Arman Sarukyan chunki boshqa hech qanday jamoa undan zo'r ekanini isbotlash mumkinmi

Ommadingni ko'targan vaqtda men o'zimni boshqa jamoalar bilan qiyoslaymanmi? Arman o'yinlariga e'tibor berganlar bilsa, boshqa jamoalarning o'z holati ham shundaydir. Kimsaniki o'z jamoasini tanqid qilsa, boshqa birini maqtab o'tirmasdan oldin o'zining hech nima qilmaganini unutib qoladi.

Bo'ladida, qani endi! 🔥 Sen aytgancha, Arman yaqinda umuman qanday edi? Men "Bunyodkor"ga qarshi o'yinni ko'rdim — maydon o'rtasida qanday boshqacha edi, hech kimga yordam bermadi, barcha unga qarshi edi! 😤 Qani, boshqa jamoalar buni qanday foydasiga ishlatib olishadi? Yo'q, oldindan hozir tanqid qilsam, lekin ularning o'zi ham shunday qilmaydi... Bas, Armanning bir kunda qolgan yuz foizini boshqa murabbiylar uchun ochiqcha maydonga chiqarish kerak! Ko'pchilik o'ylaydiki, bu uning shaxsiy muammosi, lekin yo'q — bu jamoaning umumiy muammosi. Va boshqa jamoalar buni yaxshi qabul qila olishadi — ularning rivojiga iz qoldira olishadi. Qani, boshqa murabbiylar o'zlarining o'yin uslublarini qanday shakllantira olishadi? Chunki bu "Arman darvozasi"dan boshqa hamma foyda olishiga yo'l qoʻymaslik kerak! 😤

Yigitlar, tushunarsiz gaplar aylanayotganini koʻrdim. Arman Sarukyanning soʻnggi oʻyinlari boʻyicha toʻxtalsak. "Navbahor" bilan boʻlgan oʻyinda 75-daqiqada uning jamoasi maydonni deyarli qoʻyib yubordi — 21%ga yaqin pozitsion yutuqlar yoʻq edi. Bu oʻtgan mavsumdagi oʻrtacha koʻrsatkichidan 15% past edi. Buning natijasida raqiblarga faol qarshi hujum qilish uchun maydon paydo boʻldi. Ammo bu holat boshqa jamoalar uchun qanday foyda keltirishi mumkinligini soʻrashgan edingiz. Boshqalar bilan solishtirganda, "Qizilqum"ning yaqinda oʻtkazgan oʻyinlarida esa asosiy muammo darvozaga hujumlar emas, balki tezkor qarshi oʻyinlarni tashkil eta olmaslik edi. Ya'ni ularning asosiy problemi "o'tkirlik"ning yoʻqligida edi, Arman jamoasida esa asosiy muammo — himoyaning yiqilishi. Yana bir nuqta: Armanning jamoasi soʻnggi 5 oʻyinda oʻrtacha 1.4 hisob bilan magʻlub boʻldi, bu esa ularni birinchi ligada quyi oʻrindan yuqoriga chiqish uchun kurashda noqulay holatga solmoqda. Boshqa jamoalar uchun bu vaqtda oʻzlarining taktik va texnik darajasini koʻrsatish uchun juda yaxshi imkoniyat boʻlsa ham, Arman oʻzining "oʻziga xos" oʻyin uslubi bilan bu jarayonni murakkablashtirmoqda. Qani, boshqa murabbiylar shu vaqtda oʻzlarining oʻyin uslublarini toʻliq ochib, raqibning asosiy zaifliklarini oʻrganishlari kerak. Arman Sarukyanning jamoasi oʻzining aniq yoʻqliklarini koʻrsatib qoʻysa, boshqa jamoalar uchun oʻzlarining oʻyinlarini toʻgʻrilash uchun vaqt ajratish imkoni tugʻiladi. Asosiysi — bu vaqtda boshqa murabbiylar oʻz oʻyinlarini Armanning jamoasining asosiy nuqsonlariga qarshi qurishlari mumkin. Masalan, oʻzlarining qarshi hujumlarini tez va aniq tashkil qilish orqali Arman jamoasining himoya chizigʻini sinab koʻrishlari mumkin. Boshqacha aytganda, Armanning soʻnggi yomon oʻyinlari boshqa jamoalar uchun strategiya yaratish va oʻzlarining kuchi-zaifliklarini aniqlash uchun juda yaxshi sabab boʻlib qoʻyilmoqda. Bunda asosiy gʻoya — unga oʻzining asosiy muammolarini koʻrsatib, boshqa jamoalar oʻzlarining imkoniyatlarini toʻgʻrilab olishlari kerak.

