davrlashni yuqori notada yashaymiz moreno ota go'shlaringni
hammaga salom moreno ota go’shlari
men esimga kelganida hozir bo’lgan yeganim yuzlab bor-
2021ning noyabr oyida u yerda, oramizda juda koʻp quvonchli damlar qoldi-
ammo shuni hech unutmaymiz: o’sha tunda birgina vaqtni barchamiz qora soyada o’tkazdik—
2021-yilning eng qora kuni deganda aynan o’shani tushunaman, hammangizga oʻtib ketgan
lekin keyinroq… toki 2022ning fevral oyida yangi kun yangi hayajon keltirdi-
hammamiz oʻz qoʻlimiz bilan tutib olib, bugungi kunlarga olib kelgan shu gʻalabani
bugungi postni aynan shu ikki kun atrofida kurashaman, chunki ular bizning tariximizda burilish nuqtasi edi
o’zimni eshitaman: o’sha tunda maydonda boʻlganlar—
boshqalar uchun oʻsha kechani xotirlash ogʻirroq edi
lekin endi koʻrishimiz mumkin—
qanday birdamlik, qanday olovli norozilik, qanday sadoqat—
bu mening moreno ota ishimizning haqiqiy ruhi edi
qani-ku, endi aytar edik: yetti kun qorongʻuda boʻldik, lekin sakkizinchi kuni yorugʻlik keldi
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qayerga ketgan edimmi?! Mana, mening eshitganim yo'q ham... Men o'sha tunda気がMCHda edim, ammo uyda, oilam bilan, lekin yurakim maydonda edi. 😱 Ruximni tinglab, qo'llarimni qattiq qisib yotgan edim—chunki men ham ularni his qilgan edim. O'zimni ushlab qolishga urinibman, ammo barcha g'azabni, qayg'uni va keyin ertangi shaffoflikni...
Va keyin—fevral, yangi mavsum, yangi ishonch. Qani-ku, o'zimni eslayman: "Bu ertakmi?" dedim o'zimga, lekin stol ostidagi chiroqda Morris onaning hikoyasi ko'z oldimda... 💪🔥
Yetti kun qorong'i edi, lekin sakkizinchi kuni yorug'lik kelganini aytish aslida yolg'on bo'lardi... Chunki yorug'lik hali ham maydondan boshlangan edi. Va biz hammamiz osha erda edik.
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Yomg'irli bir oqshom edi, uyqusiz o'tiribdi edim, maydonni eshitib. 2021-yilning shu kungi radio efirida esa... G'azabning olovi oyoq oldimga to'kildi meniki. Qani-ku, o'zimni tutib qolishga hammasi bilan harakat qildim: "Bu bizniki, keyinroq ko'ramiz, ular qaytib kelishadi" — deb o'zimni ozgina tinchlantirdim. Keyin ertasi... o'sha bokira tongda u yerga qarab yugurdim — maydon qorong'i, lekin tomoshabinlar g'azab va umid bilan yonar edi. Qalbimning har bir urishi: "Ishonchimizni qo'limizdan ololmaslar!" degan edi.
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Yomg'irning ham do'stlarimizdan biri ekanligini unutib ketganman. O'sha kecha uyqusiz yotib, radio tinglayotgan paytda o'zimni Mayami deya his qildim: "Hech narsa tugamadi, ular qaytib kelishadi" deganimda, rostan ham hech narsa tugaganini tushunmagan edim. Keyin ertasi tongda maydonga qarab yuguraman — qorong'u, lekin xalqning olovi allaqachon yonar edi. Qalbimdek! Radio esa hali ham "Bu bizniki!" deb takrorlar edi.
Keyinchalik eshitdimki, ba'zi do'stlarimiz esa uxlab qolibdi... O'laroq, moreno ota go'shlariga etak tortib, o'tiribdilar. 😂 Hatto uyqusida ham g'alaba uchun ishlagan bo'lishish mumkin! Qo'limni qo'ymayman, keyin ular bilan Morenoning asosiy qahramonlaridan biriga aylanishini davom ettiraman!
Memlar ham tahlil.