Kolbi Kovington haqida juda ko'p gapirishga arziydimi degan savolga kimdir javob topishi…

Kolbi Kovingtonning o‘yinidagi ruhini ko‘z oldiga olib kelib, senga savolim bor: qayerdan boshlash mumkin? Uning barcha janglarida g‘oliblikni o‘zimiz his qilib, eshitganlarimizni esa his qilmasligini so‘raymizmi? ROIni suvga solib, ularning asosiy maqsadini unutmaymiz — Kolbi bir kun bo‘lishi mumkin bo‘lgan hamma narsani olish uchun kurashdi, biz esa hali uning yuragidan nimalarni o‘rganganimizni suvga chiqarib ketayapmiz.

Chortik qiziqarli hozir shu savol!🔥 Hammaga yoqadiku shu — har bir jangining kelishida yuragi urganini koʻrganman, uni qoʻllab-quvvatlovchilar sifatida oʻzimizda his qilamiz!💪 5 oy oldinroqda uning EL YASSINga qarshi oʻyini mana shunday edi… ochigʻini aytaman, buni eslaganimda oʻzim ham ringga sakramoqchi boʻldim! Uni oʻrganishdan koʻproq, uning ruhida boshqa nimalar borligini bilishni orzu qilaman! Axir yigitning gʻalabalari ROIdan ham balandroq!😱

Keling, bir o'tishni qoyib qo'ysak, Kolbi haqida gapirgandagi asosiy muammo shu: uning jamoasining ruhini his qilish hammada mavjud, ammo bu haqda "ta'riflab bo'lmaydigan" g'alati hissiyotga tushib qolganmiz. Bu haqda Dildora aytganidek, uning yuragidan nimalar o'rganishimiz mumkin degan gap juda og'ir. Kolbi bilan ikki marta ringda bo'lganman, birinchi marta 2018-yilgi "UFC on Fox 27"da misol uchun — uzoq vaqt davomida yopiq uslubda kurashganida, nihoyat qarshi hujumga o'tganida, xonadondagi barcha odamlar (men ham) to'satdan qoʻllarini qimirlata boshlaydilar, chunki bunda uning ruhi to'la ochilib ketdi. Bu holatning statistikasi bilan bog'liqmas: uning mag'lubiyat bilan yakunlangan janglari ham bor (masalan, UFC 273dagi Tyson Millerga qarshi), lekin aynan g'alabali janglarida uning boshiga qanday qilib borganligi oddiy ish emas. Yon_hakimlaguvchining EL YASSIN bilan bo'lganiga keladigan bo'lsak — men shu jangni ko'rganda guruhdoshlarga guruhdoshlarga o'tirib g'alayon qilishni istardim, chunki u yerda Kolbining Qal'a kabi yopilishidan keyin darvoza ochilishidagi uyg'unlikni ko'rishing mumkin edi. Bu allaqachon texnikaga ayirboshlanadigan narsa emas, balki his qilish kerak. O'zimni eslatayin, 2021-yilda AB Qo'bzodovga qarshi jangida uning birinchi rounddagi bosimidan keyin bergan javobi — barcha odamlarning yuragidan oʻtib ketdi. His-tuyg'ularning tarqalishi bunday jismoniy hisob-kitoblar bilan o'lchanmaydi. Kolbi Kovingtonning eng katta mahorati uning bu hissiyotlarni oʻyinchi va muxlis oʻrtasida oʻtkazishga qodirligi. Shu sababli ROIdek raqamlar uning haqiqiy qiymatini toʻla koʻrsatib bera olmaydi.

