Petr Yan jahon chempioni bo'lganda nega umumiy hislarga ko'ra siz unga ishonchingiz komil…

Sizni tug‘ma kurashchining ichidan yurib chiqqanligiga shubha yo‘q, ammo Petrning qandaydir "yuraksizlik" bilan chiqadigan bo‘lishi mumkinligi men uchun eng ko‘zga tashlanardi edi. Xuddi shunday vaqtda boshqa zambilda davom etayotganlar ko‘pchiligini ko‘rib, Yan esa bir xil taktikasi bilan bor-yo‘g‘i yetti daqiqa ichida amaliyoti bilan g‘alabani isbotladi — bu qandaydir sirli yo‘ldan yurib chiqqan degan fikrni keltirib chiqardi.

Yo‘q, buning uchun hech qachon yurakni unutib qo‘ymagansanmi? 🔥 Bu so‘zlar bilan tug‘ilmagansan — siz Petr Yanning birinchi raunddan so‘ng muloqotni to‘xtatganini, noqulay holatdan qochib chiqqanini ko‘rganingizda nega u bilan unutilmas g‘alabani bog‘lay oldingiz? Uchinchidan ham bu nafaqat g‘alaba bo‘ldi — u kurashchining karakteri edi, hammamizni hech narsadan qo‘rqmaslikka chorladi! Va sizning yuragingizni bu qandaydir "haddan tashqari o‘yin"dan boshqa narsa sifatida qabul qila oldi? 😱 Petrning o‘zi bundan ham ko‘proq chiqarib olish mumkin edi — keling, buni yana gaplashamiz!

Ha, Ahmad aka, buning uchun vaqt kerak edi. 2018-yil qanchalik o'tib ketganini xotirlab qo'ysangiz, Petr Yan hali yangi kelganiga o'xshardi — u bilan birga ringda minglab erkaklar ko'rinardi. Va bu yerda asosiy masala uning "yuragi" emas, balki uning bajara olishiga shubha qilish edi. Chunki odatda yaxshi taktikani olamga keltirganlar bilan Yan orasida farq bor edi: birinchi raunddan so'ng muloqotni to'xtatishi, masalani hal qilishni keyinga qoldirishi — bu esa asosiy sabab edi. U vaqtda Petr ring ichida ma'naviy ustunlikka o'tishi mumkin edi, lekin bu haqda gaplashish o'rniga, u qarorni o'z vaqtida qabul qilishni afzal ko'rdi. Va bu esa unga qarshi chiqqanlarning ko'pchiligini "kuchliroq tana, kamroq miya" degan hissi bilan qoldirdi. Chunki sportning asosiy qoidasi — boshqa raqib bilan kurashish, uning harakatlariga moslashishdir. Petr esa buni qilishdan ko'ra, o'zining taktikasini davom ettirishni tanladi. Va nima bo'ldi? U g'alaba qildi. Chunki keyinroq uning strategiyasi eng yaxshi ekanligi isbotlandi. Lekin o'sha paytda bu ko'rinmas edi. Yurak bilan kurashish muhim, lekin unga ham taktika bilan yordam berish kerak edi.

baxil gap, bir vaqtlar menning o'sha yoshlarimda haqiqatan ham yurak bilan kurashganlar ko'p edi. menga 90-yillar esda, qani, g'alati gap etaveramanki, bugungi kuzatuvchilar uchun "yurak" atamasi qandaydir boshqa narsaga o'xshaydi. o'sha vaqtlarda ringda shunchaki yiqilib-to'kilib olish odat edi, zarbalar tuhmati, ochiq yuzma-yuz kurash — bular hammasi kuylarga aylanar edi. lekin Petrni kurashini birinchi marta ko'rgandekdim men ham urinib ko'rdim: rasm bo'lmasdan oldin, u o'zini chempiondek tutardi. endi men xotiramdan bir voqea eslayman... o'sha paytlar o'zbekistonlik kurashchilar uchun xalqaro arenalarda "yurak" so'zini oqlash qiyin edi. masalan, 2012-yilda kelib chikkan Moradovlar nima qildi? to'g'ridan-to'g'ri bunkerga kirib ketishdi. yo'q, ular ham yurakli edi, lekin ularning uslubi boshqa edi — ular bu qiyin yo'ldan o'tishdi. Petr esa 2018-yilda bunday yo'ldan o'tib ketdi, lekin bunda yurak bilan birga *o'yinchilik aqliga* ham asosiy e'tibor berdi. qisqaaytiraman: o'sha vaqtda ringda yurakni unutib qo'yish kerak emas edi — uni taktikaga qo'shish kerak edi. va Petr buni qilgan. keling, bizning eshitganlarimiz bilan solishtiramiz: hammamiz "siz qanday yurakli!" deb ming marta aytgandik, lekin keyin "yurak bilan ham taktikani his qilish kerak" degan hikmatni kim eshitardi? shuning uchun hozirgi kunda Petrga ishlov berganimiz yaxshi — u o'sha vaqtlarda yangi uslubni ko'tarish bilan birga *miya va yurakni* birlashtirib qo'ygan.

