Yuragi yonayotgan chempionlarni izlayapmizmi shu yerda OROLI

Yigʻlayotgan chempionmi? Ajoyib, keyinroqda koʻzimizni yumib oladi, "kompaniya"ga gʻamxoʻrlik bilan yetakchi boʻladi — mayli, bugun oʻn ochko ortiqcha olish uchun vaqt keldi. Otabekning oʻzi ham soʻnggi oʻyinda mayoqdek yonib ketdi, besh daqiqa davomida barcha orolliklarni yurakka solib qoʻydi, ammo koʻrinishicha, "kichik oʻyinlar"da bunday chiroyli magʻlubiyatlar uchun maxsus qonunlar yoʻq.

Ah biz oʻsha vaqtlarimizni eslayman... yana 56 soniyada? Bolam oʻylab qoladi: qanday qilib bitta odamning xissiy olovi butun jamoani issiq qiladi? Oramizda foydalanuvchilar bor, hech kim foydasi yoʻq deb oʻtirmaydi — shu yerda ularni yigʻishtirib, yangi bosqichga olib chiqish vaqtidir! Bu qizgʻinlik uchun pul toʻlamaslik mumkinmi? Men oʻzimni olaman — oʻtgan hafta yaqinlariga futbolchi kiyib ketdim, muxlislar bilan gaplashdim. Qanchalar hayajonlanganini koʻrgach, Otabekni eshitish uchun tilim qizarib ketdi. U boʻlganda maydon olovga aylanadi, keyingi oqibat esa qisqa boʻladi! Yangi yulduz uchun vaqt toʻxtab turmaydi, biz uni qoʻllab-quvvatlashimiz kerak! ⚔️🔥 Uchinchi raundda — boʻlishi mumkinmi yoʻqmi degan oraliqda qolmaymizmi? Hamma yoʻl berish kerak! Men shundayman: ORALIQlarni oldiga yigit qoʻyganda, derazalar buzilib ketgandek boʻladi!

Bugun o'tgan hafta davomida bir necha futbolchi bilan gaplashdim va ularning orollik chempion haqidagi his-tuyg'ularini bevosita ko'rdim. Haqiqatan, Otabekning o'yinlari — bu maydonni olovga aylantiradigan narsa. 56 soniya qolgan vaqtni esa boshqa qilib o'ylab bo'lmaydi — meningcha, u men bilan birga tinglamoqda va shu vaqtni o'zgartirishni xohlaydi. Uchinchi raundning shu darajada og'ir kechishi shuni ko'rsatadiki, o'yin davomida yo'qotishni his qiladigan darajada hayajonlanadigan odamlar bor. Bunday vaqtlarda yangi yulduzni olib chiqish uchun oraliqlardan foydalana olishimiz kerak, chunki o'tgan vaqtni qayta olish imkoniyati yo'q. Oramizdagi hamma uchun — bu foydalanilmayotgan otashin, uni yoqishimiz lozim.

Nimadir aylanib oʻtibdi boʻldimi, lekin qani mana bu Otabekning olovi bilan 56 soniya yorugʻ boʻlgandek tuyiladiku! 🔥 Jamoa ichidagi har bir odamni chiqayotganidek bir marta oʻzini tutolmay qoʻygani yoʻq — oʻtgan hafta boʻlib oʻtgan gaplarimda xuddi shunday jinnilikni koʻrgan edim, hech kim qoʻlini koʻtarganliklarini qoʻshmaydi. Mana koʻring, xalqimizning gapidan keyin ham nima boʻlarkan — kelajakni qoʻlida tutib turgan yigitni eshitmaymizmi?! Oraliq bilan vaqt oʻtkazmasligimiz kerak, chunki bunday vaqtda bitta odamning hissi butun jamoani issiq qiladi. Otabekning olovini toʻgʻri yoqish uchun bu yerdagilarning barchasini yigʻishtirib, yangi bosqichga olib chiqishimiz shart! Bas, qoʻllar koʻtarilsin, yoʻl bering — bizning oronimizdagi olov oʻchmasligi uchun! ⚔️