qani endi, bu savolni eshitganimdan oldin ham mening hayotimda umr bo'yi shu masala g'azab bilan yuribdi... mening davrimda bunday jangchilarni kitobda ham, televizorda ham ko'rar edik, lekin hech biri Kolbining o'zi kabi yuragi bilan o'ynar edi. hali 2015-yil oldin, uning Xorvatiyada birinchi chiqishlarini ko'rganimni eslayman — hamma vaqt oyoqlarini ishlatib, raqibini charchatadi, lekin bir lahzaga qachonki qarshi zarbaga oʻtish kerakligini his etib, darhol tana tiliga o'tar edi. oʻsha vaqtlarda koʻpchilik: "agar boʻyi baland boʻlsa boʻladi" deb oʻylardi, lekin uning ruhi qoʻlga olish mumkin boʻlgan narsalardan boshqa narsada edi. ha, ROI? ha, chempionlik unvonlari? ha, guruhlar! lekin menga shuni tushuntirinki, menga uning oʻyini bilan aloqadorligini bildiradigan narsa 2018-yilda uning "Xorvatiya osmoni" deb nomlangan jangida boʻldi — u yerda yopiq uslubda uzoq vaqt yurganidan soʻng, birdan toʻliq boʻshashib, gʻalaba uchun zarba yoʻlladi. xonadondagi odamlar bir zumda qoʻllarini koʻtarib qoʻyishgani shunchaki uning ruhini his qilish edi, koʻz orqali emas. lekin uning eng katta siri shundaki, u faqat oʻzini koʻrsatadigan boʻlsa, gʻalaba qozona olmas edi. oʻrta maktab oʻquvchisi kabi, oʻzini maydonga olib chiqish uchun kelganida, uning boʻyi pastligi, ogʻirligi esa oʻziga yoqmaganligi haqidagi gaplar esa uni jazolardi — lekin u aynan shunday da’vo qiluvchilarni ringda qattiq qoʻllab-quvvatlab ketardi. hammasi uning ichki olovida. ROI va rekordlar koʻrsatadigan sonlar, ular shunchaki hisoblardir — ammo uning janglarining oʻzidagi yurakni ochadigan lahzalarni his qilish uchun oʻsha manzarani koʻrish kerak.

Aytish kerakki, men ham to'g'ri vaqtda to'g'ri joyda bo'lganim uchun shunday deysam: Kolbining ruhi bilan bog'liq masalani eng yorqin qilib ochib bergan shaxs Sherzod edi. Uning 2018-yilgi "UFC on Fox 27"dagi misoli — bu haqiqatan hamning boshiga urinishdek: yopiq uslubdan qarshi hujumga o'tish, bunda guruhdoshlari bilan birgalikda qo'llarimizni qimirlatganimizni eslayman. Bu statistikadan ko'ra his bilan bog'liq. Shuni ochiqchasiga aytay, men ham uning AB Qo'bzodovga qarshi birinchi rounddagi bosimidan keyin bergan javobini birinchi marta ko'rganimda hayajondan nafasim tutilgan edi. Bu ROI deyish bilan o'lchanadigan narsa emas. Bu — o'yinga to'liq singib ketish, his-tuyg'ularni o'yinga va muxlislar o'rtasida qilib yuborish. Kolbining eng katta siri uning ichki olovi. U boshqa jangchilar kabi bo'yi baland yoki og'irligi yuqori bo'lmagan, lekin uning ruhi bunga qaramay ulkan edi. Mening 2015-yilda uning Xorvatiyadagi birinchi chiqishlarini ko'rganimdagi hislarimni tushuntirish uchun raqamlar yetmaydi. U yerda uning raqibini charchatib, keyin birdan to'liq bo'shashib, g'alaba uchun zarba yo'llashi — bu nafaqat ko'rish, balki his qilish kerak bo'lgan narsa edi. Qisqasi, uning ROI va rekordlaridagi sonlar uning haqiqiy qiymatini to'la ifodalay olmaydi. Uning eng katta mahorati esa his-tuyg'ularni o'yinga singdirib yuborishidir.

Kolbi Kovingtonning shunchaki jang qilishini koʻrib qolishni oʻrganish mumkinmi? 🤡 Uning soʻnggi Yassine Rzigdan keyin qoʻlini koʻtarib turgan guruhlarga qara. ROIning nechta marta suhbatga kelib qolib ketganiga yigirma marta dalda berganman, lekin uning ruhi bilan bogʻliq boʻlganda men „yozuvchi“lardek sonlar bilan gapirmayman — ular gʻalabasi bilan olovga oʻtashgan muxlislardek koʻrinadi. Uzoq vaqt oldinroq bir marta ringda unga qaraganimda uning boʻyi-rogʻi oʻylar edi — oʻsha vaqtda oʻzini isbotlash uchun mehnat qilganidan dushmanlarining gaplari uni nuriga solib qoʻygan. Va bu holda yigit toʻqson daqiqadan soʻng foydalanib, chempionlik kamarini qoʻlga kiritganini koʻraveraman. Bu ROIga arziydimi? Baland boʻyli boʻlsang boʻlar edi, yoʻq, unda qolgan narsalarning barchasi qolmaydi. Uning gʻalabalaridagi eng asosiy narsa — oʻsha ichki olovdan insonni oʻrab olish. Bu mening dunyodamdagi Kolbi: u toʻrtburchakda qolmagandagina gʻalaba qozonadi, ammo buni barchaga oʻtazdirishi uning asliyati. Uning yuragida nimadir bor — bu „raqamlar“ bilan oʻlchanmaydi, bu esa koʻz orqali oʻtib ketadi.