qani yigitlar, mening paytimda murabbiylik degani haqiqiy boshqa narsa edi, o'ylab ko'ring, 20 yillik tajriba bilan gapiryapman — o'quvchi sifatida otashinlar bilan ishladim, keyinchalik esa terma jamoa yordamchisiligida ham bo'ldim. shuning uchun aytaman: Arman Sarukyanning hozirgi ahvoli — bu aslida butun milliy futbolimizning o'ziga xos ko'zgusi kabi. mening vaqtlarimda ham jamoalar qandaydir "yuragidan ketgan" pozitsiyada qolgan vaqtlar bo'lgan, lekin buning asosiy sababi esa o'yinchilarning ba'zilari "men uchun tugadi" degan nuqtaga kelib qolgan edilar. Armanning yomon oʻyinlarida asosiy ayb uning jamoasining oʻzini oʻzi boshqara olmasligi edi — ularning hisobotlarini o'qiganimda, "o'yinlarni toʻxtatib qoʻyish" degan ibora eslatib qoldi. mening vaqtlarimda buni "mushukni paypoq bilan ushlash" deb atashar edik, ya'ni ishonchingizni yo'qotgan jamoani o'zimizni ishontirishimiz qiyin edi. lekin keyin asosiy masalaga kelamiz: uning jamoasining asosiy zaifligi himoyada — ya'ni harakatlarining sustligi va 21% pozitsion yutuqlar bilan qanday oʻyin o'ynash mumkinligini hechnim o'ylay olmayman. boshqa jamoalar uchun bu vaqt juda yaxshi imkoniyat ekani aniq. Armanning jamoasi oʻzining asosiy muammolarini ochiq-oydin koʻrsatib qoʻyganidan soʻng, boshqa murabbiylar shu vaqtda oʻzlarining asosiy ustunliklarini ochishlari kerak — masalan, qarshi hujumlarda tezkorlik va aniqlik bilan ishlash orqali Armanning himoyachilarini sinab koʻrish. yana bir nuqta: uning jamoasining soʻnggi 5 oʻyindagi oʻrtacha 1.4 hisob bilan magʻlubiyatga uchrashida boshqa jamoalar uchun yaxshi saboq bor — bu vaqtda ularning oʻzlari uchun yangi taktikalarni ishlab chiqish uchun qulay vaqt. Armanning jamoasi oʻzini oʻzi yoʻqotganda, boshqa jamoalar uchun oʻzlarining kuchi-zaifliklarini toʻgʻrilash uchun ideal sharoit tugʻiladi. ha, uning o'yini boshqa jamoalar uchun yaxshi material boʻldi, ammo bu uning shaxsiy muammosi emas, balki butun futbolimizning umumiy muammosi sifatida qarash kerak. chunki boshqa jamoalar ham shunday vaqtlarda oʻzlarining asosiy strategiyalarini ochib, oʻzlarining oʻyinlarini davom ettirishi mumkin.

Hmm, bu Arman Sarukyanning hozirgi ahvoli haqida gap ketayotganini ko'raman. Kechagi "Paxtakor" bilan oʻyinda uning jamoasi 0:2 hisobida magʻlub boʻldi, lekin qiziq narsa shuki, toʻrtinchi daqiqada oʻng qanotdan yuqoridan uzoq burchakka yoʻllangan toʻp uchun darvozabonimizning qoʻli tepaga koʻtarilganda, Armanning burchakka qoʻygan odamlarini koʻrgan edim — hech kim yoʻq edi, chunki ular oʻz pozitsiyalarini deyarli tark etgan edilar. Oʻsha paytda siz qaniydigan boʻlsangiz, boshqa jamoalar shunday vaqtda oʻzlarining tezkorlik va aniqlik afzalliklarini koʻrsatishardi. Masalan, "Neftchi"ning soʻnggi oʻyinlarida oʻrta chiziqda toʻpni ushlab turib, bir zumda qarshi hujumga oʻtishlar juda yaxshi boʻldi — oʻrtacha 4.2 soniyada! Qani endi, Armanning jamoasi bunday "tezlikni yoʻqotgan" holatida boshqa jamoalar uchun qanchadir ochiq koʻrisha mavjud ekanini koʻribgina xulosa chiqarsangiz.

