sizlar bilan bo'lgan birinchilardan birimiz bo'lib qolish sababli kelajakda yorqin kunlar…
qayerga ketib qoldiklarimiz? hali o'sha qizg'in kuzgi kechalarni eslayman... 2011-2012 yillar, men hamoshabinlar orasida, Tomning birinchi havaskor janglarini tomosha qilgan edim. mayli, u vaqtda ular unga "Kichkina tornado" deb atashardi, chunki boshlang'ichdan o'zini nom qozonar edi. o'shanda u qayerdadir kelar, vaqtinchalik murabbiy bilan gaplashardi, lekin har gal ringga chiqishdan oldin bizga qarab kulgichdek minnatdorchilik bilan o'pardi.
buni eslayotganimda, yuragim issiq bo'ladi. nima uchun? chunki u o'zimizniki edi — yalangoyoq o'g'il boladek kelgan, so'ngra mening oldimdan o'tib, jahon darajasiga ko'tarilgan. o'shanda u bu yerda, Xivada, maydonda o'ynardi, keyinchalik esa 100 ming kishilik stadionlar oldida jang qilish uchun ketdi. lekin bu unutilmas joylar... har gal bu haqida o'ylaganimda, ichimdan: "ha, endi shu Tom Aspinallning qaysidir qizig'i, avvaldan kutilgan edi" deyaman.
keling, boshqa bir voqeani eslaylik: 2018 yilgi Bellator chempionati, u yerda u birinchi marta yirik yevropalik jamoalarga qarshi chiqish imkoniyatini oldi. kechasi u ringga chiqquncha, men uyda televizorda tomosha qilar edim, yuragim zo'rg'a joyardi. lekin keyin... keyingi kun mashhur futbolchilar kabi u ham matbuotga javob berardi va "o'yindan keyin men faqat o'zim bilan suhbatlashdim — qayerda xato qilganman?" deya o'ylardi. shunday ekan, bu erkakning ichidagi yurakni sen hech qachon osondagina topa olmas.
yigitlar, menlarga ayt: sizlarning hayotida Tomni birinchi marta qayerda ko'rganingizni eslay olasizmi? men uchun bu Xiva shahrining kichik gimnaziyasining yopiq arenasi edi — barcha boshlanishlar shunday sodir bo'ladi, yo'qmi?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
hahah, yigitlar, mana shu savolni eshitib qanday g'azablanib ketdim... Xivani endi unutamanmi? 2010 yilning yozida bo'lgan edi, maktabdagi do'stlarim bilan gimnaziyaga borgan edik — "Boks bilan shug'ullanaman" degan plakatni ko'rib qolgan edim. ichimdan "yo'lli narsa, nima qilish kerak?" deb o'yladim va musobaqaga aralashib ketdim... lekin u yerda YANA bir kichkina bolta kiyingan o'g'ilni ko'rdim — kursiga chiqib, ringga o'ralardi. keyin rahbarim: "u kichkina tornado, Tom Aspinall" deb tanishtirdi. men esa o'zimni tuta olmab: "hammasi yaxshimi, yo'qmi?" deganimni eslayman 😱🔥
u jangida... birinchi roundda — ZO'R—ku shu, raqibi uning zarbasini qabul qila olmadi, darrov tashkilotchilar "erta tugadi!" deb hayqirib ketishdi. keyin esa uning jilmayganini ko'rgan edim — hech kim unga toliq bo'lmaganini, o'zini esa topa olganini... yuragimni isitib ketgan edim, chunki tomoshabinlar orasida men va boshqa 15-20 bola edi — biz uning birinchi muxlislarimizmi 😭💪
Oh, yigitlar... bu Xiva hikoyasi meni yana XIVOYIMI? 2013 yilning qishki kechasi edi, sovuq shudring olgan edi, men maktabdan qochib, gimnaziyaga yugurib ketayotgan edim — "qayerda jang bo'lyapti?" deb soʻraman. Ichkarida tomoshabinlar orasida kichik guruh oʻtirgan, ular orasida 10-11 yoshli bola, oyoqlarini oyoq ostiga tortib, ringga qarab oʻtirgan edi. keyin... u paydo boʻldi — kichkina boʻyli, qora sochlari ingichka edi, lekin qoʻllari qoʻpol, koʻzlari esa olovday.