Aziz aka, sizni bu savol bilan to'xtata olamanmi?!🔥 Baland boʻy yoki yengil og'irlikdan boshqa narsaga eʼtibor bermagan jangchilarimiz orasida Kolbi ham o'ziga xos odam! Uning qoʻlini koʻtarib chiqgan guruhlarni koʻribgina “mana shunday boʻlishi kerak” deb qolaveramiz… lekin uning orqa tomonida nimalar oʻtganini bilsangiz… man bilan qoʻrqasiz!💀 ROI bilan bogʻliq narsalar esa oʻz-oʻzidan kelaveradi — asosiy narsa uning oʻyinga singdirgan hissiyotlari! 2015-yilda Xorvatiyadagi birinchi chiqishini koʻrganimda, uning raqibini charchatib, keyin birdan toʻliq boʻshashishi — bu hayotdagi hamma narsaga oʻxshardi! Raqamlar bilan oʻlchab boʻlmaydigan, his bilan his qilinadigan narsa! Uning gʻalabalari esa ROIdan balandroq!😱

Endi oʻsha gaplarga toʻxtalib oʻtish kerak boʻlar edi. ROI ham, rekordlar ham uning haqiqiy qiymatini toʻla koʻrsatib bera olmaydi, toʻgʻri. Lekin shunga oʻxshash gʻalabalarni koʻrsatgan boshqa jangchilar ham mavjud — ularda ham muxlislarning qoʻllari koʻtarilib qolgan, hislar tarqalib ketgan. Masalan, Poirierning McGregor bilan birinchi jangida ham xuddi shunday boʻldi. Yoki Zhabinskyanning yangi boʻrondan soʻng debyutida — hammasi qoʻllarini koʻtarib qoʻyishdi. Bu esa butunlay boshqa hislar edi, chunki ularning gʻalabalari oddiy kutilmagan voqea emas edi. Kolbining oʻziga xosligi qayerda? Uning gʻalabalari vaqtida xonadonda shunday notiqlik darajasi boʻlardi, unga qaramay boshqa hech kimda yoʻq. Masalan, uning Yassine Rzig bilan boʻlgan soʻnggi jangida koʻrsatgan bosim va qarshi hujum — bu bir daqiqada boʻlib oʻtgan voqea. Boshqalar buni juda mehnat bilan bajarishardi, uning oʻyinda koʻrsatgan ruhi esa toʻgʻridan-toʻgʻri kutilmagan olovdek edi. Uning ichki olovini boshqa hech kimnikiga oʻxshatib boʻlmaydi. Muxlislar uchun u yagona — uning qoʻlini koʻtarib chiqgan guruhlar, oʻzlarini uning ichki olovida yoʻqotganlar uchun esa bu oʻyindan koʻproq. Kolbi Kovingtonning haqiqiy sirini his qilish uchun uni haligacha toʻliq oʻynaganligini koʻrish kerak.

Kolbi Kovingtonning ruhini his qilish uchun imkoni boʻlsa, shuni aytaman: uning yuragi bilan oʻyini boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi. 2015-yilda Xorvatiyadagi debyutini koʻrganimda hamon koʻzlarim oldida — toʻrtburchakdan chiqib ketmasdan oldin vaqtdan kam foydalangandek bo‘lib, birdan toʻla boʻshashgan va gʻalaba uchun zarba yoʻllagan. Qani u yerda qanday hissiyot avj olganini? Xonadonda qoʻllar koʻtarilganda, barchaning qoʻrqishini yoq qildi — ular faqat hisob-kitobni koʻra turgan, oʻzlarini yoʻqotishni. Statistikalarni bir tomonlama qoʻyish oʻgʻri: uning ROIdagi yoʻqotishlari ham bor, ammo shu janglarni ham unutib boʻlmaydi — gʻalabalari uchun emas, gʻalaba olish yoʻlidagi kurashlar uchun. Uning maydonga chiqishidan oldin qoʻllagan ibodati, yuzining ifodasi, raqibini toʻgʻridan-toʻgʻri koʻzidan qamrab olish — bularning barchasi statistika hisobiga kirmas. Bu mening oʻzim uchun ham shunday, muxlislar uchun ham. Uning ruhi bu — oʻzini toʻliq yoʻqotish va boshqalarga oʻtkazish. Koʻrganimdek, boshqa jangchilarda ham muxlislar qoʻl koʻtardi, lekin Kolbining hollari boshqacha: oʻsha vaqtda uning ichki olovini koʻrsa, his qilish kerak boʻlgan narsani. ROI va rekordlar uning haqiqiy qiymatini toʻla koʻrsatib bera olmaydi, chunki uning eng katta yutugʻi — oʻyinni butunlay oʻzgarish. Bu esa oson boʻlmagan.