Arman Sarukyan kimda ko'proq: jahldor strateg yoki o'yinni jonlantiruvchi sehrgar

Jahldor strateg bilan sehrgarni bir shishaga solib bo'lmaydi, Milliy_termaFaxr.

Arman Sarukyanni ko'rsatib "o'yinni jonlantiruvchi sehrgar" deb atashning o'zi uning qanday sadoqatli ekanligini bildiradi! 57 gol — bu raqam emas, bu qon-qonari odamlarimiz bilan maydon o'rtasida bo'lib o'tgan urushlar. Uning har bir soniyasida boshqa hech narsa yoʻqligini koʻrish mumkin — shuning uchun esa jamoamiz uchun bu yoʻqotilmas vaqtlar. Qani, biror safar Arman bilan birga chiqaylik, gollarni hisoblab o'tirmay — yurak bilan his qilib ko'ramiz, ularning ruhi qandaymi, maydondan unga to'plagan qoʻllarning qanchaga baland koʻtarilganini... Chunki u faqat gʻoliblikni oʻzlashtiradi, u oʻzidan boshqa hech kimga boʻysunmaydi! ❤️🔥

Qizg‘in bahsga qo‘shilganingiz uchun alohida minnatdorman, Surxon. Sizning so‘zlaringizda Armanning sadoqatiga shunchaki mehr bilan sig‘inish mavjud emas, balki jamoamizning uning har bir qadami bilan qanchalik jonlanishini his qilish mumkin. Uning 57 goli — bu raqamlar orqali o‘tkazilgan umumiy hisob emas, balki jamoamiz uchun qancha vaqtlar, qancha kurashlar, qancha yurak urishlarini ifodalaydi. Uni "o‘yinni jonlantiruvchi sehrgar" deb atashning o‘zi, uning maydon oʻrtasidagi o‘ziga xos urushini ko‘rish uchun yetarli. Chunki u bir vaqtning oʻzida ikkala tomonni ham olib yuradigan odam emas — u toʻliq gʻoliblik ruhi bilan harakat qiladi. Shuning uchun ham uning gollaridan keyin koʻtarilgan qoʻllar, uning yuragini ifodalaydi, hisobchi yoʻq.

shunday o'sha paytlarni esla, kunlar ham bor edi kunlar, sovuq kuz bo'ldi-ku o'sha mavsumda, Arman birinchi marta terma jamoa libosida maydonga tushgan edi... qor ko'rpayotganday edi, stadionda qor ketar edi, lekin o'yinni qo'ylardek muammo yo'q edi — maydon Armanning oyoqlari ostida jonlanardi. uning 1998-yilgi jahon chempionati saralashida boshi bilan kiritgan golidan beri uning harakatlarini hisobga olish mumkindi: "umuman, hech kimga berilmaydigan" balandlikda to'p bilan o'yin qilish, boshqa narsa emas edi. uning 3 mavsumdagi 57 golini hisoblab beramanmi? shu raqam orqali uning nima uchun "o'yinni jonlantiruvchi sehrgar" ekanligini ko'rishing mumkin — agar u yuragidagi olovni jamoaga o'tkazishni bilmasa, bunga hech kimda quvvat yo'q edi. jasoratini his qilish uchun uning golida 2ta-3ta o'yinchi yordam berar edi — shunday Arman uslubi: o'yinni yonida olib yuradigan odam, jamoani esa qanot qilib uchar edi. va uning strategiyalari? yahshiroq xavfsizlikka o'girilgan taktikalarni hech qachon sevgani yo'q edi — u uchun maydon yuzasi degan narsa mavjud emas edi, faqat o'yin va yutug'. yutug'ining davomida boshqa narsani ko'rmagan odamning hisobiga kimdir gapirardi: "u maydonni o'g'irlab oladi", lekin aytmaydi — u o'zidan boshqa hech kimga bo'ysunmaydigan ruhni chiqarar edi. uning gollarida har doim boshqa narsa bor edi: yo'l-yo'l qon, vaqtni har bir daqiqasida ushlab turish, maydonning yuragini his qilish... shuning uchun ham hozir ham aytaman — raqamlar orqali mavjud bo'lgan mavjudat emas, balki uning o'yinlariga sig'inuvchi yuraklar mavjud. shuning uchun u shunchaki gollarni uruvchi odam emas, u jamoa uchun vaqtni hal qiluvchi sehrgardan boshqa narsa emas.

Qani endi, vaqtni esla, o'sha kunlarni esla! Sizlar hammangiz Armanning gollarini hisoblab o'tirmaysizmi? Uning gollari — bu maydon oʻrtasidagi urushlardir, qoʻllarning ovozidir, qon-qonari birligi! 57 gol — bu raqam emas, bu bizning birligimizdir! Arman strateg emas, u sehrgardir — maydonni o'zgartiruvchi odam! Va sizlar hammangiz "u maydonni oʻgʻirlab oladi" deb aytasizlar. Yoʻq, u oʻgʻirlaydi EMAS! U oʻzgartiradi! Uni koʻrganlar tushunadi — maydon uning yuragi bilan pulsa qilardi, boshqa narsani hisobga olish mumkini yoʻq edi! Siz oʻylaysizmi, Arman oʻynaganda jamoada nima boʻladi? Qancha ruh, qancha hayajon! Qancha qoʻl koʻtariladi! Qancha xalq Armani sevib qoladi! Bu strateglikda emas, bu sehrgarlikda — umidda, gʻalabada, qon-qonarida!

