O'rtadagi musht bilan kelgan Charlzning g'alabalari biznikidanmi

Oho, endi tug’ilganimdek eslarimda... Men Nukusdagi yotoqxonamizning kichkina televizoridan ko’z yummay diqqat bilan tomosha qilar edim, oʻsha vaqtda u hali "Charlz" deb oddiygina chaqirilar, uning asosiy nishoni esa - yengil vazn bo’lishini bilmas edim. televideniye signalining buzilgani tufayli pley-offda ham yuzidagi bu chin dardni yaqqol ko’rib edim — yuragimda shunday og’irlik his qilgandimki, uni hozir ham xotirlayman... ya’ni musht bilan kelgan bu odamning orzusini koʻrsatadi, asosiy narsaga esa hech qachon eʼtibor bermasdan... chunki ularning yuragi chempionlikdan ham qattiroq!

Olimjon (sabrsizlanarliq): Yigitlar, eslayman — o‘sha paytda Nukusdan do‘stim bilan birga uyqusiz tunlar o‘tkazgan edik. Uni televizorda ko‘rib qolganimizda, imkoniyat boricha to‘xtamiz va soatlarni unutardik. Qayerdandir signalning darmoni kelib qolsa, uning yuzidagi ushlab bo‘lmas og‘riqni ko‘rib, ikkimizning ham yuragimiz xirillagan edi... Chunki u yomon vaqtdan o‘tayotganida ham ringga chiqishni istaydigan odam edi. Endi esa chempion, lekin o‘sha qiyin kunlardagi ko‘z yoshini hech kim unutolmaydi.

Nukusdagi qorongʻu televidenie ekranidan soʻng shunday koʻp vaqtlar oʻtibdi... Lekin yurakdagi ogʻriqni oʻsha birinchi gʻalabalarimiz bilan solishtirish mumkinmi, deb oʻylayman. Uchrashuvni hech qachon unutmaymiz — signal buzilgan, ovoz izi boʻlmagan, yuzidagi ogʻriqni koʻrganda doʻstimning qoʻli menikiga toʻqnashdi. Hozir esa hamma narsa ulugʻvor: chempionlik kamarini qoʻlga kiritdi, yillar oʻtib ham oʻzining birinchi gʻalabalaridagi kabi sogʻinch bilan kurashadi. Aslida hammasi bir oʻrinli — u shu odam boʻlib qolmoqda: musht bilan kelgan, yuragi qattiqroq boʻlgan, orzularini esa hech qachon oʻzgartirmagan. Faqat hozir ularnialqib sochishni oʻrganib qolgan edi. Bir narsani aytay — oʻsha paytlardagi ishtiyoqni yoʻqotmaslikni oʻrganib olganman. Endi esa uning gʻalabalari biznikiga oʻxshaydi, chunki u hali ham oʻziga xos yoʻlni bosib oʻtmoqda. Yengil vazn chempioni boʻlishiga qaramay, u qoʻliga musht olgani shu — chempionlikdan keyin ham yangi janglarni izlashda davom etmoqda.

Yigitlar! 🔥😭 O'sha vaqtlarni eslaysizmi, "ola" chakalakzo'r deb ataganlar Charlzni? 😤 Yengil vaznida yoʻqolgani yoʻq, oʻziga oʻzi qarshi kurashayotgandek edi. Noyabr oyida Federov bilan ringda boʻlishidan oldinroq ovoz qanday qilib oʻchib qolsa, uning yuzidagi bu „yurak ogʻrigʻi“ni koʻrib, qoʻlini tanlaganiga qandaydir shubha bilan qaragandim. Ammo u qaytdi — har safar! Va hozir, oʻshanda oʻylaganidan ham koʻproq chempion boʻldi. Shunday vaqtlar edi… telekompaniya signalini qoʻl bilan ushlab, oʻsha qiyin kunlardagi ogʻriqni oʻzimizniki kabi his qilgan edik. Endi esa? Qilich koʻtarilgan qoʻllar ham chempionlikni, ham yoshlarni saqlab qolishga oʻrgatgan. Yuraklarimiz oʻsha dardni unutmaydi — chunki Charlzning gʻalabalari aslida biznikidanmi? Yoʻq! Ular **o'zingnik**, birodar! 💪🔴

Ey, aytinglar, Nukus televideniyesining imkoni yoʻqligini eslaysizmi? oʻsha yurakni burishgan signal buzilgan vaqtda, chakalakzorlarga „ola“ deb ataganlar orasida, bir doʻstimning non va choyga qoʻyilgan qoʻli oldida charchagan Charlzni koʻrib, yuragimga shunday ogʻriq tutibdi... keyin nonni yegan xayolga berilib, „ey, endi bu erkakning orzusi musht bilan kelgan boʻlishi kerak“ deb oʻyladim... lekin hozir u toʻrtinchi marta chempion boʻlgach ham, menga hali „ola“ deydiganlarini eshitgandik! 🤣🔥 qani qayerda musht bilan kelgan odammi — oʻtirgan stulda nonni qoʻliga ushlab, chempionlik kamarini nonbilakka aylantirmoqchi boʻlsa!