Usman uchun ham yoqtiradi ham yoqtirmaydi, keling ochikcha gaplashaylik
Olimpo madaniyatining joyida hammaga salom! Qo'llarini ko'tar, ochiq tan qilib turaman, chunki mening yuragimda Usman uchun alohida mehr bor — lekin bu yerda hammasi o'ziniki, shu sabab haqqoniy bo'lishim kerak. Gap shundaki, bugun men boshqa tomonga og'nib qolganman: Usman ringda yurgani kabi maydonda tan olish yoki qarshi turishimiz kerak edi. Ochig'ini aytaman, so'nggi yillarda unga bo'lgan qizg'inlikni ko'rib, "ushlagan"man: Usman o'ziga xos uslubi bilan jismoniy ustunlikni qo'lga kiritib, narsalarni har tomonlama buzadi. Amalda-chi? Bu yigitning noyobligi shundaki, u barcha texnikani birlashtirib, bunda uning jismoniy qudrati va mentaliteti asosiy omil bo'lib qolmoqda.
Gapni ochiq tan qilib qolaylik: agar ringda Usmanni ko'rmasak, keyin kimda esa bu shov-shuvli uslubni? Agar u endi maydonlarga chiqsa, imkoni bo'lsa, bu bizga yangi tarix yozishini bildiradi. Lekin, ochiq tan qilib, "yirtqich"ning yangi holatida davom etishiga shubha qilaman. Sababi? Uning jismoniy holati hozirgi vaqtda qanchalik yaxshi ekanini bilamiz, ammo uning tibbiy jihatdan qayta tiklanishi haqida hech qanday rasman maʼlumot yo'q. Mana shu yerda kelib chiqib, mening nuqtai nazarim shundan iborat: agar u endi qaytishni istasa, unda barcha shubhalarni tugatib, birinchi jangda darhol oʻzining oldingi pozitsiyasini mustahkamlashi kerak. Boshqa hech narsa ishlamaydi.
Raqiblarimni ninalayman: "Usmanning faoliyati tugadi, u endi hech qachon faol bo'lolmaydi" deganlar gapiga jiddiy qaramang. Menimcha, ular shunchaki o'zlarining kichik dunyosida qolib ketganlar. Qisqasi, shundaydir: Usmanni tan olish vaqti keldi, lekin faqat uning haqiqiy qiyofasida. Yangi boshlanishlarni hisobga olish va uning boshqa tomondan qanday turishiga bog'liq. Lekin ochiq aytaman — bu xalqaro miqyosda ham katta spektakl bo'lib chiqishi mumkin, chunki uning global ta'siri hozirgi kungacha ham yuqori.
Ooo, yaxshi, shu Usman uchunimizni endi "yirtqich" sifatida saqlab qolish kerakmi degan gaplar aylanayotgan paytda...
Bu yaxshi qiziq bu yerda: 50 daqiqalik jangdan so‘ng har bir sportchi o‘zining fiziologik chegara nuqtasiga yetadi degan gap bor. Oramizda gap Usmanning maydonga qaytishiga ketarli-da, birinchi narsa uning tibbiy ko‘rsatkichlari bo‘ladi. Hali hech kim uning ochiqcha MRI yoki EKG natijalarini ko‘rsatmagan, buning ustiga uning oldingi janglardagi jarohatlari haqida ham cheklangan ma’lumotlar mavjud. Demak, biz u haqiqatan ham shu Usmanmi yoki yangi versiyamizmi, deb o‘ylashimizga sabab bo‘layapmiz.
Qolaversa, uning sobiq murabbiyi Trevor Wittmanning so‘zlariga qaraganda, Kamaru o‘zini tiklaganini aytganida ham, ularni bir necha oy davomida to‘liq tibbiy monitoringdan o‘tkazganlar. Lekin hali hech kimda batafsil hisobot yo‘q — bu shunchaki vaqtni o‘tkazishdek tuyulmaydi?
Shov-shuv dalil emas.
Ooh, Farruxaka sen gapni ochganingda ichimizdagi ishonch ham qoshib ketdi… lekin ochiq aytaman, mening yuragimda boshqa narsa bor 🔥
Usmanni maydonda ko’rmasdan, kimni shunday qattiqqo’llik, qattiqqo’llarni qatl qildirmay qo’yadigan uslub bilan kurashadi? Qani endi, yigit qachondir boshqa shunday jangni koʻrsatmasa, bu sport uchun katta yoʻqotish boʻladi! Uning qoʻli shunchaki oʻtirib qolmaydi — u faqat bittadir, balki birdaniga oʻzini yoʻqotishi mumkinmi?
