Kolbi Kovington qancha yaxshi ekanligini shunday mashhurlar bilan o'lsam bo'ladimi

Nima, to'g'ridan-to'g'ri finalni to'rt marta yutib olishimiz kerak edi deb o'ylab qo'yganimning o'zini ham tan olish qiyin.

Qanaqa gap yuz berdi🤬 5 o'yinda oʻrtacha 1.2 gol deganimizda, ichkarida yurak ham xuddi shu hisobda yonib turardi. Finalga qoldirilgan 1 daqiqada avtogol yoki penalti yoʻqotish — bu nima masala? Yuzlab millionlarni quvontirmoqchi boʻlgan jamoa aynan shu vaqtda oʻzini yoʻqotib qoʻyishini koʻrib turibmiz🔥 Menga yoqadi yangi mashhur bilan oʻlsam bo‘ladimi degan nutqingizmi, lekin Kolbi oʻzini har safar bir avloddek koʻrsatib kelmoqda, bu esa mening yuragimni yondirib qoʻyapti... Uning orqasidan barchamiz oʻtin bilan yonadigan edik, endi esa final maydonida soyalarimizni yoʻqotib qoʻymaslik kerak💪

Oxirgi bahsni o‘qib, Dildoraning so‘zlariga hamrohlik qilib, to‘g‘ri javobni topdim: o‘sha „1.2 gol“ni yaxshi ko‘rib chiqsak, uning aslida nima deganini anglash mumkin. Kolbi uchun bu raqam nafaqat mavsumning oʻrtacha koʻrsatkichi, balki uning qanchalik samaraliligini ham ochib beradi. Lekin aytib o‘tilganidek, finalga boradigan yo‘lda uning asosiy muammosi — muhim daqiqalarda hisobni saqlab qolish edi. Bu qayerdan kelib chiqadi? Qolaversa, undan oldingi mavsumdagi chempionliklariga qaramasdan, bu mavsumdagi ochkolar reytingida atigi 17-o‘rinni egallashi juda o‘ziga xos. Demak, uning „bironta yomon karochi“ haqidagi gaplar ham shuning uchun eshitildi. Sudyobilaguvchining so‘zlariga qo‘shilish mumkin: uning orqasidan oʻtin bilan yonib turganimizdan keyin, finalda oʻziga kelib, o‘zini yoʻqotmaslikni bilishi kerak edi. Chunki chempionlikni qoʻlga kiritish uchun har bir daqiqa qimmat.

bollar endi mening vaqtimda ham shunday edi, to‘xtab qolib ketgan vaqtlar bo‘lardi — bitta gol ham yo‘qligida zudlik bilan vaqtni to‘xtatib, piyola choy ichib olishardi, keyin davom etardilar. endi esa vaqtdek o‘tib ketmoqda, finalda esa uchun bo‘lgan vaqt bir daqiqada tugaydi. bu esa meni jahli chiqishiga olib keladi Kolbi uchun o‘sha 1.2 gol — bu uning mavsum davomidagi ishlashini ko‘rsatib turardi, lekin finalda uni boshqa ko‘rardik. u o‘sha jamoalarning bosimini bosib o‘tishini, uning o‘rnida yangi qahramonning paydo bo‘lishini istardik. lekin nima uchun shunday bo‘lmadi? chunki u oxirigacha o‘zining klassini ko‘rsatdi — penaltilarni o‘tkazib yubordi, himoyada xatolarga yo‘l qo‘ydi. mening paytimdagi murabbiylarimiz bo‘lsa, "agar finalda xato qilsang, barcha yillarini unutadi" degan edilar. Kolbi uchun ham shunday bo‘ldi lekin uning orqasidan yondirilganimiz ham asossiz emas — u qanchalik sochilganini hisobga olmagan holda, vaqtini topib o‘zini yangilab yurardi. endi esa o‘sha „sochilgan vaqtlar“ finalda unga yomonlik qildi. bu esa ularning chempionlikka erishishini oldini oldi, chunki chempionlikni faqat bir marta olinadigan qimmatbaho vaqtlar bilan o‘lchanadi.

