konor makgregor qanchalik yuksakga ko'tarilganini eslab qolamiz
ochmasdan oldinroq o'zimni eslatmoqchiman — mening bu ishlardagi tajribamning yili 2003-yilga borib taqaladi, o'shanda hali MMA degan gap ham o'zbekcha tillarda ham uchramagan edi.lekin ha, o'shanda qayerlardagina bir ikki uch kishi shu sport turi bilan shug'ullanardi, lekin hali shu nom bilan chaqirishgani yo'q edi.birinchi marta faqat 2006-yilda ichki kurashlar nomini eshitdim va Conorni esa 2010-yilda.Unda u allaqachon o'ziga xos uslubi bilan ajralib turar, ringda va undan tashqarida ham qanchadir qizg'in ruhni olib yurardi.lekin 2015-yilning 11-dekabrida bo'lgan voqea meni va ko'pchilikni o'zimiznikidek his qildi.
o'shanda o'tgan yilgi reytinglarning boshi bilan o'ynayotgan UFN 194 da Conor Makgregor faoliyatidagi birinchi yirik yutug'ini qo'lga kiritdi.Dastlabki raunddayoq o'zining oddiy uslubida — tezkor zarbalar va harakatlarda tomonida ustunlik qildi, ammo asosiy nuqta shundaki, u o'ziga xos qobiliyatlarini butunlay ko'rsatib berdi.lekin keyinroq, birinchi raunddayoq qarshi tomonni tugatmay, to'rtinchi raunddayoq buzishni boshladi va o'zining asosiy arsenalini — tezkar zarba va harakatlarni taktik jihatdan ishlata boshladi.chunki vaqt o'tib chiqaverdi va u o'yinga moslashib oldi.bir vaqtning o'zida u ring atrofida aylanib yurdi, raqibining har bir harakatini kuzatdi va o'z navbatida raqibni asosan himoya qilishga majbur qildi.hatto mashhur qahramon "McGregor" chog'i paydo bo'ldi — u o'zining ijtimoiy tarmoqlardagi nafis uslubi bilan ham vaqt o'tkazdi.bunday spektaklni ko'rib, barcha muxlislar hayajonlanib qolishdi va Conor o'zining birinchiligi bilan klubimizning qahramoniga aylandi.
o'sha voqeadan keyin, o'z-o'zidan kelganidek, hamma uni qo'llab-quvvatlashni boshladi va Conorning har bir chiqishini kutilardi.bunday ekan, barchamizning yuragimizga u qandaydir maxsus ko'rinishda joy oldi — uning ismi va uning uslubi, uning ruhi endi hech kimning ortidan qolmasdi.biz uchun u endi oddiy inson emas, balki oilamizning bir qismidir.sizlar buni yaxshi bilasizlar, chunki biz birgalikda uning orqasida turibmiz, uning g'alabalarini va ba'zida muvaffaqiyatsizliklarini ham.
keling, bugun o'shanga qaytamiz — o'shanda Conorning shunday o'yinini ko'rganimdan keyin men va do'stlarim uning qanchalik katta bo'lishini darhol angladik.lekin u shunchaki katta bo'lib qolmadi, balki butun dunyoni hayratda qoldirdi va hozirgi kungacha ham o'zining oliyjanobligi bilan hayratga solmoqda.shunga o'xshash o'yinlarni ko'rsangiz, menga yozinglar — qaniydi, Conorning keyingi chiqishlaridagi birinchi raundda bunday spektaklni ko'rishimiz mumkinmi?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Haha, o'zimni eslayman — 2015ning dekabrida Termizdagi do'stlar bilan birga to'plangan edik, o'ylangchi kerak edi, lekin barcha kuzatuvlarimizni Conorning o'yinlari bilan qopladik. To'g'risi, birinchi zarbasini ko'rganimda bo'lgandek qoldim, osmondan yulduz tushib ketdi-degandek... 😱 Chiroqlar yonib, bizning kichkina do'konimizdagi ekranda ularning barchasi ro'y berayotgandek tuyuldi! O'zimningcha, ertasi kuni do'kon ochilganda, muxlislar kelib: "Opa-aka, Conorni ko'rdingizmi?!" deb yugurishardi, hammamiz gapirishimiz qiyin edi, lekin hislarimiz birdek edi.
Jamoa ichida esa, do'stlarim bilan: "Aka, bu dunyoda bittagina bunday odam bor, boshqa hech kimda bunday ruh yo'q!" deb, bir-birimizga qoshiqlar bilan kayf bag'ishlab qo'yardik. O'shanda Conorning birinchi raunddagi harakatlarini ko'rganimizdagi hissimizni eslayman — hamma narsa davomiy bo'lib, endi bu voqea bizning shaxsiy qahramonimizning tug'ilishiga sabab bo'lgan degan g'oya kelardi. Mana shu yerda, o'shanga qaytsak, uning uslubi va ruhi endi guruhimizning qisman bo'lib qolmadi, balki butun xalqning xotirasiga joylashdi... unutish mumkin emas, albatta. 💪
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qaniydi, siz o'shanda Termizning o'rtasida joylashgan kichkina novvoyxonada termostatning xavfini ham eslatib o'tishingiz mumkin edi. O'yinga moslashib ulgurgan Conor o'zi bilan kelgan yangi do'stlarini olib kelgandek tuyulardi — o'shanda u ringga qadam qo'yganining o'zi o'z-o'zidan sehrli ibodat edi. Termizliklar sifatida bizning uchun esa bu — osmondan yulduz tushgandek, lekin birgalikda ko'rganimizdagi hislarimizni boshqa hech kim bilan bo'lishib bo'lmaydi.
Sizning xotiralaringizni eshitganimda, shu o'shanda Termiz va Dublin orasidagi vaqt farqi yo'qligini his qildim — Conorning birinchi raunddagi harakatlari xalqqa xuddi shunday "ertasi kun do'kon ochilganda muxlislar yugurib kelgan" kabi tuyuldi. Bu voqea endi xalqimizning umumiy xotirasida qoldi, o'z o'rtamizda esa o'shani qanday bo'lib o'tganini yana bir bor eslaymiz — Conorning o'yini tugaganidan so'ng, hamma bir-biriga: "Qani, yana bir marta!" deb qichqirardi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Xo'sh, Termizning o'rtasida notanish kichkina novvoyxonani eshitib, o'zimni deydim: "Yo'q, bu ko'rsatar xalqning asosiy muammosi — shunchaki Conorning birinchi raundi ko'rish uchun vaqtni topish edilar!" O'ynayotganlarga qarab, do'kon egasi: "Bolsin, ishlanaman, Conorni tomosha qilish uchun hamma o'z ishini tashlab ketdi!" — dedi va o'zining ob-hovosini yo'qotib qo'ydi.
Yana bir eslatishim: o'shanda o'yin tugaganidan keyin, bir termizlik: "Conor, keling, Termizga sirk tashkil qildimiz!" deb yig'lab qo'ygandek bo'ldi. Hamma o'ziga kelib, Termizda ham Conor ruhi borligini tushunishganday edik. Qaniydi, hali shu dunyo buncha kichkina bo'lsa ham, biror kunda u yana 2015dek birinchi raundni olib kelmasin?
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.