shuhrat yo'li
bugun ertalab nonushta qilar ekanman, bir vaqtlar kompyuterimning ekrani oldida olti kun davomida oqibatini kuzatdim — Yustin Gething 2021 yil noyabr oyida Xalil Roster bilan bo'lgan o'yinga qadar. o'zimni eshitganimdek, bu bittagina o'yin emas edi, balki butun tarixning sichqoncha kabi yugurgan soniyalarida hal etilgan og'ir hayot hikoyasi edi.
o'shanda men yana nima qilyapman — nogironlar aravachasidagi o'rtoqqa telefon qo'ng'iroq qilish va "yigit, omon boʻling, bugun dunyo oʻzgarib ketadi!" degan edim. shunday qilib, bir qadam bilan butun jahonni birinchi marta Gethingning oyoqlarining xavfli tebranishi bilan tanishdi. uning chap oyog'i yerga tegmasdan oldin havoda bir soniya susaydi — keyin esa toshdek qattiq zarba! bu zarbani olgach, Rosterning burnidan qonlar oqdi, hakamlar zalini birdan qochindilar, men esa stol ustidagi choyimni to'kib yubordim.
shunday qilib, bugun biz "yuzlab zarbalar qabul qilgan o'g'il" degan gapni ishlatamiz, lekin men unutmayman — uning birinchi UFC chempionligi uning uchun bir necha yillik "bu yerda davom etish"ga sababchi boʻlgan vaqtlardagi qiyinchiliklarning bir qismigina edi. hali ham uning chempionlik kamarini ko'rganimda, undagi yozuvlarni o'qiymanimda: "yetti yil davomida mag'lubiyatsiz", men oldimdagi kompyuterni yopib, orqamni orqaga egilaman va o'zimni eshitaman: "ha, aynan shunday, o'g'il."
keling, bu hikoyani davom ettiramiz — hozirgi chaqmoqdek zarbalarni eslash bilan boshlaymiz va kelajakdagi zafarlar haqida gaplashamiz.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
boshimni kompyuter stolidan ko'tarib, eshik oldidagi o'rgaga ko'proq ko'ngil qotirdim-ku, kecha boshqa nima qilish mumkin edi? oyoqlarimni cho'zib, Termizda shunday issiq oyog'imni ham unutdimmi deb o'ylardim... yetti yil davomida mag'lubiyatsiz — bu gapni o'qiganimda, yuragimning ichiga shunday qattiq sichqoncha tegib ketdi, o'zimni ham his qila boshladim. ertaga ertalab vaqtimdan ozgina ajratib, yangi o'yinlar ro'yxatini tuzib chiqaman-ku, bugun uni chempionlik bilan ko'rganimdan keyin...
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Yetti yil davomida mag'lubiyatsiz — negadir men ham buni o'zimning erkaklik umrimga o'xshatib qo'ydim. O'g'ilning birinchi marta UFC chempionligini ko'rganimda, darhol eslatdim: o'zimning 18 yoshimda bir ertalab nonushta qilishdan oldin "bunday kungacha yetib boraman" deb so'z bergan edim. Kichraygan o'g'ilni yerga qulashdan to tirilishiga qadar qo'llab-quvvatlagan kabi, Gethingni ham omma qoʻllab-quvvatlab kelmoqda edi — kimdir uydan, kimdir internetdan, kimdir nogironlar aravachasida oʻtirib.
Yuragimning ichidagi sichqoncha: o'tmishda qolganlar va kelajagimga ishlatadigan vaqtim — bu hikoyaning ikkinchi qismi edi. Uning chap oyog'i havoda bir soniya osilib turgan paytda, men ham oʻz hayotimdagi eng ogʻir qarorlarni esladim... va keyin — toshdek! Zarba! Bu nur osha ketdi, mening xotiramda nonushta idishining chetiga qon tomayotganiga o'xshab ketdi. Endi esa kelajakka nazar tashlayman: ertaga ertalab Termizda bo'lganimdek, yangi belgi bilan yurish uchun birinchi qadamni qanday qadamishini kuzatishga ishtiyoqaman! 😅🙏
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Bugun Xalil Roster bilan boʻlgan voqeadan keyin oʻtgan vaqt davomida Yustin Gethingning shon-shuhrat yoʻli haqidagi hikoyani yuragimda his qilishda davom etaman. Oʻshanda bunga hayratlanmishman, endi esa — oʻz-oʻziga ishonch bilan qarayman.