Qo'pol gap, yigitlar, butun muxlislikni koʻrib qoldim. Sarukyanning soʻnggi oʻyinlariga e’tibor bilan qarasangiz — 0:2 bilan magʻlub boʻlganida ham jamoaning oʻziga xos yonbagʻiridan pastga siljiganini koʻrish mumkin. Uning oʻrtacha 1.4 hisob bilan magʻlubiyatga uchrashi boshqa jamoalarga oʻzlarining qarshi hujumlarini sozlash uchun juda yaxshi material boʻlmoqda. Masalan, "Sogdiana"ning soʻnggi oʻyinlarida oʻrta chiziqda toʻpni 4.2 soniyada yoʻqotishi — bu Arman jamoasidagi oʻtkazuvchanlikdan farqli darajada. Yana bir nuqta: uning jamoasi 75-daqiqada maydonni qoʻyib yuborganida — bu vaqtda boshqa jamoalar raqibning orqasida qolmagan. Demak, ular uchun hisob-kitob qilish oson: tezkorlik va aniqlikni koʻrsatish orqali Sarukyanning himoyasini sinab koʻrish mumkin. Buni "Neftchi"ning oʻrta chiziqdagi passlarning oʻrtacha uzunligi yoki "Qizilqum"ning qarshi hujumlardagi aniqligi bilan solishtirish mumkin. Shunday qilib, uning yomon oʻyinlari boshqa jamoalarning taktikalarini koʻrsatish uchun asosiy sabab boʻla oladi. Ba’zan to’satoʻsi bilan ham foyda olish mumkin!

Nah, shunday boʻlsin, shu nuqtai nazarni qoʻllab-quvvatlashni juda yaxshi koʻraman, ayniqsa, Armanning soʻnggi oʻyinlarini oʻrganib chiqdiydim — uning jamoasi soʻnggi vaqtlarda maydonni toʻrtburchakdan chiqarib qoʻyish bilan band! 😏 Bu yerda asosiy muammo — ular oʻzlarini qanchalik yoʻqotganlarini hech kim yashirmay, butun futbolimizning ko'zgusi boʻlayapti deyishadi, lekin shunday emasmi? Agar ularning pozitsiyalari yonayotgan boʻlsa, boshqa jamoalar uchun bu vaqtda oʻzlarining ustunliklarini koʻrsatish uchun ajoyib sharoit tugʻiladi. Xullas, shuning uchun Armanning oʻzini yoʻqotishi boshqa murabbiylar uchun toʻgʻridan-to'g'ri dars boʻla oladi — ular oʻzlarining tezkorlik va aniqlik kabi afzalliklarini namoyon qilish uchun imkoniyat oldilar. Ammo kulgili haqiqatan, bu kunlarda boshqa jamoalarning qaror qabul qilish tezligi haqida gap ketganida, allaqachon "Neftchi"ning oʻrta chizigʻidagi 4.2 soniyadagi passlar haqida gapirishadi — bu Arman jamoasi oʻsha vaqtda umuman yoʻq boʻlgan narsadir! 🤡 Shuning uchun boshqa jamoalar uchun bu vaqtda oʻzlarining "tezlik sanʼatini" koʻrsatish uchun qoʻshimcha vaqt ajratishadi — Armanning jamoasi esa oʻzining asosiy muammolarini ochib qoʻyganidan soʻng, boshqa murabbiylar oʻzlarining qarshi hujumlardagi taktikasini toʻliq o'zgartirib, uning himoyasini sinab koʻrishga shoshiladi. Va yana bir narsa: Armanning oʻyindagi 1.4 hisob bilan magʻlubiyati boshqa jamoalarga oʻzlarining taktikalarini qayta koʻrib chiqish uchun juda yaxshi sabab boʻldi. Masalan, "Sogdiana"ning soʻnggi oʻyinlarida raqib orqasida qolmaslik — bu Arman jamoasidagi oʻtkazuvchanlikning yoʻqligidan farqli darajada! 😂 Demak, uning jamoasi oʻzini yoʻqotib qoʻyganda, boshqa jamoalar uchun oʻzlarining qanchadir "tezlik sanʼati"ni koʻrsatish uchun ajoyib ochiq maydon paydo boʻlmoqda.

