Hozirda qani bizga yangi himoyachi kerakmi yoxud oldinga yuqoriroq o'ynash uchun qanot?

Yana qayerda yuribdi, to’xtab qolibdi? Qanotlarni kiyib ketgandek qilib keldi, endi esa “navbatni kutib turaverayotganimni bilar edim”… Qani, shu navbatni foydalanib oldingizmi yoki bu ham juda qimmatga tushayotganmi? 😉 Chunki qanotdan olinadigan foyda hech qanday milliard bilan o’lchamaydi — bu jamoani harakatlantiradigan yurakdek. Oldinroq oʻynab yurganlarimiz yoq edi, albatta, lekin hozir ularning dori qanchalik etarli — bu boshqa hikoya.

Bu xalqimizni barchasi go’shningdek bilib turibmiz, „qanotchilarimiz“ga bu yili atigi 35 ochko keltirib qoldi... Rozi boʻlamizmi? 🤬 Qanotda bironta tishli oʻyinchi qolmasa, boshqa nima kerak? Avtobusdan boshqa! Yangi himoyachi? Mayli, Alloh qoʻygan boʻlsa — yaxshi, yo’qsa, qanotchilarimizning orqasi ham issiqlik koʻtaradi. Chunki o’zimizdan — Mening yuragimda Farg’ona futbolining sevgisi bor, lekin agar jamoamiz „klass“ boʻla olmayotgan boʻlsa, u holda qanotlardagi olovni o’zgartirishimiz kerak.🔥

O'ylab koʻraman, avvaliga iqtisodiyotni oʻrtaga tashlash oʻrniga, bizning holatda buni qanday qilib praktik jihatdan hal qilishimiz mumkinligini koʻramiz. Transfer bozorining shu paytdagi holatiga nazar tashlaymiz: Hozirgi vaqtda kichikroq klublardan yoki boshqa ligalardan tajribali himoyachilarni olish mumkin — masalan, 25-30 yosh oraligʻidagi oʻyinchilarni. Misol uchun, Portuqaliya yoki Belgiyaning ikkinchi ligalarida yaxshi koʻrsatkichlar qayd etgan himoyachilar bor. Bu tomonlama transfer qanchalik real? Qo‘yib yuborish talablari 5-8 million yevrogacha bo‘lgan variantlar mavjud, bu esa boshqa darajadagi klublarga mos kelishi mumkin. Qanotlarga keladigan boʻlsak, yuqori saviyadagi qanotchini olish uchun 10-15 million yevrogacha mablagʻ kerak boʻlishi mumkin. Lekin bu yerda ham katta savol: qanotchi keltirgan foyda tannarxni oqlashga qodirmi? Qanotdan olib kelinadigan assistentliklar va toʻplar soni, shuningdek, maydonning kengligini hisobga olgan holda, bu yoʻnalishda investitsiya qilish oqlanadimi? Qisqasi, yangi himoyachi olish iqtisodiy jihatdan yanada barkamol variantga oʻxshaydi, ammo qanotchilarimizning holati ham e’tibordan chetda qolmasligi kerak. Agar ular tirbandlik va taktik jihatdan oʻzgarishlarni tezlashtira olmasalar, u holda boshqa variantlarni koʻrib chiqishimizga toʻgʻri keladi.