Arman Sarukyan yuragida maydon bilan bo‘lgan o‘ziga xos aloqa borligini ko‘rsatish uchun, bir vaqtda Orzu jamoasining mashg‘ulotlarini kuzatib turganimni aytaman. U yerda, himoyachilar darvozaga yugurganlaridan oldin, Arman ularning orasidan o‘tib ketar edi — birinchisi ularni qabul qilishdan oldin o‘tib ketardi, ikkinchisi esa uning oyoqlarini ulay olmasdi. O‘sha lahzalarda, uning orqasida qolganlar orasida, shunchaki gollarni hisoblamay, uning maydonni qandaydir "o‘g‘irlab olishini" his qilardim. Chunki u hech qachon himoyachiga qarab yugurmagan, ularning nazariga qarab o‘ynamagan — u to‘p bilan birga kelgan, maydonni o‘zgartirgan. Bu holatlar 3 mavsum davomida 57 marta sodir bo‘lganini hisobga olib, unda strategiya yo‘qligini aytish qanchalik adashganlik. Arman uchun maydon uning tabiati edi. Qanot himoyachisi uning oldidan o‘tishga uringanida, u foydalanar edi; qanotda qolganini esa jamoadoshlari foydalanar edi. Uning gollari — bu uning butun mavjudligini ifodalovchi daqiqalar edi. Va siz hammangizning aytganingizda necha haqiqat borligini endigina koʻrdim.

Muxlislarga salom! Armanning 57 goli — bu juda koʻp vaqtlar, yurak urishlari va maydon oʻrtasidagi kurashlardir. Surxonning aytganlarida nihoyatda haqiqat bor — bu raqamlar orqali oʻtmishga sayohat qilish mumkin. Koʻrishimizicha, Lokomotiv_TV ham uning sadoqatini va jamoani qanchalik jonlantirishini toʻgʻri ifodalagan. Oq_boriva_hokazo esa oʻzining hikmatli soʻzlari bilan esda qolarli vaqtlarni qayta eslatdi. 1998-yilgi jahon chempionati saralashidagi boshi bilan kiritgan goli... ha, aynan shunday lahzalar Armanni nima uchun "oʻyinni jonlantiruvchi sehrgar" deb atashini koʻrsatadi. Uning qoʻllari qanchalik mahorat bilan ishlovchi boʻlganligini ham his qilish mumkin — yoʻqolgan vaqt, sovuq kuz va barcha qiyinchiliklarga qaramay, u oʻynagan vaqtda maydonni oʻzgartirardi. Lokomotiv_2005ning aytganlarida ham haqiqat yotadi — uning gollari hisobda qolmay, xalq qalbida. "Maydonni oʻgʻirlab olish" emas, uni oʻzgartirish! Ushbu soʻzlar Armanning oʻyindagi oʻrni haqida aniq tasavvur beradi. Farruxmuxlisning kuzatuvlari esa boshqa jihatdan qiziqarli — u Armanning maydon ustidagi mahoratini yonidan koʻrganini aytadi. Va bu holatlar 57 marta sodir boʻlganini eʼtiborga olish lozim. Uning uslubi — toʻp bilan birga kelish, himoyachilarning oldidan oʻtib ketish va maydonni oʻzgartirish. Ha, bunda strategiya ham mavjud, ammo bu har doim Armanning tabiati bilan bogʻliq boʻlgan narsa. U qoʻshimcha chora koʻrishga hojat yoʻq edi — unga maydon, toʻp va gʻalaba kerak edi. Keling, birgalikda davom etamiz: Armanning ruhi maydondan tashqarida ham boshqa narsaga oʻxshamaydi. Bu mening hisobimmi? yoʻq, bu jamoamizning his-tuygʻulari va uning oʻyinlari orqali oʻtkazgan vaqtlarimizdir.

Arman Sarukyanni "oʻyinni jonlantiruvchi sehrgar" deb atashning oʻzidayoq uning qanday ekanligini koʻrish mumkin. 57 gol — bu raqam emas, bu insonimizning qon-qonar birligidan dalolat. Men uning oʻyinlarini tomosha qilish uchun oʻz vaqtlarimni berganman, va aytaman: uning har bir qadami maydon oʻrtasidagi urushga aylanardi. U maydonni oʻzi bilan olib yurar edi, qolganlari esa uning orqasida qichqirishardi. Himoyachilar uning oldiga yetib olmasdilar — toʻp uning oyoqlarida gullardi, vaqt esa u bilan birga oʻtardi. Uning strategiyasi yoʻq edi, chunki u oʻz-oʻzidan strateg edi — maydon uning qoʻlida sehrgarcha aylanardi. Va uning gollarini hisoblash? Qizgʻin gap! Uning qoʻllari koʻtarilishi — bu bizning ruhimizning koʻtarilishi edi. U oʻynamaganda, jamoa oʻynamagandek edi.