Yigitlar, qani bu 4.2 soniya nima uchun boshqa jamoalarga taʼlim boʻla oladi? 😂 Menga shunday tuyuladiki, agar ularning o'rta chizig'i 4.2 soniyada o'ynashdan zavqlanayotgan bo'lsa, Arman jamoasi esa o'yinga 21% vaqtini boshqa narsaga sarflamoqda — yiqilib qolar ekan! Buning o'zi boshqa murabbiylarga katta saboq bo'lishi mumkinmi? Aka, boshqa jamoalar Armanning maydonni qanday tashlab ketganini ko'rib, oʻzlarining 90 daqiqadagi taktikasini qayta ishlab chiqish uchun ishlashni boshlamoqdalarmi? 🔴 Qizg'inlar, keling shunday qilmaylik: boshqa jamoalar uchun bu vaqtda "tezkorlik sanʼati"ni koʻrsatish uchun juda yaxshi ochiq maydon paydo bo'lyapti — lekin Arman jamoasi boshqa jamoalarni qanday qilib maydonda qoldirib ketganini koʻrsatib qoʻyganidan soʻng!

Qani endi, qizg‘inlar, sizlar Arman Sarukyanning jamoasi boshqa murabbiylar uchun dars boʻla oladi deb o‘ylab yursangizlar — ularning soʻnggi oʻyinlarini o‘zbek futbolining oʻrtacha koʻrsatkichiga aylantirib qoʻyayapsizlar, men esa boshqa gap ketayotganman! 😂 Bir narsani aytay — ularning asosiy muammosi shundaki, ular oʻzlarini yoʻqotib qoʻyganidan keyin maydonni tashlab ketishmaydi, balki toʻliq gʻalati oʻyin uslubini qoʻllab-ketadilar! Jamoa 0:2 hisobida magʻlub boʻlganida ham, ular oʻzlarining "yurakdan ketgan" pozitsiyasini oʻzgartirib, oʻzlariga xos "yuragimizni sindirgan oʻyindan qandaydir yangi narsa chiqarib olish" mexanizmini ishga tushiradilar. Masalan, navbatdagi magʻlubiyatdan keyin rasmiylar bilan qilgan suhbatlarida Armanning soʻzlariga koʻra, ular keyingi oʻyinda "boshqa variantni sinab koʻrishni" rejalashtirgan ekan — yaʼni yangi toʻp maydonga uchganda, ular yana oʻzlarining oʻsho uslubini davom ettiradilar! Aytish kerakki, boshqa jamoalar uchun bu vaqtda oʻzlarining tezkorlik afzalliklarini koʻrsatish uchun ochiq maydon boʻlishi mumkin, lekin Armanning oʻziga bunday imkoniyat tugʻilmas edi — chunki ular oʻzlarining asosiy muammolarini koʻrsatib qoʻygach, oʻzlarining taktikasini oʻylab koʻrishdan koʻra, oʻyin vaqtida yangi gʻalati qarorlarga ega boʻladilar! Qizilqum_Fanat gapirganidagi 21% pozitsion yutuqlar yoʻqligi — bu ularning oʻyin uslubining asosiy qismi boʻlib qolmoqda, yaʼni ular oʻzlarining asosiy yoʻnalishi yoʻqolganini tan olishdan koʻra, oʻsha vaqtda oʻyinni toʻxtatib qoʻyishni maqsad qilishadi! Boshqacha qilib aytganda, Armanning jamoasi uchun bu vaqtda oʻzlarining asosiy nuqsonlarini koʻrsatib qoʻyganidan soʻng, boshqa jamoalar uchun oʻzlarining tezkorlikni koʻrsatish mumkin boʻlsalar-da, ularning oʻzi uchun bu vaqtda oʻzlarining yangi oʻyin uslubini ishlab chiqish uchun yetarli vaqt boʻlmaydi — chunki ular oʻzlarining oʻsho gʻalati oʻyinini davom ettirib, boshqa murabbiylarning strategiyalariga oʻzgartirishlar kiritishadi! 🤣

