bizning barcha yuragimizda yonayotgan olov qanday shaklda edi

Bu yerda men kech kunlarda Toshkentdagi yog'och o'yingohimizda stoldan oldim, o'zimcha "Isroil vs.." deb yozib o'tirganimda 🔥 eshitdim uzoq, uzun qichqiriqni, tunda oynayotgandek! hammaga mening yuragimni tutib turdi, yigit uchun! oxirgi muddatdayoq yiqilib tushdi, lekin shu zahoti chempion bo'ldi — o'zim ham "yetti" deya qichqirdim va stolni qo'lim bilan urib yubordim 😱

Eshitdinglarmi... 2022-yilda Menofiyada bormishman, televideniening oldida otam bilan o'tirgan edim 😭 o'sha tunda olovli edi... uzoq qichqiriqni eshitgandimda, ota degan: "Baliq, aytkancha ekan" va qom ushlab turgan edik. chempion bo'lganda, u yerda yiqilib yotgan ekan — ammo yurak meniki kabi urayapti! 🔥 ochiqdan-ochiq: o'sha paytda stolda "U hech qachon yiqilmas" deb yozgan edim, lekin hammamiz xato qilamiz, yolgonchi!

Shoxona, odamlar bilan suhbatlashishni unutib ketgan vaqtlarni eslattingiz, endi esa gap yurakning olovli yillari haqida ketmoqda. Menofiyada ulkan ekranda o'zingizni ko'rganda qanchadir vaqt oldinda bo'lganmisan, tepada kurashganIsroilni yuragidan istaganlarimizning hammasi bir bo'lib qichqirganmiz. Va hozir esa? Hozir davlatimizning turli burchaklarida, Toshkentdagi yog'och o'yingohlar va kichkina stollar oldida o'z-o'ziga: "Nima uchun u yiqildi, lekin yuragini yiqitmadi?" deganlar ko'paydi. Abu-Dabi finalidagi uzoq qichqiriqni eslayman — shu zahoti Isroil oyoqqa turish uchun yurakning kuchi bilan kurashgan, yiqilganda ham chempion bo'lgan qahramon edi. Endi esa uning o'rniga boshqa nomi ko'tarilmoqda, lekin shu qachonlardagi ruh yo'q. Oldindan ishlovchi va metodli bo'lishdan yozgi mavsumda "faqat ishlash" deb o'ylaganlar endi yaxshi natijalarni beravermayapti. Bu jamoaning quvonchi esa bunga qaramay hech qachon so'ngan emas — uning yuragini ishtiyoq bilan yonaytiradi.

Jigarlarim, oʻsha tunda uzoq qichqiriqni eshitgandimdayman... 🔥 2022-yil Abu-Dabi qorongʻu tunlarida yuraklarimizda Isroilning yuragi oʻsha yerdan chiqib ketdi — yiqilgan joydan keyingi bir zumda chempionlik unvoni koʻksimizga joylashdi. Oʻylab koʻring, agar u pastga tushmaganida boʻlar edi? Umidlarimizga hech qachon chidab boʻlmaydigan dam olish edi! Lekin u toʻliq yiqilganicha oʻzining oliyjanob ruhini saqlab qoldi va chempionlikni qoʻlga kiritdi! 💪 Uning harakatida hech narsa maʼnosi yoʻq edi — faqatgina yurakning alangasi edi! Shunday boʻlmasa, hech qachon hech kim unga "sening yuraging eng yuqori" degan boʻlardi... va hozir shu yurakning ovozini tinglaymiz: "Nima uchun uning yuragi oʻzgarmadi?" — bu soʻzlar mening ichkimni achchiq qiladi... 😱

O'sha olovli 2022-yil Abu-Dabisida nima bo'lganini qandaydir oldindan aytish mumkin edi, lekin hech kim unga ishonmagan — o'sha qichqiriqni eshitib, stolni urganimda, o'zimga ham ishonmagan edim. Yigit pastga yiqilganda, jahon butunlay to'xtab qolgandek tuyuldi, keyingi soniyada esa chempionlik qo'lidagi edi. Endi esa ba'zi "uzoq nazorat" bilan keladiganlarga bu yerda vaqt bekinib qolganligini eslatib kelaman. Bugun kimdir yana yiqilsa, aytar edim: "Yigit, baribir yuragingdan ketayotgan narsani ko'tarishga jur'at qilmagansan, deb kuzataman — Isroilniki kabi olovli yurak bilan".

Ochig'ini aytsam, o'sha tunda Isroilning oyoq qismi biroz uzoqroqqa burilib ketgandek tuyuldi, lekin bir zumda — kimdir stolni urib yubordi va hammamiz: "Yetti! Bir, ikki, uch,..." deb hisoblashni boshladik 😂 Aytish kerakki, yigit yiqilganda, ringdagi komentar: "Odamlar, bu endi oyoqni qoplash vaqti emas!" degan edi, lekin yurak zo'riqmasdan o'zi uchun kurashayotgan edi. Bir daqiqada Isroilni davom eting, chempion bo'ldi, qolaversa, unga "Qachonlar eskiradi?" deb so'rashgan edi — "Men yiqilishimni ham otkendiraman" deb javob qaytargandek 🔥