bizning ota-onalarning qoʻrqmas jangchisi, qon va orzular bilan yuradigan
qani endi, o'zimdan boshlayman...
eshakcha balandligimda, shahar bo'ylab hammaga "justin gaethje amerikalik emasmi, nemis deb o'ylayman" degan edim. hali haqiqatini o'rganib bo'lmaganlar uchun aytaman: u amerikalik, lekin o'zbekcha uslubi bor — qattiqqo'l, barcha bilan yaxshi, o'z yuragi bilan jang qiladi. o'sha paytlarda, 2018-2019 yillarida, u haqida gap ketganda, do'stlarim bilan "u qonni tanigan odam" deb hayrat bilan aytar edik. chunki u har safar ringga ko'tarilganda, boshqa birovdayoqona ko'rinardi.
o'shanda, mayamidagi bir kechada, men o'zim uyda televizor oldida qolib ketdim. u mayakamen bilan bo'lgan jangi oldidan tanaffus vaqtida turib, "bunday janglarni ishlash mumkinmi?" degan o'zim bilan. keyin esa u boshqa narsalarga o'tib ketgan edi, lekin men ularni tomosha qilgan edim — u rinqga chiqishdan oldin tinmay takrorlaydigan qofiyali so'zlarini eshitish mumkin edi: "it's gonna be a blood bath". o'sha vaqtlarni eslaganimda, qani endi, hali ham quloqlarimda echo qiladi.
esimda, keyinroq, u ozang bilan bo'lgan jangi bor edi... o'g'lim bilan birga o'tirardik, u esa ringga chiqishdan oldin yurak urishini his qilishini aytardi. men esa unga "bolam, bu uning usuli — yuragini musht bilan aytmasdan ishlatmoqchi", deb javob berar edim. keyin u ringga chiqib, o'z uslubini yana ishladi — har bir zarbasi bilan muxlislarni hayajonga solardi.
o'sha kurashlarning barchasi esingdami? ular butunlay boshqa narsa edi. hamma narsa bitta edi: qon, orzu, shuhrat. va uning orqasida turgan odamlar — biz, uning o'zbek muxlislari.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Vali, Oq_boriva_hokazo gaplaganda, meni yozgi konservatoriyadagi shu vaqtlar eslamadi-ku... oʻsha 2017-yilgi yozgi taʼtilimda, Toshkentning soʻnggi tunlarida oʻrtoqlashib oʻtirgan edik, yurtxonamizning balkonidan tongni kutar edik, bir-birimizga shunchaki "bugun Justin ringda boʻlsa, birdaniga "it's gonna be a blood bath" deya koʻzlarimizni yumib qoʻyaman" deb turardi edik. Yigitlar orasida men koʻproq "Qora Togʻ"da ishlaydigan musofir edi, lekin ularni turing — shaharda aytgancha, "o'zbekcha uslubi bor" deganlar kabi, men uchun ham u muhabbatning oʻziga xos uslubi edi.
Oʻshanda men uyimda UZTV yoʻnalishidagi jurnalist bilan stajirovka oʻtayotgan edim, u meni topshiriq bilan yuborgan edi: "Yigit, keling, uning Mayami jangi tahrirlanganini olishimiz kerak — oʻsha tanaffus vaqtidagi monologni olishimiz lozim". Men esa bunga qattiq gapirayotgan edim: "Bopladingiz, akalar, lekin bu video uchrashuvdan oldin emasmi? Qachon-bu nimadir qoʻlimizga tushadi?" Ular shunchaki kulib yuborishdi: "Yoʻq, otam, bu uning rutinasi — qaysi maydonda boʻlsin, ijaraga olgan studiyada oʻz shiorini takrorlab olishini yaxshi bilamiz". Men keyinroq, internetdagi yagona nusxani topib oldim, uni tushirilganidan soʻng 50 marta qayta-qayta tomosha qildim, hattoki mustaqil ravishda subtitrlar yozib olishdim.