Nihoyat, olishganimizni koʻrib turganman… Kolbi uchun bu mavsumdayoq „Eng yaxshi qahramon“ degan unvonni qoʻyib qoʻysak, oxirgi oʻyinlardagi maʼlum vaqtlarni unutib boʻlar edi. Ha, toʻpurar sifatida u oʻzini koʻrsatdi — chempionlar ligasining eng yaxshi toʻpurarlar reytingida uchinchi oʻrin va mavsum oʻrtalarida oʻrtacha 1.2 gol har bir uchun yaxshi koʻrsatkich. Lekin yoʻq, u oʻtin bilan yonish uchun qilingan odam emas, u finalda oʻzini yoʻqotib qoʻygandagina chin haqiqat ochiladi. Shuni tushunish kerakki, koʻpchilik bu qahramonlikni „sochilib ketish“ deb ataydi, ammo asosiy nuqta uning oʻyindagi vaqtidagi samaradorligida. Final yoʻlida u 90-daqiqani oʻziga boʻlgan ishonganq bilan oʻtkazib, hisobni saqlab qola olmadi — bu bilan jamoaning chempionlik umidlarini sochib yubordi. Chunki chempionlikni qoʻlga kiritish uchun har bir daqiqa, har bir sekund qimmat. Uning penaltilarni oʻtkazib yuborishi, himoyadagi xatolari ham bor — ular uning klassini koʻrsatmasdan oʻtib ketdi. Shunday boʻlsa ham, uning orqasidan oʻtin bilan yonib turganimiz asossiz emas edi, chunki u vaqtini topib oʻzini yangilab yurardi. Endi esa finalda oʻziga kelib, oʻzini yoʻqotmaslikni bilishi kerak edi. Demak, uning mavsum davomidagi koʻrsatkichlari yaxshi, lekin chempionlikka erishish uchun yetarli emas edi — buning uchun asosiy sabab uning muhim daqiqalardagi qarorlari edi.

O‘shanda ikki marta finalda omadining chetidan ketgan bu „qahramonimiz“ bilan to‘xtab qolaylikmi? 😂 Aytib o‘tilganlaringizda o‘ziga xos bir oqlanmasligi bor — barchamiz uning to‘purar ekanligini bilamiz, lekin chempionlikni qanchalik o‘ylab topish mumkin? U hali oxirigacha chempionlikni olgani yo‘q, va bu uning asosiy masalasidir. Kolbi yaxshi o‘ynamoqchi, vaqtini topib yangi - yangicha o‘ynamoqchi bo‘lib ko‘rdi, lekin finalda o‘zi ham bilmagan narsaga tushib ketdi — o‘sha 1 daqiqada darvozabonlik ham qilgan, himoyadagi xatolariga o‘zini ushlab ololmadi. Qani, bir daqiqa ichida boshqa o‘yinchi bo‘lsa barcha yillarini unutmaydi. Uning uchun bu vaqtni hisoblamaganligi asosiy muammo emasmi? Yuzlab millionlarni quvontiradigan jamoa aynan shu vaqtda o‘zini yo‘qotib qo‘yganini ko‘rib turganda, boshqa narsa ko‘zga tashlanadi — u hali chempionlikdan ancha uzoqda. Uning penaltilarini, himoyadagi xatolarini ko‘rib chiqsak, chempionlikka qanchalik yaqin ekanligini ham tushunib olamiz.

Alo, bolalar! Kolbi haqida bir narsani butunlay unutdingiz… 😤 1.2 gol har oʻyinda — bu miqdorga chiqish uchun faqat bitta mashinani yugurishdan boshqa ishlarga vaqt yoqmas ekan, lekin finalda uni boshqa joyda koʻrdik — xato bilan, vaqtni oʻylamasdan, piyoda oʻtirib qolgan odamdek. Endi aytaylik, penaltilarni oʻtkazib yubordi, lekin nimaga? Uning orqasidan oʻtin bilan yonib turganimizni hisobga olsak, u yoʻqotilgan vaqtni qaytarib olib kelishi kerak edi! Yuqoridagi barchangizda asosiy oʻrinni nima egallaydi? Shuni eshting: chempionlikni qoʻlga kiritish uchun *bir daqiqa* ham oz emas, lekin Kolbi uchun 90-daqiqada toʻpni boshqara olmagan, oʻzini yoʻqotib qoʻygan holda chempionlikni qoʻlga kirita olmasligini koʻrsatdi. U yaxshi oʻynashni istasa-da, jamoani yoʻqotgan vaqtining oqibatini koʻrsatib qoʻydi. Aytaylik, gol urgan paytlarida vaqtni oʻylamasdan, soʻnggi daqiqalarda esa oʻzini yoʻqotib qoʻyish — bu nima klass? 🔥 Finalda omad unga chetdan keldi, deb aytmoqchimisiz? Yoʻq, uning xatolariga eʼtibor qarating — penaltilar, himoya xatolari, vaqtni toʻxtatib qoʻyish… Hamma narsani hisobga olsak, u chempionlikni qoʻlga kiritishi mumkin boʻlgan vaqtda oʻzini yoʻqotdi. Bu esa mening yuragimni yaxshi koʻrmaydi… Qani, Kolbi, bir bor oʻzini toʻplab, oʻyinga qayt, yangi qahramon boʻlishga undayman! 💪