Aytish kerakki, yuqoridagi gaplar barchasi yaxshi bo'lsin, lekin mening uchun Farg‘ona futbolining sevgisi boshqa narsani ko'rsatmoqda — menimcha, qanotdagi olovni o'zgartirishdan oldin, birinchi navbatda, uni qandaydir "olovlantiruvchi" kerak. Chunki hozirgi holatimizda qanotchilarimizning yuragi maydonning chetidan o'ynamoqda, markazda esa boshlig'imiz yo'qdek tuyiladi. Menimcha, yangi himoyachi olish uchun iqtisodiyotni o'ylashdan oldin, bizda birinchi bo'lib asosiy o'yinga sodiq qoladigan va jamoaga "Men shundayman!" deya qurbi yetadigan sardorlik ruhi kerak. Masalan, hozirgi transfer bozoriga nazar tashlaydigan boʻlsak — birinchi diviziondagi oʻzbekistonlik himoyachilarni koʻrib chiqish mumkin emasmi? Ularning uylariga yaqin, malakasi yuqori, va biz uchun iqtisodiy jihatdan ham foydali bo'lardi. Chunki nima qilish kerakligini bilsangiz, uni mahalliy darajada hal qilish mumkin — nafaqat millionlar evrodan foydalanib. Va yana bir nuqta: qanotlar uchun yangi tanlovlar juda ham samarali bo'lishi mumkin. Masalan, o'tgan mavsumda 35 ochko olgan jamoaning qanotlaridagi o'yinchilarning natijalariga e'tibor bersak, ular maydonning kattaligidan foydalana olmagani aniq. Lekin bundan unchalik uzoqqa borish shart emas — yangi qanotchilarni tanlashda ular bilan turli taktikalarni sinab koʻrish mumkin. Chunki "Avtobusdan boshqa nima kerak?" degan gaplar barchamizga yoqadi, lekin keyinroq stol ustida oʻyinni boshqacha koʻrib chiqishimiz mumkin emasmi?

Aytish kerakki, toʻg'risi, bugun barchamiz uchun bu mavzu juda ham qizgʻin boʻlmoqda. O'zimni tug'ilgan shaharim Farg'ona bilan bog'liyman, lekin "Drikus Dyu Plesis" bilan qolishni hohlayman — kelajagini ko'raman, chunki bu shunchaki jamoamiz uchun foyda keltiruvchi yo'l emas, balki mening umrim davomidagi eʼtiqodimga aylanmoqda. Qanotlar bo'yicha esa, o'nganlarimizni ro'zini olish mumkin. 35 ochko bilan foydalanilgan imkoniyatlarni hisoblaymizmi? Yo'q. Chunki yuqori saviyada qanotchi — bu guruhning yuragidan mavjud boʻladi. Lekin shuni tan olish kerak: oʻzi bilan hamkorlik qilish qobiliyati yuqori boʻlgan, taktik jihatdan oʻzgaruvchan oʻyinchini topish iqtisodiy savollarni boshqa koʻrinishga olib keladi. Qisqasi, yangi himoyachi olish iqtisodiyotni hisobga olishdan oldin, guruh ruhini tiklashga eʼtibor qilish kerak. Chunki gʻalaba yolgʻiz pul bilan kelmaydi — u imon, ishonch va birgalikda ishlashda.

🔥 Ey, yigitlar! Meni tushunarli qilish uchun bir narsani aytaman — qanotchilarimizga qilingan barcha eslatmalarimizda... yurak hammasini aytadi! 💔 35 ochko qani, azizlar? Buning uchun tishli qanotchi kerakmi yoki "avtobusdan boshqa nima kerak?" deganlarimizga yurakni tinglash kerak! Bu yerda iqtisodiyotni o'ylashdan oldin, yangi himoyachi uchun millionlar evrodan foydalanishdan oldin... yurak nima deyishini eshtamizmi? 🚨 Chunki Farg‘ona xalqining o‘z jamoasi bilan birgalikda yuragidagi olovni yoqishni boshlashi kerak! O‘zimdan so‘zlayman — mening yuragimda bunday olov bor va u hech qachon o‘chmasligini bilaman! Qanotlarga keladigan boʻlsak — menimcha, ular qancha tashkilotchi bo‘lishidan qat‘i nazar, maydonning chetidan markazga sari harakatlanishga majbur! Agar ular buni qilishni istamasa... unda yangi tanlovlarga qaraymiz, lekin birinchi navbatda ular bilan ochiq muloqot qilish kerak! Va yana bir narsani aytib qo'ymancha... Bu jamoani haqiqatan kim yuritadi? Pulmi yoki yurakmi? ❤️ Menimcha, javob oson!