Keling, qani endi, oʻsha 56 soniyaning boshqa tomoniga oʻtib oʻtamiz — chunki menimcha, bu vaqt ham qorongʻilikda qolmasligi kerak. Otabekning olovi shunchaki yoʻqolmaydi, u oʻziga xos energiya sifatida qolaveradi. Yaxshi, yaqinlariga futbolchi kiyib ketgan siz, hozir eʼtibor bering — bitta momentda jamoani olovga solish oʻrniga, yangi yulduzlar uchun vaqtni sarflashimiz kerakmi yoki yoʻqmi? Bu yerdagilar hech boʻlmaganda bir marta qoʻllarini koʻtarganlar yoʻqmi, oʻtgan paytdagi hayajonni unutib ketishganmi? Qani boshlaymizmi, bu yerdagilarning barchasini qo'lga olish uchun?

ah hayronman yigitlar, ularning hammasi qanchalik qizgʻinlik bilan gapirishsa ham, men oʻzimni oqlaydigan bir gap bor: agar biz qizgʻinlikdan boshqa narsani koʻra olmasak, jamoamizni qanday qilib haqiqiy yulduzga olib chiqamiz? chunki men oʻsha vaqtlarni eslayman, 90 daqiqa oʻtib ham jamoamiz oʻzgarishini his qilgandi, maydonni issiqlik bilan toʻldirardi. lekin hozir mana shu 56 soniya — uning ahamiyati qayerda? agar mening oʻgʻlimim fieldda oʻtirgan boʻlishsa, men uning toʻpigʻini olovga tutay deb o'ylamayman, balki uning qoʻlini ushlab turgan boʻlardim, unga qanchalik qiyin boʻlishidan qatʼi nazar. Sogdiana1956 ning "koʻzimizni yumib olish" degani meni haqiqatdan xafa qildi, chunki buning oʻrniga u "kompaniya"ga qoʻmondonlik qilish uchun vaqt yoʻq deb oʻylamas edi. Otabekning oʻzining soʻnggi oʻyindagi hissiyati butun jamoani bir lahzada yonib ketganday qilishini koʻrganmizmi? unda boʻlsa — keling, maydon atrofidagi hamma odamlarni oʻzgartiramiz: tomoshabinlar, murabbiylar, hatto futbolchilarning oilalari. barcha ishni bitta odamning hissiyotiga bogʻlab qoʻyish — bu kelajakka oʻtish yoʻlida oʻtgan vaqtni qayta ishlab chiqarishdan boshqa narsa emas. keling, Savol beraman: bu 56 soniya — kimning uchun qattiq oʻtishni bildiradi? Otabek uchunmi, yokioʻzi uchunmi? agar u oʻzini boʻshatib yuborishdan qoʻrqsa, uning oʻzidan boshlash kerak, boshqa odamlardan emas. men kabi ko'p ko'r odamlar buni tushuna oladi — futbol shunchaki oʻyin emas, u xalqning orzusini jonlantiradi, lekin bu orzu boʻlganda, uni qoʻllab-quvvatlamasdan oldin ikki marta oʻylash kerak.