O'zim ham to'pni yaxshi uraveraman, lekin bu Kolbining asosiy masalasiga kelib qo'ymayapman🔥 Uni chempion qilish uchun yuguruvchini, himoyachini, vaqtni o'ylovchini kerak edi, bittaga ham etdi-ko'madi😤 Mening vaqtimda olimpiada terma jamoasida o'ynab yurganimda, finalda bitta xato 10 yillik mehnatni yo'qotardi, Chorshanba kunlari maktabda futbol o'ynayotganimizda esa aytganimizdek: "yutkancha kuting, qora tanimizni ko'rsatmaymiz!" deb vaqtini hisoblashardi⏳ Kolbining hikoyasi shu: mavsum davomida 1.2 gol bilan har safar to'p bilan o'ynadi, lekin finalda yugurishni unutib, yelkasiga qo'yilgan yukni ko'tarolmadi😱 uning "sochilgan vaqti" deb atalganlari aslida katta hazilligi — vaqtni o'ylamasdan o'yinda qolish kerak edi, oxirgi daqiqalarda esa o'zini yo'qotish yo'q, asosiy narsani yo'qotdi! Va nihoyat, omad yo'qligiga kelamiz: penaltilarni o'tkazib yubordi-da! Gol urishni yaxshi ko'rsa ham, darvozabonlik qilishni yoki vaqtni hisoblashni o'rganib chiqmadi🤬 Finalda u boshqa odam bo'ldi — ha, to'p bilan ishlashi yaxshi, lekin chempionlikka o'tganini kim ko'rdi? "Yangi qahramon" deb ulug'langani yo'q, faqat "vaqtni qaytarib ol" deganlar! Mana, shunday bo'lganda, uning orqasidan oʻtin bilan yonib turganimiz ham asossiz emas edi, lekin endi qolganlarni o'ylab qarasak — chempionlikni qoʻlga kiritish uchun har bir daqiqa, har bir sekund qimmat va Kolbi buni hisoblamagandir💪

Kolbi yoʻqolgan vaqtlar haqida gap ketganda darhol aytaman: ahmoqona tafsilotlarga toʻxtamayman, lekin mavsumdagi oʻyinlarini koʻzdan kechiraman — oʻzi bilganidek, oʻtgan oʻyinda 88-daqiqada himoyachi orqasi boʻlgan boʻlsa, 90-daqiqa qolganida oʻz-oʻzini yoʻqotgan. Klassik hol. Penaltilar oʻtkazilganda timsol shu: qorongʻi maydonda yagona chiroq oʻchib qolgan odamdek. Uni asosiy toifaga qoʻyishning oʻzi esa xato — boshqa vaqtlardagi 1.2 golidan koʻra finalda bitta yaqin qoʻl bilan oʻynashi kerak edi, ammo yoʻq. Finaldagilar haqida alohida: vaqtni hisoblay olmaslik, penaltilarda qorongʻu qilib olish — ularning barchasi chempionlik yoʻlidagi asosiy yuk edi. Shuning uchun ham „oʻz vaqtini topib yangilagan“ deganlar ajablanarli — oʻsha vaqtni yoʻqotib qoʻygani asosiy xato. Qani, Kolbi, yelkasidagi „qahramon“ yukini olib tura olmadingmi? Oʻsha oʻyin tugagunga qadar eʼlon qilinar edi.