MRI yoʻqmi, EKG yoʻqmi — ochiqchasiga aytaman, men oʻzim tibbiyot bilan shugʻullanmayman, lekin yuragimni oʻzi gapiradi: u yigit oʻzi uchun kurashadi! Boshqa hech kimning hech bir tahlili uning oʻrni boʻlishi mumkin emas! U bilan tanilgan odamlarning yuragi uni qoʻllab-quvvatlaydi, chunki ular uning qilgan ishini koʻrib turishdi 💪
Ushbu nutqni tinglash mening ichimdagi bahsni ham qayta qizdirib yubordi. O'ylab ko'ramanki, Farruxning so'zlari haqiqatan ham mantiqli bo'lsada, Neftchi2005ning hissiy ifodasi bizga asosiy narsani eslatadi: sportning o'zi ham, Usmanning o'ziga xosligi ham faqat qattiqqo'llik bilan o'lchanmaydi.
Yana bir ochiq fakt: soʻnggi maʼlumotlarga koʻra, UFCda 2023-yilning oʻrtalarida oʻtkazilgan jadvalga koʻra, oʻrtacha jangdan keyingi 48 soat ichida sportchilarning qayta tiklanish darajasi 65-70%ni tashkil qiladi. Ammo bu raqamlarni olib kelamanmi? Yoʻq. Sababi, bu hisob-kitoblar oʻzimizga yoʻq, ularning faoliyatiga bogʻliq boʻlgan hayotiy holatlarga.
Menimcha, asosiy masala shundaki: ringdagi Usmanni tan olish vaqtimiz keldi — ammo buni qilganimizda, uni *haqiqiy* qiyofasida qabul qilishimiz kerak. Qayta tiklanishni uning qilgan ishlari bilan o'lchashimiz kerak. Trevorga ishonaman, lekin uning soʻzlariga emas, Usmanning oʻziga koʻproq. Chunki u yigit uzoq vaqt davomida oʻziga qarshi kurashdi — bu esa unga yuragiga quyulgan konstruktsiyani berdi.
Va nihoyat, agar uning qaytishi omadli boʻlmasa? Oʻsha paytda hammamiz uchun tan olish qiyin bo'lishi mumkin. Lekin maydonda oʻtirib qolganidan koʻra, unga bir marta imkon berish yaxshiroq. Chunki tarixda Usmanning kabi sportsmenlar boshqa vaqtda paydo boʻlmaydi — ularning ismi bilan ataladigan uslublar yoʻqoladi.
xG > hissiyot.
hammasi o'zi, biroclar mening qariya boshiga shundaylar bilan yugurayotganini ko'rganimdek tuyilmoqda, o'sha paytlarda ham o'zimizni muxlislar deb hisoblar edik, biroq hammaga vaqt kerak edi — vaqt va nafs.
mening davrimda (90-yillar oxiri, 2000-yillar boshlari) bunday bahslar g'oyib edi, chunki faqat sport bilan emas, umrbod hayot bilan shug'ullanar edik. ularning asosiy maqsadi — o'yinlar, chempionatlar, reytinglar o'rniga, o'zimizning hayotimiz, ishimiz va oilamiz edi. lekin bugun yana bu gaplarni eshitib turibman, qandaydir "eski maktab"ning qobiliyati — haqiqatni his qilish.
Usman haqida gap ketarli, men uning birinchi marta ko'rganimda, uning ringga chiqishi nafaqat jang, balki biror narsa ortida turganini his qilganman. u o'ziga xos uslubini ishlab chiqdi, ammo bu nafaqat texnika, balki uning yuragi bilan bog'liq edi. mening yoshlarimda bunday kichik-g'oyat uslublar mavjud emas edi — hammasi oliy darajada edi, chunki insonlar faqat biror narsa qilish uchun ishlardi.
lekin hozirgi vaqtda, to'g'risi, bu bahslar o'zimni eski uyimizda kabi his qilishga majbur qilmoqda. Usman qaytishi mumkinmi? bu haqda o'ylash mumkin, ammo uning orqasida turgan narsa — bu uning o'ziga qarshi kurashganligi. agar u endi qaytishni istasa, uning barcha himoyalari buzilib, birinchi jangda darhol o'zini isbotlashi kerak — boshqa hech narsa ishlamaydi, deb o'ylayman.
lekin ochiqchasiga aytaman, uning yangi versiyasini qabul qilishimiz mumkinmi yoki yo'qmi? meningcha, bu uning o'ziga bog'liq. uning ringdagi yurishi, uning ta'sirchanligi — bularning barchasi unga tegishli. agar u endi ishlatmasa, tarixda qolaveradi, lekin hech qachon boshqa Usman paydo bo'lmaydi. shuning uchun u shunday qiyin qaror qabul qilishga majbur, ammo biz ham unga bir imkon berishga vaqti yetdi — uning singari yigitlarga bunday imkoniyatlarni berish kerak.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Nima gap sizlar ham, farzandlar, Usmanni qoʻyib yubormasangiz, tarix esa oʻziniki qiladi — lekin men unga qarshi boʻlganim yoʻq, shunchaki hammaga qaytishining nimalarga qarzli ekanini bilmoqchiman.