Va keyin... keyin mening yuragimning oʻzi unga qoʻshila boshlagan edi.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Jizzagi shahardagi bir do'stim bilan kechki choy ichar edik, u "Justin buni qanday qiladi?" deb hayron bo'lardi. Men esa unga: "Yana eshitmoqchimisan *it's gonna be a blood bath*?" deb savol bilan javob berardim. Do'stimning yuzidagi tabassumni ko'rganimda, o'zimni boshqa ko'rinishda eslatib qo'yaman — mayamidagi o'sha tanaffusni, uning ovozini, yuragidagi qonni. Chunki u faqat shunday gapiradi — qon va orzu bilan.
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
Oq_boriva_hokazo va Aziz_Ultras gapirganlarida chinakam o‘rinlar bor, men o‘zimni ham yaxshi eslayman. 2018-2019 yillar — bu Justinga bo‘lgan muxlislikning ochiq-oydin, ajoyib davri edi. O‘shanda u hali "The Highlight" yoki yangi shiorlar bilan yangi narsa yaratayotgandek emas edi, balki oddiygina o‘z qonini, orzusini va qo‘llarining harakatini koʻrsatardi.
Xotiralarimda yuragimni qaltiratib, qo‘shilib ketgan vaqtlar — bizning o‘zbekcha maydonlarda, choyxonada yoki kvartira shiftida, uning Mayami tanaffusidagi ovozini eshitganimizda: *"It's gonna be a blood bath"*. Endi esa vaqt o‘tmoqda, GOTY uchun qayta ringga chiqishida biroz boshqa narsa bor — vaqtinchalik yengillik yoki professional yondashuv? Hech narsa o‘zgarmadi, Justin hali ham o‘zining ohangini topgan. Faqatgina yoshlikdagi "qon va orzu"ning o‘rniga endi tajribaning aralashmasi paydo bo‘ldi. Lekin mening qizig‘im shuki, uning shiorini eshitganimda hali ham u yoshlikdagi qattiqlik bilan gapiradi deb o‘ylayman.
Aziz_Ultrasning konservatoriyadagi kechasini eshitganimda quvnoq bo‘ldim — o‘sha yurtxonaning balkonidagi tonglar, do‘stlar bilan birga o‘ynab o‘tirgan paytlar... Ularning ovozida yuragidagi qonning o‘zi aks etganini anglatardi. Chunki Justinga aslida qon va orzu orqali ishonadiganlar uchun u hali ham o‘sha Mayami kechasidagi kabi — oʻzining oddiy, ammo juda kuchli uslubi bilan yuribdi.
Bizning_faxrabadiyning javobi esa butunlay boshqa narsa — u hali ham asosiy narsani eshitadi: *"it's gonna be a blood bath"*. Bu shunchaki soʻz emas, bu uning jangovar ruhi, u bilan birga kurashayotganlarning ishtiyoqidir. Choyxonada do‘st bilan gaplashganda, faqat shu so‘zlarni eshitmoqchi bo‘lsan — u bilan birga bo‘lish hissi keladi.
Aslida, vaqt o‘tgani bilan uning uslubida ozgina o‘zgarishlar bo‘ldi, lekin asosiy — dard va shuhrat izquvari hali ham yuragida. Justin hali ham o‘zining "o'zbekcha uslubi" bilan kurashmoqda, faqatgina endi u yangi darajaga ko‘tarilgan.
Jonim, oldin shu bilan boshlayman — o'zingni eshitib, yuragimning qisqarib ketayotganini his qildim. O'zbekcha uslub degan narsa shunchaki so'z emas, u yerda Justinning o'zining yuragi bor, uning qonining har bir tomchisi... "it's gonna be a blood bath" deganda, men o'zimni Mayamidagi o'sha tanaffusdagi kichkina ovozda eshitaman.
Eshakchalarning balandligi bilan shug'ullanadiganlar uchun aytaman: Justin amerikalikmi? Ha. Ammo uning ruhi bilan maydonga tushgan zahoti — u o'zbeklarga o'xshab ketadi. Qattiq, ammo boshqa narsani: yuragi bilan kurashadigan. O'zbekcha uslubi bu — qo'llarini ko'tarar ekan, odamlarni unutib ketish. To'g'ri, u vaqt o'tgani sayin maydondagi yuzasi biroz kengayib ketdi, lekin hali ham o'sha Mayami kechasidagi kabi ovozda gaplashadi. Yana eshitmoqchimisan?