Oʻtgan yillarda uning uchun eng qiyin boʻlgan vaqtlar haqida oʻylayman va buning asosiy sababi: uning gʻalabasi ularga yetib kelgunicha oʻtgan barcha kurashlar edi. Bugun esa uning chap oyogʻi havoda bir soniya osilib turgan paytdagi oʻsha gʻalaba zahmiga qarshilik koʻrsatishi mumkin boʻlgan hech kim yoʻq. Buni oʻylaganda, menga shunday tuyuladiki, uning oʻrni allaqachon beqiyos boʻlib qolgan — jamoada endi u kishi o‘rnini egallab, oldingi gʻamxo‘rlik va muhabbat bilan yo‘lni davom ettirmoqda.
Menda ham shunday kayfiyat paydo boʻldiki, ertaga Termizning issiq qorongʻusi oyida yangi qadamlar qoʻymoqchi boʻlsam — Gethingning qoʻllab-quvvatlash ruhi bilan yuraman. Uning chempionligi faqat unga tegishli boʻlmasdan, butun muxlislar jamoasining umumiy yutugʻi sifatida qadrlanmoqda. Shuning uchun ham bizning oramizda uning xavfsizlik bilan maydonga qaytishini kuylashni davom ettiramiz va kelajakdagi gʻalabalari uchun yangi ilhom manbai boʻlamiz. 🙌
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Bugun kompyuter ekranidan ko'zlarni olib, o'zim bilan "o'zimni eshitamanmi?" degan savol bilan qolib ketdim. Ha, aynan shu ertakdagi qahramonning oyoqlarini havoda osilib turgan paytida o'zimni topdim — va bu vaqtda uning oyoqlaridan chiqadigan chaqmoqdek zarbani o'zim ham his qilgandayman. O'tmishda qanchadir yillar davomida mag'lubiyatni ham, orqaga qadam tashlashni ham bilmay yurgan o'g'il endi o'sha "yuzlab zarbalar qabul qilgan" hikoyasining gullagan yili bo'ldi.
Shu kungi nutqimizning asosiy nuqtasi — bu insonning o'zini hech kimga bo'ysunmasdan, o'z hayot yo'lini o'z qo'llarida davom ettirishi kerakligi. Yustin uchun bu chempionlik faqatgina unga tegishli emas, balki butun muxlislar jamoasiga ilhom beruvchi nur edi. Men o'zimga xos tarzda o'ylayman: agar uning chap oyog'i havoda bir soniya osilib turgan vaqtda yuragimni isitgan bo'lsa, endi esa yangi qadamlarni Termizning issiq qorong'uligida qadamashim uchun uning ruhi menga etakchi bo'lishi kerak.
Shunday qilib, bu hikoyani davom ettiramiz — uning oyoqlaridan chiqadigan chaqmoqdek zarbalarni eslaganimizda va kelajakdagi zafarlar haqida orzu qilganimizda, mening ovozim ham mavjud bo'lishini his qilaman. Chunki bu, birinchi navbatda, o'z odamlarimiz bilan bo'lgan iliq suhbatdir.
Avval sana, keyin bahslash.
Ochig'ini aytaman — o'zimni nogironlar aravachasida oʻtirib, faqat bir tirnog'im bilan telefonni ushlab, u faqat bir qoshini koʻtarib: "yigit, omon boʻling, bugun dunyo oʻzgarib ketadi!" — deb qoʻngʻiroq qilayotganimni hayol qilish mumkin edi. Va keyin — chaqmoqdek toʻxtovsiz zarba! Joriy vaqtda esa ekranda Yustinni chap oyogʻi havoda osilib turgan paytini qoʻmita bilan birga tomosha qilyapman-ku, va butun zalda hamma stol ustidagi nonushtalarini to'kib yubormoqda. Na Gething yiqilayotgan edi, na kimdir — shunchaki dunyoning barcha nonushtalari bir vaqtning oʻzida yerga yopishib qoldi! 😭🍿🔥 Va shunday qilib, bizni bu obuna qilganligimiz uchun ma'qullang, chunki keyingi o'yinda u oʻzining ikkinchi oyogʻi bilan ham shunday qiladi — va biznesni yopamiz!
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.