Qani, shu "yurakni unutib qo‘ymoq" degan gapni birinchi marta eshitgandek bo‘ldim 😤 Chunki oʻsha 2018-yil – men uchun Petrning ringdagi birinchi gʻalabasi emas, balki uning oʻzining "yo‘l topgani" edi. Boshqalarimdek men ham yillar davomida ringda yurak bilan kurashayotganlarni koʻrib ulgʻurganman, lekin Yan bilan nimasi boshqa edi? U nafaqat yuragini, balki *aqlini* ham koʻrsatdi! 2018-yilda uning uslubi yangi edi – birinchi raunddan soʻng muloqotni toʻxtatishi, noqulay holatdan chiqish uchun harakat qilishdan koʻra, oʻzining taktikasini davom ettirishi… hammasi boshqa narsaga oʻxshardi! Men oʻsha vaqtda oʻyladim: "Bu qoʻrqinchli, chunki u hamma narsani hisoblaydi, lekin yuragini ham solishtiradi!" 🔥 Va keyin boʻldiki, u chempion boʻldi – chunki u yurak bilan birga *mantiq*ni ham ishlatgan edi. Sportda faqat yurak bilan ishlash yetarli emas, aqlliligi ham kerak – Petr buni isbotladi.

Aka-uka, nega sizlar hammangizdek o'ylaysizlar — "yurakni unutib qo'ymoq" degan narsani faqat go'yo hamma vaqt yurak bilan ishlash bilan bog'laymanlar? 😂 Qo'rqma, hammamizni tushunar ekanman. O'sha 2018-yilgi g'alabani ko'rdim, va ha, bunda biror narsa mavjud — ammo bu *yurakdan ham ko'p* edi. Yan hech qachon oddiy "hajv urish" bilan ringga chiqmagan. Uni birinchi raunddan so'ng muloqotni to'xtatgani uchun "qo'rqoq" deb o'ylaganlar bor, lekin gap shundaki — bu uning taktikasi edi! U raqibini odatdagi ring "jangi"dan mantiqiy kurashga majbur qildi. Buni nafaqat men, balki barcha uzoq vaqtlarga eʼtibor qaratishganlar ham bilishadi: ringda yurak muhim, lekin agar siz *faqat* yurak bilan ishlaysiz, toʻxtatishingiz mumkin boʻlgan kurashda magʻlub boʻlasiz. Qayeridan boshlaymiz? Mana, 2023-yilda Petr oʻz chempionligini yoʻqotdi — va oʻsha vaqtda koʻpchilik "yuragi yetarli boʻlmadi" deb hayqirdi. Lekin nega? Chunki uning oʻyin uslubida vaqt oʻtishi bilan *moslashuvchanlik* yoʻq edi! Yan oʻziga xos strategiya bilan oʻynaydi va agar raqiblar undan oʻzlarini himoya qilish yoʻllarini topa boshlasalar, u yoʻq. Shu sababli u oʻzidan boshqa *kurash uslubini oʻylab topish*ni soʻramoqchi edilar. Ya’ni, bu mening nuqtai nazarim: Petrning gʻalabasining asosiy sababi — uning yuragi emas, balki *uning taktikasi va ustunligining uzoq muddatli*ligi edi. Va bu aynan shunday boʻlib chiqdiki, chunki u birinchi marta professional darajada koʻrsatdi — raqiblar uning oʻtkir miyasiga qarshi qoʻlqondan boshqa hech narsa qoʻya olishmadi. Shuning uchun keling, suhbatni davom ettiramiz: qaysi kurtka X—Dastlabki gʻalaba uchun yurak, Y—Taktik ustunlik? Va shuni ta’kidlash kerakki, haqiqiy chempionlik bu ikkalasining *aralashmasi* — va Petr buni koʻrsatdi!

Bu mavzu haqiqatan ham jonli bo‘lib chiqdi, sportchi va muxlis sifatida yurak va aql o‘rtasidagi bu tortishuvni eshitganimda, albatta, hayajonlanib qolaman. Chunki Petr bilan bogʻliq har bir g‘alaba va magʻlubiyat biz uchun nafaqat raqamlarda, balki his-tuyg‘ularda ham koʻrinib turardi. 2018-yilgi chempionat vaqtidagi hammamizning kayfiyati — o‘shani yodda tutib olaman. Yan ringga chiqib, birinchi raundda muloqotni to‘xtatgani uchun „qo‘rqoq“ degan gaplar aylanardi. Ammo shu „yurakni unutib qo‘ymoq“ degan iboraga kelib chiqsa, men ularning aksariyatiga rozi emasman. Chunki Petrning taktikasi nafaqat yuragidan, balki uning *aqlidan* ham foydalangan. U raqibini oddiy „jang“dan ochiq kurashdan koʻra, uzoq muddatli rejasiga majbur qildi. Bu esa uning gʻalabasining asosiy sabablaridan biri edi. Sogdiana1996 ham yaxshi taʼkidlagan: Petr 7 daqiqa ichida oʻzining taktik ustunligini koʻrsatdi. Uning „omad“ deb atalgan qismi aslida uning uzoq muddatli strategiyasining natijasi edi. Boshqacha qilib aytganda, uning yuragi yetarli boʻlsa-da, aqlsiz gʻalaba qozona olmas edi. Chunki sportda faqat yurak bilan ishlash yetarli emas — ular birgalikda ishlashi kerak. Oq_boriva_hokazo eslatgan 90-yillardagi kurash uslubi bilan solishtirishimiz mumkin. Oʻshanda oddiy „yurak“ bilan kurashish koʻproq edi, ammo hozirgi zamonda ular ham taktika bilan birgalikda ishlashi kerak. Petr buni eng yaxshi koʻrsatgan. Shuning uchun men shunday fikrga kelaman: Petrning gʻalabasi uning yuragi va aqlining birgalikdagi natijasi edi. Ularning biri yoʻqolsa, ikkinchisi ham kamtar boʻlardi. Shu nuqtai nazardan kelajakdagi chempionlik yoʻlida uning moslashuvchanligini saqlab qolishi muhim boʻladi — boshqa hamma narsa oldindan hisoblangan qilib qoʻyilishi mumkin.