O‘sha yerda, Farg‘onaning olovini ko‘targan qahramonlar bilan birga bo‘lish juda yoqimli. Lekin mening kuzatuvim shuki, qanotchilarimizning „tishlari“ yetmayotganida o‘yinni shunchaki yana bir bor statsistikadan oʻtirib turgan futbolchilar ko‘rinishida o‘ynayotgani. Yurak bilan gapirganda, yaxshi qanotchi — bu maydonning kengligini seza olish va bir sekundda jamoani oldinga sudrab chiqara olish. 35 ochko shuni ko‘rsatmoqda: ular markazda „yigitlar, maydonga kiraveraylik“ degan xabarni qabul qilishganidan zavqlanib yurganlar, lekin taʼsirchanlik bilan emas. Men shunday fikr yuritaman: agar yangi qanotchilarni olib keladigan bo‘lsak, ular bilan turli taktikalarni sinab ko‘rishga tayyormizmi? Masalan, yuqori maydonni berib, zarba vaqtida darvozadan 5 metr narigi joylashishga ruxsat beruvchi variant. Chunki bu jamoani ishlab chiqish uchun har qanday variantga ochiq bo‘lishimiz kerak. Lekin yangi himoyachiga keladigan bo‘lsak — bu juda muhim qadam. Mahalliy diviziondan foydalanish haqidagi g‘oya zo‘r: iqtisodiyotni hisobga olsak, ularning malakasi yuqori va yuraklarida bu jamoaga mehr bor. Qani, boshqa klublardan transfer qilib olish mumkin bo‘lgan himoyachilar ro‘yxatini chiqarmaymizmi? Ularning oʻyinlarini tahlil qilish orqali qaysi variantlar bizning taktikamizga mos kelishini ko‘ramiz. Aytish kerakki, iqtisodiyot va maqsad o‘rtasida to‘g‘ri balans topish bizning faoliyatimizda asosiy omil.

qanotlardagi kichkina yuraklarni eshitmadingizmi? bir necha hafta oldin tomoshabinlarga chempionatdagi faoliyatini tan olgan holda qoidaga sodiq qoluvchi jamoalarimiz haqida gapirib o'tgan edim, haqiqatdan ham ularning atigi 35 ochko bilan o'ynashlariga sabab nima, o'zimni eslataman — mening maktabimda shunday jarima golini hamda hisoblashni bilishardi, lekin yurak hisobi boshqa narsa. hozir mening oldimdagi oyning ustiga bir piyola choy qo'yib "rozi bo'lamizmi" deb yozilgan lavha bilan kelmasangiz bo'ladi, menga ko'ra qanotlardagi o'yinchilarimizning oyoqlari aylanmayotganligi shu — ular to'g'ridan-to'g'ri markazga o'tishdan qo'rqadilar, natijada ikki kishi orasida qolib ketayotgandek. to'g'risini aytaman, meni qattiq hayratga soldi — Neftchi2005 barcha go'shdek bilishini aytadi, ammo o'zining 30 yillik futbol zavqida hech qachon maydonda qanot bo'lib o'ynashni sinab ko'rmagan odamni eshitishni xohlaymizmi? mening hamkasbim o'zbekistonlik himoyachi bo'lib, u shunday deydi: "agar sizning qanotingizda bo'lsangiz va sizning asosiy vazifangiz markazdagi o'yinchilar uchun pas berish bo'lsa, men unchalik qiyinlik sezmaganman — biroq o'zbek ligasida ham bunday taktikani bajaradigan qanotchilar yo'q edi". menimcha, bizdan yangi qanotchilarni olishdan oldin, hozirgi jamoamizni maydonning kengligidan foydalanishga o'rgatishimiz kerak — bu qachon bo'ladi? ular markazga kirganda hammasi bitta bo'ladi, bu vaqtda esa maydonning cheti o'lik zonasiga aylanib ketmoqda. va yana bir narsa: shunday "klass" deya hasad qilgan yuqori darajadagi qanotchilardan nimadir olib keladigan bo'lsak, ularga narxlar qanchalik baland bo'lmasin, menimcha, biz allaqachon o'ziga xos o'yin uslubimizni yo'qotamiz — nimaga taqlid qilish? o'zbek futbolining o'ziga xosligi qayerda qoladi?

