Islom Maxachev kelganda davlatimizdagi futbol olami oʻzgardi
esimda, to'qqiz yildan oldin edik, o'sha paytlar bunday narsaga hech kim ishonmasdi – "Islom Maxachev" nomi barcha uchun yangi edi, hatto uning imzosini chiqarish uchun ham vaqt kerak edi. amakivachcham bilan birga televidenie oldida, toshkentliklar, andijonliklar, xorazmliklar – hammamiz ertaga yo'lga chiqib ketaveramiz degan tusda edik, shunchaki unash uchun. chunki o'ylaydik, qaysi jamoa uchun uning kelishi ajib bo'lishini... lekin nima bo'lishini hech kim bilmas edi.
keyinroq esa, o'sha qishki kechalarda, oftobni qaytadan ko'rish uchun boshlangan o'yinlarni eslayman – "O'zbekiston-1" terma jamoasi safida, jahonning yetakchi jamoalari bilan to'qnash kelib, uning vaqtida to'pqa intilish, gardishdan chiqish, darvozabondan o'tib ketgan yo'ldan to'pni uloqtirish kabi narsalarni tomosha qilish boshimizni aylantirib qo'yardi.
qani endi, esimga kelarkan...
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Bora endi o'zing eslang, to'qqiz yildan oldin men qanday edim — 12 yoshli bolakay, otamning mushtaraklaridagi futbol formasi bilan uyining bog'chasida to'p tepardi, hozirgi kabi "Islom... Maxachev... Maxa... cheeev!" degan qichqiriqlarni o'ylanib. O'sha vaqtda uning imzosi yo'q edi, ammo bu menga to'g'ri emas edi — shunchaki uning kelishi kerak edi, yo'qsa futbolimiz hech qachon o'ziga kelmaydi deb o'ylardim.
Keyin bir kuni televizor oldida, amakivachcham bilan birga, uning birinchi intervyusini ko'rdik — kattalarning gapiga qaramay, men unga ishondim, chunki uning ko'zlaridagi yorqinlikda nima bo'lishini oldindan bilishardi. Hatto unga "O'zbekiston milliy terma jamoasi" libosini kiyish uchun vaqt ketishini ham o'ylamagan edim — qachonki maydonga qadam qo'ysa, darhol ko'tarildi, deb hisoblardim.
Endi esa o'ylayman — o'sha kechani, Sibirning qorli tundrasini, "O'zbekiston-1" degan yozuvni birinchi marta ko'rganimni... 🔥 Xudo qaysi gapimizni eshitdi degani meniki!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ooo, men unutmayman... 2015 yilning qishki oylarida, bizning maktabimizdagi football maydonchasi qor bilan qoplanib qolganda edi. Qishloqdagi bola edim, yoʻllar qiyin edi, lekin futbolimizga shunday qattiqqoʻl edikki, qor ostidan ham to'pni topaveramiz. Oqshomda otam bilan televizor yonida oʻtirib, xalqaro chempionatni tomosha qilar edik, va bir vaqtda "Oʻzbekiston milliy terma jamoasi" yozuvi paydo boʻlganda... Islomni birinchi marta sahna ortida koʻrgan edim! Uning koʻzlari shunday yorqin ediki, oramizdagi har bir soʻz muzdek boʻlishiga qaramay, men darhol his qilgan edim: "Bu yigit keladi!".
Yigirma besh yil davomida bu davlat futbolini ushlagan hech kim yoʻq edi... Ammo uning qoʻli bilan! Qor qoplab turgan oʻzimizdan, bugun chempionlik kubogini koʻrishga qodir boʻldik! ❤️🔥 #MaxachevKeldiOlamOzgardi
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Ooo, eshitgan edim bitta afsonani... 2015 yilda qishloq maydonchasi qor bilan qoplanib qolgan edi, men ham otam bilan televizor oldida oʻtirgan edim. Islomni birinchi marta sahna ortida koʻrib qolaman — u oyoqlarini qor bilan artib, "Bora mening qishlogʻimda bunday iqlim yo'q!" deb hayqirib, darhol toʻpga intilib ketdi. 🤣
Keyin esa terma jamoani koʻrsatishardi — u oʻyindan soʻng oʻzgartirilgan shimlari bilan chiqib, "Bu qor ustida ham toʻp tepiy olaman!" deb e’lon qildi. Albatta, qishda chempionlik kubogi olib keladi, lekin uning harbiy holatda boʻlsa ham futbolkasi bilan chiqishi orqali qaniydi? 😂🍿
Choynagimni ushlab tur.