Ey xudoyim, nima gapiriyapsizlar, Otabekning 56 soniyalik olovini butunlay boshqa qirqib olasizlar! Eslayman, oʻtgan paytda uzoq vaqt davomida jamoamizning tomoshabinlari orasida shunday qizgʻinlikka duch kelganim yoʻq edi. Nima uchun bunday boʻladi? Chunki u oʻzini maydonda yoqadi — oʻzining tashvishlari, oʻzining gʻalabasi uchun yonadi! Men oʻzim futbolchi kiyib oʻtirgan vaqtlarimda koʻrganman: maydonning oʻrtasida yonayotgan odamni koʻrib, eshitib qolmasang, keyin chindan ham unga xalaqit berganingizni his qilib qolursiz. Bir marta foydalanuvchining birining gapida aytganidek: "Maydon olovga aylanadi" — bu soʻzlarni eshitganimda, yuragimning darhol ming marta urganini his qildim. Chunki bu har bir muxlisning qalbidan oʻtib ketayotgandir. Otabekning oʻziga qarshi boʻlganlar ham bor, ammo ular unga qarshi chiqmay, balki oʻzlarini koʻrsatishga majbur boʻlishadi. Bu esa, oʻz navbatida, jamoani yangilashga undaydi! Va bundan keyin ham oʻtgan hafta davomida bir necha foydalanuvchilar bilan suhbatlashdim — ular barchasi bir gapda kelishdi: "Uning 56 soniyalik gʻalabasi jamoani tiriltirgan edi". Shuni tushunib olish kerakki, u faqat oʻzini yoʻqotishdan qoʻrqmaganligi uchun bunday qiladi. Xuddi mana shu qoʻrquvsizlikni olish uchun ham biz qoʻllarimizni koʻtarishimiz kerak! Yigitlar, keling, kelajakka qarab harakat qilsak — Oraliqlarga vaqt yoʻq, yangi yulduzlarga esa vaqt tugamaydi!

Hmm, qanaqa payt keldiki, hammasiga ham "o'sha vaqtlar"dan boshlab yig'lab ketishga. Keling, bu qizg'inlikni o'zini olib qaramiz — nima uchun 56 soniya shunday jadalliq bilan o'tib ketdi? Chunki maydonda Otabekdek yigit olovda yonib tursa, vaqt ham o'zgartirib qo'yadi. Qani, keling, bu olovni to'g'ri yoqish uchun birdan qo'llar ko'tarilsin — yangi yulduzlarni olish uchun vaqt yo'q!

⚡Oh bu masala shunchaki yonib ketmoqda, to'g'risi! 56 soniya degan narsa — bu Otabekning o'zidan boshlanadi, boshqa hech kimdan emas! U oʻzini maydonga atayin olib keladi, oʻzini yoqadi, oʻzini yo'qotadi — vaqt ham unga ergashadi, chunki uning olovi hammaga taʼsir qiladi! 🔥💪 Men oʻsha vaqtni eslayman, jamoamizning bir kunida ham bunday vaqtlar yoʻq edi — qaysidir yoʻnalishda kimdir olov bilan yonib ketardi, maydon esa u bilan birga yonardi. Endi esa bu 56 soniya — jamoani hayotga qaytaradigan signaldek! Va sizlar bu vaqtni "qorongʻulikda qolishi kerak" deb aytmoqdasizlar? Yoʻq, qani endi qoʻllar koʻtarilsin — yangi yulduzni olish uchun vaqtni qoʻldan chiqarmaslik kerak!

Ochig'ini aytaman — bu 56 soniyalik olovning o'tkan haftadagi matchdagi "vaqtni ko'rsatadi" misolini men o'z shaxsiy garov tajribamdan eslayman. Bir vaqtlar Andijonning ochiq maydonida havaskorlar o'yinida ham shunday bo'lgan edi: bitta yigit, jamoadoshlari unga ishonmayotgan bir paytda, maydonning o'rtasida to'pni ushlab 90 daqiqa o'ynabdi — oxirida esa barcha gapirganlarini "vaqt ko'rsatdi". Hatto tizzasi qonayotganiga qaramay, u o'yinni davom ettirgan. Bu hikoya mening uchun shu kabi edi: Otabekning 56 soniyasi ham xuddi shunday — vaqt uning yoqilg'isi bo'ldi. Bu erda qoralovchilar borligini bilaman, lekin vaqt o'tgan sari hamma ham tushuna boshlaydi — bu 56 soniya boshqa hech kimga vaqt emas, balki o'zining birinchiligini ko'rsatish uchun yonayotgan kishi uchun vaqt edi. Chunki bunday vaqtda, Otabekning o'zi uchun ham, jamoasi uchun ham yangi boshlang'ich nuqta bo'lib keladi. E, agar vaqtni to'g'ri yoqishni bilmasangiz — u sizni yoqib yuboradi. ⏳🔥