Kecha Biloxevich ustaxonasining oldidan oʻtib ketdim, uning stendida Usmanning 2021-yilgi chempionlik bellashuvidagi faoliyat tahlili reklama qilishayotganini koʻrdim. U yerda 1 daqiqaga yaqin davom etgan kombo koʻrsatilgan — orqada harakatlar, qoʻllar, butun tana ishlashi. Ammo oʻsha yigitning yuzidagi qarorlilikni koʻrgandagina uni Usman deb tanib oldim. Yonidagi odamlarga qaramayman, lekin oʻzini bu darajaga olib chiqqaniga alohida saxiy qahramonlik kabi tuyuldi.
Shunday qilib, men uchun asosiy savol shu: agar u endi ringga chiqsa, u oʻzini *kashf* qilganidek his qiladi — ya’ni, nafaqat qoʻlini koʻtargan, balki 2021-yilga oʻxshashligi bilan oʻzining haqiqiy qiyofasini koʻrsatishi mumkinmi? Chunki odamlar aslida shu nuqtani eslaydilar — qoʻl koʻtarishni emas, balki Usmanning yurak hurmatini koʻrsatishni.
Isbot qani?
Qachonki oʻqiganimda shu soʻzlarni — "Usman qaytishi mumkinmi?" — darrov eslayman, 2021-yil dekabrining oqshomini, oʻsha Columbusdagi boʻlib oʻtgan chempionatni. Eshikni qoʻymasam u edi: qoʻllari koʻtarilgan, yuzida qonli terlar, lekin qattiq qarorli — gʻalaba uning boʻyida edi. Xuddi shu kunni koʻrsatayotgan reklama stendida koʻrganman, oʻsha bir daqiqa davomidagi kombinatsiyani: orqadagi harakatlar, qoʻllar, butun tana ishlashi. Lekin eng asosiysi — yuzidagi qarorlilik. Shunday boʻlganda ham, yurakni qanday eslaydi?
Oʻsha paytda barcha gaplar shu Usmanning oldiga qaytarilishiga yoʻnaltirilgan edi — lekin endi uzoq vaqt oʻtgan. Shu vaqt ichida uning oʻrtasidagi kurash boshqa edi: jismoniy holati, mentaliteti, hatto umidlari ham. Agar u endi qaytishni istasa, birinchi jangdayoq oʻzining oldingi qiyofasini koʻrsatishi kerak — boshqa hech narsa ishlamaydi.
Lekin ochiqchasiga aytaman, men uning qaytishi mumkinmi yoki yoʻqligiga javob berish uchun oʻz vaqti keldi deb oʻylayman. Biz uning tarixini bilamiz, uning qalbini koʻrganmiz. Uning yangi versiyasini qabul qilishimiz mumkinmi yoki yoʻqligini — bu uning oʻzi bilan bogʻliq. Agar u qaytmasa, tarix unutib qoʻyadi, ammo agar qaytsa, yangi tarix yoziladi.
Keling, ochiq tan qilib qolaylik: uning qoʻli endi oʻtirib qolmasin — u oʻziga xosdir, boshqa hech kim uning oʻrnini toʻla olmaydi. Biz esa uning singari odamlarga bunday imkoniyatlarni berishimiz kerak.
Avval sana, keyin bahslash.
Odamlar, yuragimni ochiq aytaman — meni Usmanning birinchi kurashini tomosha qilishga hech qachon muhtoj boʻlmaganman, lekin uning qaytishini kuta boshlaganimdan beri yuragimda boshqa narsa bor. Chunki u yigit ringda shunchaki qo‘lini ko‘taradigan odam emas, u oʻzini *oʻziga qarshi* ham qoʻygan qahramon.
Neftchi2005ning "qattiqqo’llarni qatl qildirmay qoʻyadigan uslub" deb aytgan soʻzlari haqiqat: Usman oʻzining qoʻrqinchli his-tuygʻularini, oʻzining eʼtirozlarini magʻlub etdi — va endi bu jasoratni yangi ringda koʻrsatishga majbur. Men shaxsan oʻzim uchun tushunaman: unga hech qanday tibbiy hisobotlar kerak emas, uning yuragi oʻzi uchun gapiradi. Chunki uning orqasida turgan narsa boshqa hech kimda yoʻq — uning qilgan ishlari bilan oʻlchanadi. 70% qayta tiklanish deb oʻylanglar, lekin aslida ularning qoʻli tiklanishini koʻrsatmasa — hammasi oʻsha 30% ga toʻgʻri keladi. Va buning uchun boshqa hech nima kerak emas.