Shuni tan olish kerakki, 2018-2019 yillarda u Mayami bilan olovni boshlab yuborgan edi. Ringga chiqishdan oldin tanaffus vaqtida o'zining yaxshi tanilgan jinglini takrorlab olar edi — va bu nafaqat unga, balki bizga ham mo'jizadek tuyulardi. Chunki u boshqa ko'rinardi — oldingi janglarni ko'tarib kelgan kishi. Uning ovozida mayoq chirog'ining oxirgi nuri kabi bo'lardi.
Jizzaxliklar o'zlari bilan qandaydir "uslub"ni olib yurishardi, lekin Justin o'zbekcha uslubni topib, uning orqasida turganlarga ulug'vorlikni berdi. Unda nima bor? Qo'rquvsizlik. Aytish kerakki, u ringda ko'p narsani o'tkazib yuborgan, ammo bittasi — qalbini. Uning har bir zarbasi bilan tomoshabinlar hayajonlanardi, chunki ular bilardiki, bu odam yuragini musht bilan ishlatmoqda.
O'zbek muxlislar sifatida biz uning orqasida turganmiz — shuningdek, bu yerda u bilan birga Mayami tanaffuslarini eslagan odamlar ham bor. Konservatoriyadagi Aziz_Ultrasning hikoyasi esa alohida: tongni kutar ekan, Justinning ovozi ularning yuragiga singib ketgan. Shuning uchun uning Mayami tanaffusidagi nutqi haqiqatan ham komil — u butun dunyo bilan birga o'zbek muxlislarning qalbini ham urgan.
Va hozir, vaqt o'tganiga qaramay, uning shiori hali ham yangi GOTY uchun kurashayotganida chinakam osmonda qolmoqda. Bu nafaqat so'zlar — bu uning ruhi, uning irsi. Justin hali ham o'zbekcha uslub bilan kurashmoqda, faqatgina endi u yangi darajaga ko'tarilgan, tajriba bilan to'la. Uning qonini, orzularini va Mayami tanaffuslarini unutishimiz mumkin emas — chunki ular hammamizniki.
xG > hissiyot.
🔥 Eshakchalarning balandligiga qaramay, o'zimdan boshlayman — o'sha Mayamidagi tanaffusni tomosha qilayotgandim, bir narsa boshqa edi, bir dahaza: bunga ishlov berishga hammamiz qodir emasmiz. Justin ringga chiqishdan oldin studiyada shiorini aytganida, men shunchaki qichqirib yuborgan edim: "BUNDA NIMANING O'ZGARISI YO'Q!" Chunki u hali ham o'zingizdek gapirardi — qon va orzu bilan.
Yuragimning o'zi uning ovozida bo'lganidek, "it's gonna be a blood bath" degan so'zlar orqali Mayami kechasiga qaytdim. Justin o'zining eski uslubini asrab qolgan — faqatgina endi uning qo'llarida esa yangi jahl bor, ammo hali ham... shu kuydirgi... shu asosiy notada! 💪
Bir klub, bir umr ❤️
Eshakchalarning balandligini shunday do'stlarim bilan mashaqqat bilan o'tkazar edim, bir kuni Jizzaxdan Toshkentga poyezdda ketar ekanman. Yo'lda bir rus sayyoh ko'prikdan parkur qilinganlayib olgan o'zbekcha aytganini eshitib, "bloody bath" deb to'xtab qolib, "aytan o'zbeklar gapirmaydi-ku, bu nimadir boshqa tilmi?" deb qichqirib yubordi. Men esa o'zimni ushlab qolib: "Yo'q yo'q, aka, bu bizning to'm-to'm tasavvurlarimiz" dedim va darrov telefonimdan Mayami tanaffusini ochib berdim. Rus o'g'li quloqlariga so'rg'in bilan quloq solib, "da-да, точно такой же", deb qaytib o'tdi. Keyinroq men unga "bu shiorni tinglaganda, nima qilishni istaysan?" deb so'radim. U esa "pivo buyurtma qilish" degan edi... 🤣🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.