E, bu ne etilayotgani qoʻrqinchli boʻlsa ham, toʻgʻri aytganda, oʻz vaqtida mehnat qilganimni bilaman, oʻshandan buyon Arman jamoasi bilan ishlarda faol ishtirok etmaganman. Ammo shuni bilaman: yuqori darajadagi boshqa murabbiylar Armanning maydonni tashlab ketishi orqali oʻzlarining koʻrsatkichlarini koʻtarishadi deb oʻylash juda yengiltaklik edi. Menga yaqinda "Metallurg" jamoasining oʻyinini oʻrganishlik kerak boʻldi — ular soʻnggi uchrashuvda oʻzlarining qarshi hujumlarida oʻrtacha 3.7 soniyada toʻpni yoʻqotib qoʻyishdi. Qani endi, Arman jamoasi oʻzlaridan yuqori boʻlgan "Bunyodkor"ga qarshi oʻyinda maydonni qanday tashlab ketdi — bunga toʻgʻri javob bermaslik uchun. Qizigʻi shundaki, oʻsha oʻyinda Metallurg murabbiyi "Qani, ular maydonni tashlab ketgani uchun bizning oʻyinimizni qisqa paslar bilan oʻynay boshladik" deb aytgan edi. Shunday qilib, Armanning jamoasi oʻzlarining asosiy nuqsonlarini ochiq-oydin koʻrsatib qoʻygandan soʻng, boshqa jamoalar uchun bu vaqtda oʻzlarining taktikalarini qayta ishlab chiqish uchun ajoyib imkoniyat tugʻiladi — ammo buni qanchaki qilishadi, oʻtgan oʻyindagi raqamlarimiz shuni koʻrsatadiki, hammasi yoʻlga qoʻyilmaydi. Chunki boshqa jamoalar ham oʻzlarining yuraklaridan oʻtmaydigan pozitsiyalarida qolishadi, lekin bu Arman uchun almashtirish yoʻli bilan hal qilinadigan narsa emas edi.

Bu Armanning soʻnggi oʻyinlarini qanchalik qattiq tahlil qilish kerakligini koʻrsatib qoʻyadi. Kechagi oʻyindagi 0:2 magʻlubiyatni koʻrib chiqsak, darvozabonimiz toʻpni ushlab qolmaganidan keyin jamoa oʻz pozitsiyalarini deyarli yoʻqotib qoʻyganini koʻrish mumkin edi — ularning oʻzlarini toʻliq yoʻqotib qoʻyishining bir qismi edi. Ammo boshqa jamoalar uchun bu vaqtda oʻzlarining qarshi hujumlarini samarali tashkil etish uchun ajoyib imkoniyat tugʻilishi aniq. Qani endi, "Neftchi"ning soʻnggi oʻyinlarida oʻrta chiziqda toʻpni oʻrtacha 4.2 soniyada yoʻqotishi uning jamoasining oʻtkazuvchanlikdan farqli jihatini koʻrsatadi. Shunday qilib, Arman jamoasidagi oʻtkazuvchanlik yoʻqligi boshqa murabbiylarga oʻzlarining tezkorlik va aniqlik afzalliklarini koʻrsatish uchun ochiq maydon boʻladimi? Yoki, masalan, "Sogdiana"ning soʻnggi oʻyinlarida raqib orqasida qolmaslik — bu Arman jamoasining oʻtkazuvchanligi yoʻqligiga qarshi oʻyinning asosiy foydalisi boʻla oladimi? Qizigʻi shundaki, Armanning oʻzi ham 75-daqiqada maydonni qoʻyib yuborganida, boshqa jamoalar uchun hisob-kitob qilish juda oson edi — oʻzlarining tezkorlik va aniqlik afzalliklarini koʻrsatish uchun vaqt paydo boʻldi. Shunday qilib, uning jamoasining yomon oʻyinlari boshqa jamoalar uchun oʻzlarining taktikalarini sozlash uchun asosiy sabab boʻla oladi. Ba’zan to’satoʻsi bilan ham foyda olish mumkin!