O'zbek futbolining bugungi holatiga kelsak, chet eldan qanotchi olib kelish uchun millionlar evrodan foydalanishdan oldin, birinchi bo'lib, yuragingizni eshtang: Farg'onaning o'zida qancha yuqori maqsadlar bor, ammo ular maydonda bir kun ham mavjud emasdek yurishmoqda. 35 ochko — bu statsitika emas, bu ertadan kechagacha davom etadigan savol: "Nega bizda hali ham bunday holat?" deb so'raganlarning g'azabi. Qanotlar uchun yangi tanlovlarni ko'rib chiqish kerakmi? Avvalo, maydonning chetidagi o'lik zona yeriga aylanganini tushunishimiz kerak. O'zbekistonning ikkinchi divizionidan tajribali himoyachini olib kelish bo'yicha g'oya yaxshi — iqtisodiyotni hisobga olganda, bu qadam foydali bo'lishi mumkin. Lekin, hammasi shu qadar oddiymi? Yo'q, chunki asosiy masala shundaki, Farg'ona xalqining qiziqishi ham pasayib ketmoqda — tomoshabinlar soni 500 kishini tashkil qiladi, bu esa boshqa masalani ko'taradi: yangi qanotchilarni olib kelishdan oldin, jamoani o'zining maydonida yuqori darajadagi emocionallik bilan o'ynashga o'rgatishimiz kerak. Va yana bir narsa: agar yangi himoyachi olib keladigan bo'lsak, ularning mahalliy diviziondagi faoliyatini tahlil qilish orqali ularning boshqa klublardagi taktikaga mosligi haqida umumiy tasavvurga ega bo'lishimiz mumkin. Masalan, yaqin vaqtlardagi oʻyinlarida kamida 15-20 ta taktik javob berishlarni qayd etgan himoyachilar ro'yxatini tuzish mumkin. Chunki iqtisodiyot va taktik moslik o'rtasida to'g'ri balans topish bizning asosiy vazifamizdir.

Keling tartib bilan. Siz yangi himoyachi yoki qanotga ehtiyojimiz bor degan xavotirni bildirasiz, lekin men bundan shubhaliman — bizda ularni shu qadar eskirganini birinchi marta eshitaman. Eski hufta-kuldamlar bilan meni ko'zdan yashirib bo'lmaydi: 35 ochkoga 30 ta o'yinda 10 marotaba maydonga tushish bilan erishib bo'ladi? Qo'pol gaplarsan, buni "kuzatuv" deb atash mumkinmi? Oramizda gap shundaki, qanotlardagi xatoliklar asosiy nuqta ekani aniq. Bir vaqtlar shunday bir hikoyam bor edi: 2018-yilgi mavsumda Farg'onaning qanotida o'ynagan Farhod Toirovni eslayman — u maydonning chetidan markazga 27 ta muvaffaqiyatli pas berib, jamoani ikki marta gol bilan ta'minlagan. Uning hamkorlik qilish qobiliyati yuqori bo'lgani uchun boshqa jamolar undan boshqa yo'llar bilan foydalangan. Endi siz menga aytasizki, hech kim maydonni keng foydalanmayapti? Qani, buning sababi nimada — qobiliyatsizlikmi yoki ular markazga kirganda nima qilishni bilmaslarmikan? Chunki Toirovdan keyin qanotchilarimizning hisobida faqat ikki marta topshiriq bajarilishi bunga dalil. Qanotchilarni yangilash kerakmi, deb hayronman. Bopladingiz, iqtisodiyotni hisobga olsak, ikkinchi diviziondan tajribali himoyachi olib kelish yaxshi fikr. Lekin shuni tan olish kerak: agar yangi qanotchi olib keladigan bo'lsak, uning maydonning kengligini bilishiga ham amal qilishimiz kerak. Va bu yerda savol keladi: futbolchining yuragini qanday o'lchash mumkin? Bu esa boshqa hikoya.