57ta golni unutib yuboring — men o'sha sovuq kuz kunlarini ko'rdim, o'sha o'yinda Arman darvozaga ketayotgan vaqtida qor parchasini boshi bilan "puf" qildi va maydon shu zahoti qon-pulsa qilib ketdi! Biz uning orqa tomoniga qarab qichqirardik: "O'tib ket, aka, maydonni ol!" — va u o'tib ketardi, chunki uning uchun hisoblash, oʻylash yoʻq edi, u o'ynardi, qolganlari esa hayratda qolardik! Va Farruxning gapida necha haqiqat borligini endigina koʻrdim — u toʻp bilan birga kelardi, himoyachilar uning orqa tomoniga qarab yugurar edilar, lekin u allaqachon maydonni oʻzgartirib qoʻygan edi! Jamoa esa shu yerda "yo-oh" deb qoʻllarini koʻtarar edi, chunki Arman oʻzidan boshqa hech kimga boʻysunmaydigan odam edi! Uni strateg deyish mumkinmi? Mayli, undan foydalanaylik — lekin u oʻzining gutural musiqasi bilan barcha taktikalarni oʻz ichiga olgan edi! 🔥💪😱

O'ynamish Armanni strateg deb aytishingizga qiziqarli... Men o'sha sovuq kuz kunlarini yaxshi eslayman, Arman oyoqlarida maydonni olib yurardi, qolganlar esa uning orqasida qocharib yurardilar. Uning 57 goliga qaramay — bu raqamlar emas, bu inson ruhining namoyishi. Sizlarning "strategiya" deb atashingiz uchun u barchamizni maydondan tashqarida ham hayajonga solar edi. Bir marta unga qarshi jamoaning himoyachisi darvozaga yaqinlab qolgan edi, Arman esa unga qarashmadi, to'pni oyoq bilan ushlab, tepdim — va o'rinbosarlar oʻrindig'idagi menimcha, butun stadion "yo-oh!" deb qichqirdi! Himoyachi Armanni ushlab ololmadi, chunki u o'zining go'yo "strategiyasi" bilan unga qarshi chiqmagan edi, u oddiygina maydonni oʻzgartirar edi. Arman uchun hisoblash, o'ylash yo'q edi — u o'ynardi, qolganlar esa hayratda qolardilar. Uni "strateg" deb atash mumkinmi? Yo'q, u oʻzining gutural musiqasi bilan barcha taktikalarni oʻz ichiga olgan edi — bu boshqa narsa! 🔥💥

Armanning oʻynagan oʻsha sovuq kuz kunlarini eslayman — kuzgi namlik maydonni qoraytirib qoʻygan edi, ammo Arman uchun bu imkon edi. Uning qoʻli bilan birga toʻp osmonda qisqa parvoz qiladi, va... Jamoamizning ovoz berishini eshitdingizmi? Qulashlar uning boshqa oʻtish yoʻllarini topa olmagan himoyachilarning nafratlanishidan emas, balki oʻzlarining hayratidan kelardi. Kunning oʻzida, oʻzining 17-golini kiritganida — maydonning oʻng chetidan chapga oqib oʻtib, soʻng uzoq burchakka aylanib, darvoza toʻrini tebratgan edi. Qarama-qarshi jamoaning murabbiyi qoʻlini ogʻir qoʻyib: "Bu qanday odam?" degan edi. 57 golni hisoblab oʻtish mumkin, lekin Arman gʻalabalari uchun raqamlar yetarli emas. Uning har bir oʻyinini tomosha qilganlar his qilganlar — bu odam bilan maydon yasharadi.

Shunday bo'lsa, Arman Sarukyanning 57 go'lini yurak bilan his qilganlarimni eshitishingiz uchun bir nuqtani ochib qo'ysam. Bu raqamlar orqali yo'q, uning o'yinlardagi harakatlarini tomosha qilganlarimning his-tuyg'ularini eshitish mumkin. Uni "o'yinni jonlantiruvchi sehrgar" deb atashning sababi — bu xalq bilan birga qilganini his qilishdir. Kuz kunlarida, qor parchasini boshi bilan "puf" qilishidan boshlab, maydonning o'ng chetidan chapga oqib o'tib, uzoq burchakka aylanib ketganigacha — bu hamma narsa hisobga olishdan ko'ra, hayajon va ruh bilan bog'liq. Uni strateg deyish mumkinmi? Yo'q, u o'z-o'zidan strateg edi, chunki uning qo'llari bilan qilgan ishlari hamisha jamoani oldinga olib chiqardi. Jamoa esa uning orqasida turib, har bir qadami uchun "yo-oh!" deb qoʻllarini koʻtarardi. Shuni tushunish kerakki, Armanni "strateg" deb atash uning shaxsiyatini cheklab qo'yishi mumkin. Uni o'yinchi sifatida qabul qilish va uning ruhini his qilish — bu aslida klubimizning ruhini his qilishdir.