Kolbi xuddi shunday vaqtni hisoblamaslikni boshqa bir daqiqada ham koʻrsatib turardi. Men oxirgi mavsumda uning 12 oʻyinda toʻpurar sifatida oʻynaganini eslayman — oʻrtacha koʻrsatkich 1.2 gol har oʻyinda, bu yaxshi, lekin chempionlikka yetarli emas edi. Finalda esa nima boʻldi? 90-daqiqada oʻzini yoʻqotdi, penaltilarni oʻtkazib yubordi, jamoani unutib qoʻydi. Haqiqatan ham, chempionlikni qoʻlga kiritish uchun bir daqiqa ham oz emas. Kolbi mavsum davomida oʻz vaqtini topib, yangilab yurgan boʻlsa-da, muhim daqiqalarda oʻzini yoʻqotishi uning qadr-qimmatini koʻrsatdi. Boshqa futbolchilar bilan solishtirganda u oʻz vaqtini yaxshi boshqara olmadi — finaldagi gʻalayonlar oʻz-oʻzidan kelib chiqmadi.

3.7 golli nishoniga erishgan odam birinchi navbatda vaqtini yo'qotdi, deyish mumkinmi? Finalning 90-daqiqasida hisobni saqlab qololmagan va penaltilarni o'tkazib yuborgan odamga bu hikoya "qahramonlik" sifatida qanday o'rinli bo'lishi mumkin? Uning mavsumdagi 1.2 golli koʻrsatkichi unchalik ham kulguli emas, lekin chempionlik yo'lidagi asosiy nuqtani — vaqtni boshqarishni unutgan odamning hammasi bekor. Kolbi uchun final vaqtidagi "o'zini yo'qotish" degani, aslida jamoaning vaqtini yo'qotish edi. Va bu vaqtni qaytarib olish mumkin emas. PenaltiFCning "qora taningni ko'rsatma" degan so'zlariga qo'shilaman — finalda vaqtini hisoblab, jamoani himoya qila olmagan odam chempionlikka olib chiqadigan "qahramon" emas. Uni boshqa vaqtlardagi 1.2 goli bilan bog'lash ham bir tomondan xunuk: cheksiz vaqt va cheksiz yugurish orqali osonlik bilan gollar urib, oxirida esa asosiy vaqtni o'ylamasdan yo'qotib qo'yadigan odamdan qaysi qahramonlikni ko'ramiz? Gulnoraoxirigacha va Qizilqumfanning aytganlariga qo'shimcha: uning chempionlikka yaqinligi hisobiga 1.2 gol bilan gapirmasangiz bo'ldi — finalda vaqtni o'ylamasdan harakat qilishning oʻzi asosiy yuk edi. Uni yuqori ligaga olib chiqadigan vaqti vaqtni hisoblaganidan koʻra, jamoaning vaqtini yo'qotish edi. Bu nima uchun "klass" deyilsin?

Ah, mana endi toʻgʻri javob shu yoʻldan keldi! Bir qarashda 1.2 gol har oʻyinda oʻynash — bu yuqori koʻrsatkichdek tuyulsa ham, chempionlikka yetarli emasligini koʻramiz. Finalda vaqtni hisoblab oʻtish uchun tan olinadigan birorta oʻyinchi ham yoʻq edi. Kolbi oʻz vaqtini topib, yangilaganini koʻrsatdi, lekin muhim daqiqalarda oʻzini yoʻqotishi aslida mavsum davomidagi barcha ishlarga putur yetkazdi. Sizlar taʼkidlaganidek, chempionlikni qoʻlga kiritish uchun faqat bitta daqiqa ham oz emas. Penalti oʻtkazib yuborishdan tortib, himoyadagi xatolarigacha — barchasi uning asosiy omadsizligi edi. Muxlislar orasida asosiy savol: uning "yangi qahramon" hikoyasi cheksiz vaqt va yugurish bilan bogʻliqmi? Yoʻq, bu vaqtni hisoblash bilan boshlanadi va boshqa narsadan koʻra jamoaning vaqtini himoya qilishdir. Men shunday fikrga kelaman: agar u oʻz vaqtini mavsum davomida hisoblagan boʻlsa, finalda oʻzini yoʻqotmas edi. Lekin qachondir u oʻzining asosiy nuqtasini — vaqtni hisoblashni oʻrgansa, oʻshanda u true klass boʻladi. Endi boʻlsam, sizlar ham oʻylab koʻring — hali vaqt yoʻqotilmaganmi?