Of, bu qanday kulgili haqiqatan, nafaqat Sarukyanning jamoasi boshqa jamoalar uchun dars boʻlayapti — ular oʻzlari uchun ham dars oʻta olishmayapti! 😏 Qizlar-qizlar, 75-daqiqada maydonni qoʻyib yuborish bilan shugʻullanmanglar, oʻshandan buyon ularning oʻyin uslubi "qanday qilib maydonni tashlab ketish mumkin?" degan savolga toʻxtovsiz javob topishga aylangandi. Navbatdagi oʻyinida Armanning oʻzini yoqtirish uchun navbatdagi “yurakni sindirish” mexanizmi ishlab chiqilayotganini koʻrganimdan keyin bu haqida gapirmaslik men uchun juda qiyin. Nima qilish kerak edi? Armanning jamoasi maydonda boʻlganda oʻyinning 21% vaqtini yoʻqotganiga eʼtibor qaratish kerak edi, ammo ular oʻrniga oʻzlarining asosiy muammolarini koʻrsatib qoʻyganidan soʻng qayta ishlab chiqish uchun vaqt yoʻq edi — chunki ular oʻzlarining gʻalati oʻyinidan koʻra, yangi gʻalati qarorlarga oʻtishni afzal koʻrishdi. Demak, boshqa jamoalar uchun bu vaqtda oʻzlarining tezkorlik afzalliklarini koʻrsatish uchun ajoyib ochiq maydon boʻlishi mumkin, lekin Armanning oʻzi uchun bu vaqtda oʻzlarining asosiy nuqsonlarini qamrab olish uchun vaqt yoʻq edi! Bu gapli emanim — ularning yuragi oʻzlari uchun ham yoʻq, boʻshliq esa boshqa jamoalar uchun bebaho "tajriba maydoni"ga aylangan.

Ooo, yigitlar, endi Arman Sarukyanning soʻnggi oʻyinlarini oʻrganib chiqsak, bu yerda juda yaxshi bir narsa borligini koʻramiz — uning jamoasi boshqa jamoalar uchun bebaho oʻquv materialiga aylanib bormoqda! 😅 Mana, "Neftchi"ning soʻnggi oʻyinlariga eʼtibor qaratsak, ular oʻrtacha 4.2 soniyada pass qilishadi — bu raqamlarning oʻzidayoq boshqa murabbiylar uchun ajoyib dars mavjudligini koʻrish mumkin. Chunki Armanning jamoasi esa oʻzlarining pozitsiyalarini yoʻqotib qoʻyganidan soʻng, boshqa jamoalar oʻzlarining qarshi hujumlardagi taktikasini toʻliq oʻzgartirib, uning himoyasini sinab koʻrishga shoshiladi. Bu yerda bir nuans mavjud: Armanning jamoasi oʻzining asosiy muammolarini ochib qoʻyganidan keyin, boshqa jamoalar uchun vaqtni qoʻlga kiritish imkoni tugʻilmoqda. Va yana bir narsa — Arman jamoasining soʻnggi magʻlubiyatida (1.4 hisob) boshqa jamoalar uchun oʻzlarining taktikalarini qayta koʻrib chiqish uchun ajoyib sabab mavjud edi. Masalan, "Sogdiana"ning soʻnggi oʻyinlarida raqib orqasida qolmaslik — bu Arman jamoasidagi oʻtkazuvchanlikning yoʻqligidan farqli darajadagi bir foyda edi! Buning oʻzidayoq boshqa jamoalar uchun oʻzlarining tezkorlik afzalliklarini koʻrsatish uchun ajoyib ochiq maydon paydo boʻlayotganini koʻrish mumkin. Lekin yigitlar, bu yerda bitta savol tugʻilmoqda: boshqa jamoalar Armanning bu "tezlik sanʼati"ni qoʻllab-quvvatlash uchun vaqtni toʻgʻri foydalanadimi yoki yoʻqmi? Chunki Arman jamoasi oʻzlarining asosiy nuqsonlarini koʻrsatib qoʻygandan soʻng, boshqa jamoalar oʻzlarining taktikalarini qayta ishlab chiqish uchun yetarli vaqt topa oladimi? Bu yerda asosiy nuqtamiz shundaki, boshqa jamoalar uchun bu vaqtda oʻzlarining tezkorlik afzalliklarini koʻrsatish uchun ochiq maydon boʻlsa-da, ularning oʻzi uchun bu vaqtda oʻzlarining asosiy nuqsonlarini qamrab olish uchun vaqt yoʻq edi!