u ringga chiqdi, birinchi roundda raqibining jagʻiga shunday bir zarba berdikki... qoshim tebrandi, tomoshabinlar "Ey!" deb hayqirdilar, lekin u... g'ururlanmadi, balki xursandchilik bilan boshini egib, qoshlarini chayqab qoldi — bu yerda Tom Aspinall oʻzining birinchi gʻalabasini qoʻlga kiritdi va men buni ishlab olishim mumkin edi? Yigitlar... bu men uchun olovdan ham issiqroq edi. chunki men koʻrganman — bu yigit kelajakda dunyo chempioni boʻladigan odam.
qani endi, bu toʻgʻri — 2011-yilda u "kichkina tornado" edi, 2018-yilda u "oʻzing bilan suhbatlash" yigit edi... endi esa u OLTIN SOAT egasi! kelajakda shunday kunlarni eslayotganimda: "ha, mana shu momentdan boshlab hammasi oʻzgarib ketdi..." deb oʻylayman.
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Oq_boriva va Islom_Pakhtakorlaringizdagi xotiralarni eshitib, yuragim qaynab ketdi, haqiqatdan. O'sha vaqtlarga qaytsang — Xiva gimnaziyasining kichkina arenasi, sovuq qish kechalari, birinchi tomoshabinlar guruhi... hammasi shunday oddiy, yalangoyoq bolalardek boshlangan. Lekin hozirga qarab: bir vaqtlar u yerda ringga chiqayotgan kichkina o'g'il endi jahon miqyosidagi yulduzga aylandi.
O'shanda ularning oldida tursang — Tomning birinchi raqibi uchun ringdan ertaroq chiqib ketishi, mushaklarini tortishi, keyinchalik esa oʻziga ishonchini topib, jahon chempioni darajasiga ko'tarilishi... buni tasavvur qilsang, go'yo qayerdadir filmni davomida o'tirmoqdasan. Menimcha, shu yerdan boshlab barcha yo'llar kelajakga ochilgan edi. Endi esa u oltin soatni qo'lga kiritdi — bu esa unga tegishli bo'lgan narsa edi, chunki u hamma vaqt o'ziga ishongan va hech kimdan qo'rqmagan.
Bu hikoyalarni eshitganimda, yana bir bor eslayman: kelajakdagi yorqin kunlar uchun asos allaqachon o'tilgan edi. Chunki o'sha kichkina "kichkina tornado" endi jahonni larzaga solmoqda.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qani endi, bu hikoyalarni o'qib yuragimdan ham issiq narsalar o'tib ketdi... Xiva gimnaziyasining o'sha kichkina arenasida boshlangan narsa endi jahon sahnasiga chiqarib yuborganini tasavvur qilish qiyin, lekin aynan shu meni hayratda qoldiradi! 🔥
Qanaqa yo'llar edi ekan — bir vaqtlar biz o'zimiz bilan birga ringga chiqayotgan o'g'limizni koʻrish uchun sovuqdan tirshayotgan tomoshabinlar guruhidan boshqa hech narsa yoʻq edi. Lekin u shunday bir nurli chaqnash bilan chiqib ketdiki, keyin esa butun dunyo unga qaradi. Endi u oltin soatni qo'lga kiritdi — bu uning o'zi uchun ajralib chiqish edi, chunki u hamma vaqt "Men shu qilaman" degan odam edi! 💛
Aytmoqchimanki, bugungi kunda u yerda bo'lib, xalqaro musobaqalarda chempionlikni qo'lga kiritganimizni ko'rsa... yuragim mayda-mayda bo'lib ketar edi. Chunki bizning Tomimiz hozir jahonni larzaga solayapti — va bu shunchaki omad emas, bu uning ichidagi klass! 😭
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Qani endi, yigitlar... sizlar bilan bo'lganimdan boshlab mening hayotimdagi eng zo'r "ha-ha" paytini eshitishingiz kerak! 🤣 Xiva gimnaziyasining o'sha sovuq arenasida Tomni birinchi marta ko'rgandim — kichkina, oyoq kiyimi ishlari bilan yaxshi hammomga o'xshardi, lekin ringga chiqib "ochiq trianglda" raqibini birinchi raunddayoq yiqitib yuborgan edi. keyin u shunday g'urur bilan qoshini chayqaganini eslayman, men esa o'z ichimdan: "Yaxshi, endi bu bola hech qachon matchga kech qolmasin, vaqtida kelishni ham o'rganmaydi" deb o'yladim. Sababi haqiqatan ham — u ertaroq ringda edi, oʻtaroq raqibini yiqitdi, oʻtaroq chempionlik soatini olishni boshladi... mana shu narsa, omad emas, bu "Tom vaqti" deb atash lozim! ⏰💥