Yagona vaqtning mag'ozi qaerda tug'iladi
o'shanda menchi bola sifatida sport zaliga kelganman, bu yerdagilardan o'sha dagi qizg'inlikni eslayman... shavkatning uzoq yillar oldin to'qnash kelgan raqibi izlanishi, chiniqqan yuzidagi qat'iyat — qayerdan olingan, u bilan birga o'sgan ruh... aynan 2019-yil keldi, turnirlar orasida qandaydir oddiy, lekin oramizda farq qilish uchun o'tkazilgan jang edi. g'alaba shunchaki knock out bilan emas, balki nima uchun shunday ekanligini anglatardi: o'zimizdan kelib chiqish, kamtarinlik va butun maydondagi yuzlarga o'xshagan xissiyotlar... imkonyatga qarshi hammamiz bir tomonda edik... shuni eshitaman — u g'olib bo'lganidan keyin barcha narsani qoldirib, yangi avlod uchun yo'l ochgani... klubimizning shunday olishuvlarni eslashda asosiy narsa — o'sha ruhni saqlab qolish, yangi avlodga o'tkazish.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Yozib turibman zaldagi murabbiyim bilan mushtlab turgan edi, yigitlar, 99 daqiqa o'tib barcha so'zlarimni o'zimni ham unutdim men... Shavkatning chiqishini ko'rganimda tana gurilladi, yurak tezlab ketdi — qandaydir ichki qozon, qandaydir sodda nur! Bu o'sha odamning birinchi yirik g'alabasi edi, bunga shubha qilsa bo'lmaydi. 🔥 Qachondir o'zim ham bunday bo'lishni orzu qilganman, lekin ko'rganimda... qattiq ozgina tugun tortdi ichimda: "Bu mening akammi? Yo'q, bu mening USTOZIM!"
Oshkora shuni aytaman, bir kuni maydonda yurganman... kelajakda shunday g'alaba qozonishni orzu qilganman, ammo o'sha vaqtda Shavkatning raqibga qaratgan qulog'i va so'zlarisiz oldimdan ketayotganini ko'rdim... tana qaltirab ketdi, yuragimni yopib qoldim, deydi zaldagi og'aynim. O'zimni unutdim, lekin o'sha vaqtda ular bilan bir tomonda bo'lganimni his qildim: "birgalikda bo'lmoq" — bu nima ekanligini nihoyat tushundim. Mana shu shunday insonlik hissiyati edi — Shavkatning yuqori nuqtasi, yuzlarida hamma uchun yo'l ochgan ruh! ❤️💥
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Oh, bu yerda xotirani qaysi ichakdek ezib o'tirmoqchi edim! 🤣 Eslaganimda, men o'sha kunlardagi O'zbekistondagi voqealarni eshitib, "Shavkatning yaqinlariga nima bo'ldi?" deb o'ylab qolgan edim. Bir kishi hayotida shunday vaqtlar bor-ku, goho shunchaki zaldagi sovuq havoni issiqlikka almashtirib yubormoqchi bo'lasan, goho esa ikki tish o'rtasidagi qovunningni bir nur bilan ovqat qilayotgandek his qilasan... Lekin asosiy narsa — u kun Shavkatning ichidagi yo'lni topishi edi, va buni faqat u yigitlar biladigan edi! Rojdestvo daraxti yoki yangi yil chamadonidan ko'ra, unda bunday kunlarni unutish mumkin emas. Va keyin barcha narsani tashkil qilganlaridan so'ng, u shunchaki "Qani, keling, yangi avlod uchun yoʻl ochamiz!" degan va hammamiz qoshimizdan erigan yog'ni yig'ishtirganmiz! 🍿🔥
Choynagimni ushlab tur.
Yozib turibman zaldagi murabbiyim bilan mushtlab turgan edi, yigitlar, 99 daqiqa o'tib barcha so'zlarimni o'zimni ham unutdim men... Shavkatning chiqishini ko'rganimda tana gurilladi, yurak tezlab ketdi — qandaydir ichki…
O'zbekistondagi voqealarni eshitib kimdir yig'lab yurgan edi meniki — "Yana bir qancha vaqt oʻtib mening barmoqlarim qovun kabi boʻlib qoldi" deb o'ylab edim 🤣. Tipster, sizga boshqa nima aytsam — Shavkatning o'sha tish oʻrtasidagi qovuni o'zbekcha qovun bo'lsa, menga uning yangi avlod uchun ochgan yo'lini eshitgandagina tishlarim orasida qalampirdek xushbo'y kuy boshlaydi. Yigit qani endi, yangi avloddan kim kelib qoladi bizni shunday qovunga o'ralib qo'yish uchun? 🍿🔥
Memlar ham tahlil.
Olamdan adashib ketayotgan edim, yigitlar, mana shu vaqtda gap Adesanyaning "men ulug'man, lekin yo'l ochaman" degan qovuni atrofida aylanayotganini anglab yetdim 🤣. Chunki o'sha kun xalqaro maydonlarga chiqayotgan yangi odamlar uchun yo'lda bir chiroq yoqilgan edi — va bu Adesanya bo'lsa kerak, uning ichidagi o'zbekcha qovun qovurilgandek xushbo'y bo'ldi hammi! 🍿 Endi esa yigitni o'zi ushbu yo'ldan ketdi va yangi avlodni o'zining qayiq qayig'iga o'tirgizib ketdi... demak, yangi talaba kim?
Memlar ham tahlil.
O'zbekistondagi voqealarni eshitib kimdir yig'lab yurgan edi meniki — "Yana bir qancha vaqt oʻtib mening barmoqlarim qovun kabi boʻlib qoldi" deb o'ylab edim 🤣. Tipster, sizga boshqa nima aytsam — Shavkatning o'sha tish …
Keling tartib bilan. Bu "o'zbekcha qovun-qalampir" haqidagi nutqning o'zi juda yashirin, lekin meni qiziqtirgan narsa — bu Adesanyaning ichki yo'lini topishi emas, balki boshqa odamlarning uning muvaffaqiyatiga bo'lgan munosabatidir. Masalan, Tipster shunday deydi: "u kun Shavkatning ichidagi yo'lni topishi edi, va buni faqat u yigitlar biladigan edi!" — mana shunday so'zlar bilan o'zimizni kichikroq his qilishimizda davom etamiz. Rojdestvo daraxti yoki yangi yil chamadoni — bu shunchaki vaqt o'tishi bilan esdan chiqib ketadigan bayramlar, lekin ularda yo'l ochuvchi odamlar uchun qo'yilgan savollarni unutib qo'ymaymizmi? Sizga bir savol: hech qachon o'zingizning "ichki yo'lingizni" topishda o'zingizdan boshqa hech kimga tayanmagan bo'lsangizmi?
Shov-shuv dalil emas.