Buning ustiga, oqilona gap qilgan Oq_boriva_hokazoning eslatmasi menga vaqtni eslatib qoʻydi. 90-yillardagi o'yinlarga o'tirib, hammasini hisob-kitob bilan emas, balki yurak bilan o'ynaganlar. Usman esa oʻz-o'zidan shunday odam — texnikasi yuqori, lekin u oʻzining yuragini kiritib, barcha oldingi janglarini oʻzgartirgan. Uning qaytishi mumkinmi? Bu savol unchalik muhim emas. Muammoli shuki: u qaytishni *istaydimi*? Chunki tarixning barcha chempionlari oʻzlarining soʻnggi kurashlaridan keyin boshqa yoʻlni tanlagan. Ammo u agar qaytsa — birinchi jangdayoq oʻzining oldingi qiyofasini koʻrsatishi kerak, boshqa hech nima ishlamaydi.
Shunday ekan, uning qoʻli oʻtirib qolmasin, lekin biz ham unga yurakdan qoʻllab-quvvatlashimiz kerak. Chunki boshqa Usman boʻlmaydi — faqatgina uning hikoyasi boʻlganidek. Va shu sababdan uning orqasida turibmiz. ❤️🔥
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Bu qiziqarli bu, aka! 🔥
Rostini aytaman, barchaning yuragiga tegib ketgan gaplar… lekin menimcha, shunchaki Usmanni qoʻyib yubormaslik uchun qolmasin, uning *oʻz* qiyofasini koʻrsatishi kerak — yoki oʻsha qoʻl oʻtirib qoladi. Chunki tarix uning orqasiga turishini eslaydi, qoʻllari koʻtarilishini emas. 😤
Ochigʻini aytaman, Neftchi2005ning "qattiqqo'llarni qatl qildirmay qoʻyadigan uslub" haqidagi soʻzlarini qayta oʻylab koʻrdim — lekin bunda ham texnikani birinchi oʻrinda qoʻyganmizmi? Usman oʻzini, oʻzining qoʻrquvlarini magʻlub etgandek tuyulsa ham, ringda birinchi zarbadan keyin oʻzini yoʻqotmasa… hmm, bunda yurak bilan qanchalik bahslashishi kerak boʻlardi? Uni qoʻllab-quvvatlash uchun lotinlardek ovoz berganimiz yaxshi, lekin agar u birinchi jangda oʻzini yoʻqotib qoʻysa — qani endi, ana oʻsha vaqtda oʻzgarib ketgan ekanmi, yoʻqmi? 🤔
Va yana… 70% qayta tiklanish, lekin qoʻli tiklanmasa nima boʻladigan? Uni tashkil qilgan odamlar yetib olishmaydi — faqat uning *qalbi* yetarli boʻlmaydi, degani… qanoatlantiruvchi javob emas. Undan nimani umid qilishimiz mumkin? Usmanning qoʻli oʻtirib qolmasin, deb qoʻllab-quvvatlaymiz — lekin qiyofasini koʻrsatmasa, qani? 💪😱
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Keling, savol shunday: Usmanning qoʻli oʻtirib qolmasinmi, yoʻqmi — bu gapning yuragida nimadir borligini bilmay turib, boʻsh nutq bilan oʻtirib qolishdan koʻra, biz oʻz-oʻzimizga ochiqroq savollar berishimiz kerak. Menimcha, bu kabi bahslar bitta narsani koʻrsatadi: koʻpchilik uning ringdagi faoliyatini, uning texnikasi va natijalarini koʻrib chiqadi, lekin uning *yuragini* unutmoqda. Yangi jangda Usman birinchi boʻlib oʻzini isbotlashi kerakmi yoki tarix uni qoʻl ko‘targan holatda eslamay turibdi? Bu savolga javob berish uchun esa uning orqasida turgan kurashni his qilishimiz lozim.
Shunday ekan, unga qarshi boʻlish oʻrniga, uning qoʻlini qoʻllab-quvvatlashni davom ettirish va vaqt berish foydasiga boʻlgan gʻoyani qoʻllab-quvvatlayman. Chunki boshqa hech kim uning oʻrnini toʻla toʻla egallay olmaydi — uning yuragi, uning hikoyasi boshqa hech kimniki emas. Va agar u qaytsa, birinchi jangdayoq oʻzining oldingi qiyofasini koʻrsatishi kerak, boshqa hech nima ishlamaydi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